Strona gryGraj ▸

Winiarz Charilaos

Nocą idzie gdzie indziej, w deszcz chowa się pod dach, chodzi po okolicy.

Co woła, gdy przechodzisz

Sprzedaje

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Winiarz Charilaos kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Uważaj na paliki, to nie płot, to rocznik! Charilaos, winiarz. A to moja winnica, najlepsza na wyspie, bo jedyna, której satyry jeszcze nie zjadły do gołego. Jeszcze. Jak chcesz grona, rwij, ale do lenosu, nie do gęby. Wino robi się nogami, a pije głową.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Charilaos, syn Charilaosa, wnuk Charilaosa. Winiarz. W naszym rodzie albo jesteś Charilaos, albo Erigone, albo pies.
Czym się zajmujesz?
Wiosną przycinam, latem przeganiam satyry, jesienią zbieram i depczę, zimą słucham, jak wino pracuje w pitosach. A przez cały rok tłumaczę Epikurowi, że woda to nie napój, tylko przygotowanie do napoju.
Co tu w okolicy?
Z jednej strony Nekropolia, z drugiej moczary. Z jednej umarli, z drugiej komary. Winnica pośrodku, bo winorośl lubi, jak ma się na co skarżyć.
Masz rodzinę?
Córka Erigone i pies Maira. Żona pod cyprysem przy Drodze Grobów. Ojciec też tam. Wszyscy blisko, wszyscy pilnują winnicy, każdy na swój sposób.
Czego się boisz?
Że Erigone kiedyś odpłynie. I że satyry zjedzą ostatnią kiść, zanim ją zerwę. W tej kolejności.
O czym marzysz?
Wino, które poda się w pałacu królowej i nikt nie zapyta, skąd jest, bo wszyscy będą wiedzieć.
Co lubisz jeść?
Chleb maczany w winie. Dla mnie w moszczu, bo wina nie piję. Nie mów nikomu.
Smoki istnieją?
Smok w winnicy? Spaliłby krzaki. Satyr przynajmniej zostawia korzenie. Wolę satyry. Nie mów im, że to powiedziałem.
Co zrobisz z workiem złota?
Nowe pitosy z Kerameikosu, wielkie jak domy. I płot do nieba. I huśtawkę ze srebrnym łańcuchem dla córki, żeby nie była na sznurku jak tamta.
Znasz jakiś dowcip?
Przychodzi satyr do winiarza i mówi: sprzedaj mi kiść. Winiarz pyta: jak to sprzedaj, przecież zawsze kradniesz. Satyr: dziś chcę na prezent, a kradzione nie wypada. Prawdziwa historia. Zapłacił kozą. Hermii.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce cukruje grona. Każdy taki dzień to kubek lepszego wina za rok.
deszcz: Deszcz w gronach. Wino będzie lżejsze. Ludzie i tak wypiją.
mgła: Mgła od moczarów. Satyry lubią mgłę, bo ich nie widać. Ja nie lubię, bo ich nie widać.
Co o mnie myślisz?
Nowy? Rwij, ale do lenosu.
Słyszałem, że pomagasz ludziom. Winiarzom też?
Ty jesteś swój. Swoim lewa piwnica, nie prawa, bo w prawej trzymam dla siebie.
O tobie śpiewają przy lenosie. Przy lenosie śpiewa się tylko o dobrych ludziach i o złych satyrach.
O sąsiadach
Dafne: Liczy oliwki, ja liczę kiście. Najlepsza sąsiadka, jaką można mieć: sama ma kłopoty, więc nie pyta o moje.
Erigone: Moja córka. Mądrzejsza ode mnie i wie o tym. Na szczęście jeszcze nie mówi tego głośno.
Epikur: Pije wodę i nazywa to filozofią. Ja to nazywam marnowaniem wieczoru.
Pasterka Hermia: Pasterka. Kozy jej uciekają do mojej winnicy, satyry do jej kóz, a ja w środku płacę za wszystko.
Kupiec Damokrates: Kupuje moje wino na statki i zawsze mówi, że młode. Nawet jak dojrzałe. Kupiec ma dziwny nos: czuje tylko swoją cenę.
Karczmarka Ione: Najlepsza klientka. Płaci od ręki i nie mówi, że wino kwaśne. Mówi, że charakterne.

Inne tematy

  • „Mój ród idzie od Ikariosa. Tego, któremu sam Dionizos pokazał, jak z kiści zrobić wino. Ikarios poczęstował pasterzy, pasterze się upili, pomyśleli, że ich otruł, i zabili go kijami. Pierwszy winiarz i pierwszy zabity przez klientów. Od tamtej pory u nas w rodzinie mówi się: najpierw woda, potem wino, a pasterzom wcale.”
  • „Lenos to wanna z kamienia. Wsypujesz grona, wchodzisz boso i depczesz. Nie skaczesz, depczesz, równo, jak przy żniwach. Moszcz leci rynną do amfory. Osiem garści gron na jedną amforę moszczu. Amfory od garncarzy, ja swoich nie daję, moje są na wino. Chcesz, depcz sam. Nie chcesz, zostaw grona, Erigone podepcze wieczorem, za parę groszy.”
  • „Moszcz to jeszcze nie wino. Wlewa się go do pitosu w piwnicy i przykrywa. Dwie doby i masz młode, kwaśne, mocne, dobre do karczmy. Pięć dób i masz dojrzałe, ciemne jak oko Erigone, dobre do świątyni. Kto się spieszy, pije młode. Kto umie czekać, pije lepiej. Piwnicę daję tylko swoim. Pomóż przy winobraniu, to będziesz swój.”
  • „Satyry. Co noc schodzą od obozu przy gaju Akademosa i żrą grona prosto z krzaka. Nie kradną, żrą, to gorzej, bo złodziej przynajmniej zostawia na jutro. Prowadzi ich herszt z kozami Hermii. Dopóki on żyje, połowa moich kiści idzie w satyrze brzuchy.”
  • „Córka ma na imię Erigone. Jak każda pierwsza córka w naszym rodzie. Żona mówiła, że to złe imię, bo tamta Erigone skończyła na drzewie. Ja mówiłem, że imię niczego nie robi, ludzie robią. Żona umarła trzy zimy temu. Teraz to ja patrzę na córkę na huśtawce i myślę o drzewie.”
  • „Powiem ci coś, czego klienci nie wiedzą. Ja nie piję wina. Od pogrzebu żony ani kropli. Próbuję, wącham, wypluwam. Winiarz, co nie pije, jak rybak, co nie je ryb. Ale ręka mi się nie trzęsie, a nos mam lepszy niż kiedyś. Nikomu nie mów. Damokrates by mi cenę obniżył.”
  • „Dafne liczy oliwki, ja liczę kiście. Wymieniamy się amforami i plotkami. Ona mówi, że wino zabiło jej męża. Ja mówię, że osioł. Śmiejemy się oboje, a potem ona idzie do tłoczni, a ja do lenosu, i nikt nie płacze, bo jest robota.”
  • „Sąsiad za Nekropolią, ten od ogródka, Epikur. Mówi, że najwyższą przyjemnością jest woda. Woda! Przychodzi do mojej winnicy, zjada trzy winogrona, chwali, że słodkie, i wraca do swojego dzbanka z wodą. Obraza dla całego rodu. Lubię go, ale to obraza.”
  • „Noc. Słyszysz? Fujarki. To satyry na skraju winnicy. Rano policzę dziury. Siadaj, nie wychodź, w nocy one nie są śmieszne.”
  • „Deszcz przed winobraniem to woda w gronach, a woda w gronach to wino dla biedaków. Deszcz po winobraniu to błogosławieństwo, bo krzaki piją, a my już nie musimy. Dziś? Dziś nie wiem, który to deszcz. Zobaczymy w pitosie.”
  • „Teraz jesteś swój. Pitosy w piwnicy możesz brać, ile wolnych. Wlewasz moszcz, przykrywasz, czekasz. Jak wrócisz po dwóch dobach, masz młode. Po pięciu dojrzałe. Nie pytaj mnie co godzinę, czy już. Wino nie lubi, jak ktoś stoi nad nim jak lichwiarz.”
  • „Ione mówi, że wozisz jej wino z mojej piwnicy. Dobrze. Ona płaci lepiej niż Damokrates, a pije mniej niż jej goście. Uważaj tylko, żeby młodego nie sprzedawać jako dojrzałe. Ione ma nos jak ja. Prawie.”
  • „Dionizje! Wino idzie beczkami, w teatrze leją do każdego kubka, a Damokrates płaci jak za złoto. Masz coś w pitosach? Dziś sprzedawaj, jutro będzie za późno.”
Kategorie: Mieszkańcy · Peloria