Strona gryGraj ▸

Archiwista Prot

W niedzielę na mszy.

Co woła, gdy przechodzisz

Rozmowa

Spoiler: co mówi Archiwista Prot kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Co? Głośniej. Aha, pytasz, kim jestem. Prot, archiwista. Pilnuję ksiąg rady. Rajca podpisuje, ja pamiętam, tak się dzielimy robotą. Czego nie pamiętam, to jest zapisane. A czego nie zapisano, tego nie było.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Prot. Archiwista. Siedzę w ratuszu dłużej, niż ratusz stoi. No, prawie.
Czym się zajmujesz?
Pilnuję, żeby nic nie zginęło. Ani księga, ani linijka. Jak rada coś skreśla, ja pamiętam, co było pod spodem.
Co tu w okolicy?
Brzeziny zapisują wszystko. Kto ile winien, kto komu sprzedał, kto umarł. Kto był szczęśliwy, tego nie zapisujemy. Nie ma rubryki.
Masz rodzinę?
Miałem brata. Wpisałem go do księgi zmarłych własną ręką. Najkrótsza linijka, jaką napisałem, a pisałem ją najdłużej.
Czego się boisz?
Ognia. Jedna świeca za blisko i sto lat pamięci idzie z dymem. Śpię nad księgami, żeby żadna świeca nie zrobiła się ciekawska.
O czym marzysz?
Żeby ktoś po mnie umiał czytać stare pismo. Młodzi czytają tylko liczby, a liczby bez słów kłamią.
Co lubisz jeść?
Kasza. Miękka. Zęby zostawiłem gdzieś w latach, których nie zapisałem.
Smoki istnieją?
W księgach są trzy smoki. Jeden to błąd pisarza, drugi to przezwisko rajcy. Trzeciego nikt nie skreślił.
Co zrobisz z workiem złota?
Atrament. Dobry, co nie blednie. Reszta na świece. I porządny zamek do archiwum.
Znasz jakiś dowcip?
Rajca pyta mnie, co jest w archiwum. Mówię: wszystko. A on: to czemu ja nic nie wiem? Bo nie pytasz. Nie śmiał się. Ja się śmiałem trzy dni.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Sucho, to dobrze. Papier lubi suche powietrze. Jak ja.
deszcz: Co? Aha, deszcz. Dach w archiwum cieknie w jednym miejscu. Postawiłem tam wiadro i księgę o naprawach dachu. Pasuje.
mgła: Mgła wchodzi przez okno i papier robi się miękki. Jak ja.
Co o mnie myślisz?
Nie znam cię. Ale postój chwilę, to cię zapiszę.
Twoje imię już tu było. Dwa razy. Raz dobrze, raz się zobaczy.
Masz w księgach więcej linijek niż niejeden rajca. I czystszych.
Zapisałem cię w księdze, którą czyta się na głos. Nie każdy tam trafia.
O sąsiadach
Rajca Hieronim: Rajca podpisuje, ja pamiętam. Tak się dzielimy robotą.
Bankier Zachariasz: Zachariasz przychodzi do archiwum częściej, niż bankier powinien. Zawsze pyta o tę samą półkę. Zawsze mówię, że nie słyszę.
Ważnik Albin: Albin oddaje księgę wagi co tydzień. Pismo równe jak od linijki. Za równe, mówię. Kto by słuchał starego.
Pisarz celny Kalikst: Kalikst pisze najładniej w Brzezinach. Ładne pismo łatwo czytać. Każdemu.

Inne tematy

  • „Ludzie mówią, że jestem głuchy. Jestem, jak trzeba. Jak rajca krzyczy, nie słyszę. Jak ktoś szepcze w kącie ratusza, słyszę każde słowo. Uszy z wiekiem robią się mądrzejsze od głowy.”
  • „Każda księga ma tu swój kurz. Po kurzu wiem, kto ją ostatnio otwierał. Jest jedna, na której kurzu nie ma wcale, a niby nikt jej nie rusza. Nie, nie powiem która. Jestem stary, nie głupi.”
  • „Hieronim? Znałem go, jak jeszcze nosił kałamarz za starym rajcą. Teraz ja noszę za nim. Podpisuje szybko, czyta wolno. Albo wcale. Dlatego ja czytam za niego.”
  • „Płaszcz z zającem pod kłosami? Dawno go nie widziałem na kimś obcym. W księdze rodów Rogalowie mają najgrubszy tom i najwięcej skreśleń. Ciekawe, ile linijek dopiszą przy tobie.”
  • „Most stoi, tak? Muszę to wpisać. Wpisuję do tej samej księgi, w której stoi, że spłonął. Dwadzieścia lat między jedną linijką a drugą. Taka robota: między linijkami jest całe życie, a ja wpisuję tylko linijki.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny