Bartnik Radomir
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Szszsz… nie machaj.”
- „Pszczoły pamiętają.”
- „Mów cicho, słuchają.”
Sprzedaje
Prośby
- Trzy kreski na korze (poziom 8)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Bartnik Radomir kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Szszsz… nie machaj rękami. Pszczoły nie lubią machania. Radomir, bartnik. Barć mam tutaj, a dzikie ule dalej, w dziupli. Moje znaczone „R.”. Mów cicho, one słuchają.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Radomir. Bartnik. Pszczoły mówią na mnie inaczej, ale tego nie powtórzę.
- Czym się zajmujesz?
- Doglądam barci, podbieram miód, nie za dużo. Zawsze zostawiam im na zimę. Kto zabiera wszystko, ten rok później nie ma nic.
- Co tu w okolicy?
- Las na północnym wschodzie. Ciepło, cicho, kwitnie lipa. Tylko od strony kamieniołomu niedobrze. Tam nie chodzę.
- Masz rodzinę?
- Pszczoły. Tysiące. Każda wie, kim jestem. Ludzie w mieście nie wiedzą. Wybieram pszczoły.
- Czego się boisz?
- Tego stukania z kamieniołomu nocą. Pszczoły brzęczą wtedy nisko. Pszczoła nie kłamie, jak się boi.
- O czym marzysz?
- Żeby ktoś po mnie przejął barć. Ktoś cichy. Głośnych pszczoły nie wezmą.
- Co lubisz jeść?
- Chleb z miodem. Codziennie. Nie nudzi się. Miód się nie nudzi.
- Smoki istnieją?
- Smok? Pszczoły by go zażądliły. Wszystkie razem. Tylko trzeba by im powiedzieć, że idzie.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Złota? Pszczoły i tak robią swoje, złote. Mam ich w beczce. Worek bym oddał Jagnie, ona wie, co z nim zrobić.
- Znasz jakiś dowcip?
- Mówi jedna pszczoła do drugiej: jaki ten bartnik dobry, tyle dla nas robi. A druga: dobry, dobry, ale miód zabiera. Tak o mnie mówią. Wiem.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce, kwitnie, pszczoły latają. Dobry dzień. Najlepiej siedzieć i nic nie mówić.
deszcz: W deszczu pszczoły siedzą w domu. Jak ludzie. Mądrzejsze od niektórych ludzi.
mgła: Mgła i pszczoły się nie lubią. Zostają w ulu i szumią. Ja zostaję przy ogniu i słucham. - Co o mnie myślisz?
- Nie znam cię. Stój spokojnie, pszczoły się przyglądają.
Pszczoły cię pamiętają. To dobrze. Chyba.
Swój jesteś. Pszczoły nie brzęczą, jak idziesz. Rzadko tak mają.
Powiedziałem o tobie pszczołom. Takim rzeczom się mówi pszczołom. - O sąsiadach
- Zielarka Jagna: Jagna bierze wosk, płaci ziołami. Uczciwa. Raz dała piołun. Pszczoły do dziś pamiętają.
Kamieniarz Bartosz: Kamieniarz Bartosz chodzi tamtędy, gdzie stuka. Odważny albo głuchy.
Kamieniarz Józek: Józek z kamieniołomu kupił raz miód i zjadł przy mnie cały. Pszczoły patrzyły. Ja też.
Kapłanka Ewa: Ewa pali świece z mojego wosku. Ładnie się palą. Pszczoły by się ucieszyły, gdyby im ktoś powiedział.
Kupiec Bolko: Bolko chce miód za grosze i sprzedaje drogo. Pszczoły go nie lubią. Ja się z nimi zgadzam.
Inne tematy
- „Rozmawiam z nimi, tak. Mówię, co w mieście, kto umarł, kto się żeni. Stary zwyczaj. Jak się pszczołom nie powie, obrażają się i odlatują. Ludzie też tak robią, tylko wolniej.”
- „Dalej na wschód są dzikie ule w dziupli. Wyciąłem na korze „R.” i kreski, ile mam. Kto podbierze, ten zobaczy, że pszczoły mają lepszą pamięć niż ludzie. A w Mszarze to coś znaczy.”
- „Od strony kamieniołomu coś stuka. W nocy, kiedy nikt nie pracuje. Pszczoły wtedy brzęczą inaczej, nisko, jak przed burzą. One tego nie lubią. Ja też nie. Nie chodzę tam.”
- „Jagna bierze mój wosk na maści. Płaci ziołami, bo złota nie ma, a ja nie chcę. Uczciwie. Raz dała mi piołun na pszczoły. Pszczoły się obraziły na tydzień. Na mnie, nie na nią.”
- „Na kapliczce przy trakcie ktoś zostawia wosk na kamieniu. Ładny wosk, jasny, leśny. Kto? Nie wiem. Może ja. Może nie ja. Pszczoły nie powiedzą, a ja nie pytam.”
- „Ciii. Śpią. W nocy ul szumi jak morze w muszli. Słuchasz i robi się lżej. Tylko mi tu nie kichnij.”
- „Most do Brzezin stoi, słyszałem. Jagna mówi, że w Brzezinach za miód płacą srebrem, ale każdy słoik ważą dwa razy i spisują. Pszczoły nie umieją liczyć. Ja też niespecjalnie. Zostanę tu.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar
Miód z barci