Strona gryGraj ▸

Bartnik Radomir

Zwykle na swoim miejscu.

Co woła, gdy przechodzisz

Sprzedaje

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Bartnik Radomir kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Szszsz… nie machaj rękami. Pszczoły nie lubią machania. Radomir, bartnik. Barć mam tutaj, a dzikie ule dalej, w dziupli. Moje znaczone „R.”. Mów cicho, one słuchają.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Radomir. Bartnik. Pszczoły mówią na mnie inaczej, ale tego nie powtórzę.
Czym się zajmujesz?
Doglądam barci, podbieram miód, nie za dużo. Zawsze zostawiam im na zimę. Kto zabiera wszystko, ten rok później nie ma nic.
Co tu w okolicy?
Las na północnym wschodzie. Ciepło, cicho, kwitnie lipa. Tylko od strony kamieniołomu niedobrze. Tam nie chodzę.
Masz rodzinę?
Pszczoły. Tysiące. Każda wie, kim jestem. Ludzie w mieście nie wiedzą. Wybieram pszczoły.
Czego się boisz?
Tego stukania z kamieniołomu nocą. Pszczoły brzęczą wtedy nisko. Pszczoła nie kłamie, jak się boi.
O czym marzysz?
Żeby ktoś po mnie przejął barć. Ktoś cichy. Głośnych pszczoły nie wezmą.
Co lubisz jeść?
Chleb z miodem. Codziennie. Nie nudzi się. Miód się nie nudzi.
Smoki istnieją?
Smok? Pszczoły by go zażądliły. Wszystkie razem. Tylko trzeba by im powiedzieć, że idzie.
Co zrobisz z workiem złota?
Złota? Pszczoły i tak robią swoje, złote. Mam ich w beczce. Worek bym oddał Jagnie, ona wie, co z nim zrobić.
Znasz jakiś dowcip?
Mówi jedna pszczoła do drugiej: jaki ten bartnik dobry, tyle dla nas robi. A druga: dobry, dobry, ale miód zabiera. Tak o mnie mówią. Wiem.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce, kwitnie, pszczoły latają. Dobry dzień. Najlepiej siedzieć i nic nie mówić.
deszcz: W deszczu pszczoły siedzą w domu. Jak ludzie. Mądrzejsze od niektórych ludzi.
mgła: Mgła i pszczoły się nie lubią. Zostają w ulu i szumią. Ja zostaję przy ogniu i słucham.
Co o mnie myślisz?
Nie znam cię. Stój spokojnie, pszczoły się przyglądają.
Pszczoły cię pamiętają. To dobrze. Chyba.
Swój jesteś. Pszczoły nie brzęczą, jak idziesz. Rzadko tak mają.
Powiedziałem o tobie pszczołom. Takim rzeczom się mówi pszczołom.
O sąsiadach
Zielarka Jagna: Jagna bierze wosk, płaci ziołami. Uczciwa. Raz dała piołun. Pszczoły do dziś pamiętają.
Kamieniarz Bartosz: Kamieniarz Bartosz chodzi tamtędy, gdzie stuka. Odważny albo głuchy.
Kamieniarz Józek: Józek z kamieniołomu kupił raz miód i zjadł przy mnie cały. Pszczoły patrzyły. Ja też.
Kapłanka Ewa: Ewa pali świece z mojego wosku. Ładnie się palą. Pszczoły by się ucieszyły, gdyby im ktoś powiedział.
Kupiec Bolko: Bolko chce miód za grosze i sprzedaje drogo. Pszczoły go nie lubią. Ja się z nimi zgadzam.

Inne tematy

  • „Rozmawiam z nimi, tak. Mówię, co w mieście, kto umarł, kto się żeni. Stary zwyczaj. Jak się pszczołom nie powie, obrażają się i odlatują. Ludzie też tak robią, tylko wolniej.”
  • „Dalej na wschód są dzikie ule w dziupli. Wyciąłem na korze „R.” i kreski, ile mam. Kto podbierze, ten zobaczy, że pszczoły mają lepszą pamięć niż ludzie. A w Mszarze to coś znaczy.”
  • „Od strony kamieniołomu coś stuka. W nocy, kiedy nikt nie pracuje. Pszczoły wtedy brzęczą inaczej, nisko, jak przed burzą. One tego nie lubią. Ja też nie. Nie chodzę tam.”
  • „Jagna bierze mój wosk na maści. Płaci ziołami, bo złota nie ma, a ja nie chcę. Uczciwie. Raz dała mi piołun na pszczoły. Pszczoły się obraziły na tydzień. Na mnie, nie na nią.”
  • „Na kapliczce przy trakcie ktoś zostawia wosk na kamieniu. Ładny wosk, jasny, leśny. Kto? Nie wiem. Może ja. Może nie ja. Pszczoły nie powiedzą, a ja nie pytam.”
  • „Ciii. Śpią. W nocy ul szumi jak morze w muszli. Słuchasz i robi się lżej. Tylko mi tu nie kichnij.”
  • „Most do Brzezin stoi, słyszałem. Jagna mówi, że w Brzezinach za miód płacą srebrem, ale każdy słoik ważą dwa razy i spisują. Pszczoły nie umieją liczyć. Ja też niespecjalnie. Zostanę tu.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar