Strona gryGraj ▸

Cieśla Tekton

Zwykle na swoim miejscu.

Co woła, gdy przechodzisz

Sprzedaje

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Cieśla Tekton kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Uważaj na wióry, ślizgają się jak ryby. Tekton, cieśla. Robię drzwi, belki, łóżka, a dla hipodromu osie i koła. Koło to najtrudniejsza rzecz na świecie. Musi być okrągłe. Nic w przyrodzie nie jest okrągłe, a koło musi.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Tekton, cieśla. Imię mam takie, jak robotę. Ojciec nie miał wyobraźni, ale miał dobre dłuto.
Czym się zajmujesz?
Drzwi, belki, łóżka, skrzynie, a dla hipodromu koła i osie. Koło to sztuka, oś to sztuka i odpowiedzialność. Jak pęknie drzwi, ktoś zmarznie. Jak pęknie oś, ktoś zginie.
Co tu w okolicy?
Na Drodze Karawan wszystko jest drewniane od środka. Kamień z wierzchu, a w środku belki, moje albo mojego ojca. Gdyby nie my, Peloria byłaby kupą kamieni.
Masz rodzinę?
Żona i czterech chłopaków. Każdy robi co innego. Jeden u mnie, jeden w porcie przy statkach, jeden w hipodromie przy rydwanach, a najmłodszy rzeźbi w drewnie lalki i sprzedaje dzieciom na agorze. Wszyscy w drewnie.
Czego się boisz?
Że ktoś zginie na mojej osi. Nie na złej. Na mojej.
O czym marzysz?
Zrobić rydwan od początku do końca, sam. Koła, oś, podłogę z rzemieni, poręcz. I zobaczyć, jak wygrywa.
Co lubisz jeść?
Chleb, oliwki, cebula, kawałek suszonej ryby. Wióry w zupie to dodatek gratis.
Smoki istnieją?
W smoka nie wierzę. W korniki wierzę. Korniki są gorsze, bo nie latają, tylko jedzą od środka.
Co zrobisz z workiem złota?
Kupiłbym jesion z gór na dziesięć lat naprzód i suszyłbym go spokojnie. Dobre drewno to cierpliwość, a cierpliwość kosztuje.
Znasz jakiś dowcip?
Woźnica przychodzi do cieśli: oś mi pękła! Cieśla: gdzie? Woźnica: na nawrocie. Cieśla: to nie oś pękła, to ty skręciłeś za ciasno. Każdy woźnica tak przychodzi. Każdy.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce. Drewno schnie, klej trzyma. Robię koła.
deszcz: Deszcz! Drewno puchnie. Dziś beczki.
mgła: Mgła. Wilgotno, ale ciepło. Dobra pogoda na gięcie obręczy.
Co o mnie myślisz?
Obcy. Uważaj na wióry, ślizgają się.
Słyszałem o tobie. Masz pewną rękę? Przydałbyś się przy heblu.
Ufam ci. Powiedziałem ci o tamtej osi. Nikomu nie mówiłem.
Gdybyś kiedyś jechał rydwanem, zrobiłbym ci oś za darmo. I sprawdził ją dwa razy.
O sąsiadach
Królowa Eurydike: Królowa. Przysłała mi amforę wina za koło. Jedyna, co dziękuje za koła.
Płatnerz Arkesilas: Płatnerz. Kłóci się z odlewnikiem przez płot. Ja słucham i hebluję.
Rzeźbiarz Timarchos: Rzeźbiarz. Pożyczam mu dłuta. Oddaje tępe.
Złotniczka Chryseis: Zrobiłem jej stół pod wagę. Mówi, że to najlepszy stół w Pelorii. Ma rację.

Inne tematy

  • „Oś rydwanu wyścigowego robię z jesionu, suszonego trzy lata. Lekka, ugina się, zamiast pękać. Na nawrocie przy słupie oś dostaje tak, że trzeszczy na cały hipodrom. Tam ginie najwięcej woźniców. Nie od koni. Od osi. Dlatego moje osie są drogie.”
  • „Dziwna sprawa. Miesiąc temu ktoś zamówił u mnie oś „próbną”. Królewski wymiar, a przy piaście wcięcie, takie na pół palca. Mówił, że do sprawdzenia, ile wytrzyma. Zapłacił z góry, dobrze. Nigdy nie odebrał. Leży tam, pod ścianą. Patrzę na nią czasem. Wcięcie jest dokładnie tam, gdzie oś łamie się na nawrocie.”
  • „Kto zamówił? Nie znam go. Płaszcz z kapturem, choć było ciepło. Płacił sowami, świeżymi jak spod stempla. Jedna miała coś nie tak z pazurami, zauważyłem dopiero wieczorem. Wydałem ją u Ione. Nie patrz tak, wszyscy wydajemy, co dostaniemy.”
  • „Osie dla stajni królewskiej robię od czasów starego króla. Królowa przysłała mi raz amforę wina za koło, które przetrwało wypadek. Nikt mi nigdy nie dziękował za koło. Ludzie dziękują za zwycięstwo, a koło to tylko koło.”
  • „Nocą kleję koła, bo klej schnie wolniej i trzyma lepiej. Ja też schnę wolniej. Siadaj na tamtym klocu, tylko nie ruszaj tego, co pachnie.”
  • „Deszcz! Drewno pije wodę i puchnie. Dobrze dla beczek, źle dla osi. Dziś robię beczki.”
  • „Od kiedy powiedziałeś mi o wosku przy piaście, śpię w warsztacie z jednym okiem otwartym. Tamta oś z wcięciem leży pod ścianą. Codziennie sprawdzam, czy jeszcze leży. Leży.”
  • „Miesiąc temu ktoś zamówił u mnie „próbną” oś, z wcięciem w tym samym miejscu, gdzie pękają osie na nawrocie. Mówił, że to do nauki dla czeladnika. Zapłacił z góry, sowami. Sowy miały trzy pazury, zauważyłem dopiero wieczorem. I nie odebrał osi. Wysoki, pachniał końmi i smołą.”
Kategorie: Mieszkańcy · Peloria