Strażnik nocny Pyrrhias
Tylko nocą, chodzi po okolicy.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Światło do twarzy.”
- „Czuwam.”
- „Kogut jeszcze nie piał.”
Prośby
- Kto schodzi do kanałów (poziom 26)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Strażnik nocny Pyrrhias kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Stój. Światło do twarzy. Nie znam cię, ale nie wyglądasz na złodzieja. Złodzieje wyglądają jak wszyscy, więc to nic nie znaczy. Pyrrhias, stróż nocny. Obchodzę agorę i port od zmierzchu do kogutów. W dzień śpię. W dzień miasto pilnuje się samo, bo wszyscy patrzą.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Pyrrhias, stróż nocny. Lampa, kij, gwizdek. I dwoje oczu, które nie śpią, kiedy miasto śpi.
- Czym się zajmujesz?
- Obchodzę agorę i port trzy razy na noc. Sprawdzam zamki, gaszę zapomniane lampy, budzę pijaków, zanim zamarzną albo wpadną do fontanny. Widzę wszystko. Mówię mało.
- Co tu w okolicy?
- Nocą Peloria jest inna. Agora pusta, kroki słychać z drugiego końca. W porcie światło tylko w karczmie i na latarni. A pod ziemią szum kanałów. Czasem nie tylko szum.
- Masz rodzinę?
- Żona piecze chleb, i to nie żart: wstajemy o tej samej porze, tylko ona idzie do pieca, a ja do łóżka. Widzimy się o świcie w drzwiach. Dwadzieścia lat małżeństwa w drzwiach.
- Czego się boisz?
- Dnia. Naprawdę. W dzień wszystko jest za jasne, za głośne, wszyscy mówią naraz. Nocą wiem, kto jest kim.
- O czym marzysz?
- Żeby choć jedna noc minęła bez niczego. Bez pijaka, bez złodzieja, bez kroków w kanałach. Pewnie bym się nudził. Chętnie.
- Co lubisz jeść?
- Chleb od żony, prosto z pieca, o świcie. Jem w drzwiach. Najlepszy posiłek dnia, bo jedyny przy niej.
- Smoki istnieją?
- Nocą widziałem wiele rzeczy, których potem nie było. Smoka nie. Gdybym zobaczył, zapisałbym w raporcie: „smok, jeden, przeszedł”.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kupiłbym lepszą lampę. Z grubym knotem, co nie gaśnie na wietrze. I buty. Buty przede wszystkim.
- Znasz jakiś dowcip?
- Złodziej pyta stróża: o której śpisz? Stróż: w dzień. Złodziej: to ja też. I tak się mijamy od lat.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Gwiaździście. Lampa niepotrzebna, a i tak noszę. Zwyczaj.
deszcz: Deszcz. Buty mokre, lampa syczy. Złodzieje w domach, ja na ulicy. Jak zawsze.
mgła: Mgła od morza. Najgorsza noc. Słychać wszystko, nie widać nic. Gwiżdżę co chwilę, żeby wiedzieli, że jestem. - Co o mnie myślisz?
- Obcy w nocy. Światło do twarzy. No, w porządku.
Znam cię z widzenia. Chodzisz po nocy jak ktoś, kto ma po co.
Ty możesz chodzić nocą bez pytań. Wiem, że nie kradniesz.
Gdybyś kiedyś potrzebował, żebym czegoś nie widział… nie. Nie, ja zawsze widzę. Ale za ciebie bym się pomodlił. - O sąsiadach
- Pijak Silenos: Gra mi tragedie na obchodzie. Najlepszy teatr w mieście, za darmo.
Celnik Kapnias: Wraca nocą przez rybaków. Dla zdrowia, mówi.
Mincerz Lysimachos: Liczy przez sen. Raz się pomyliłem i mu podpowiedziałem. Nie wybaczył.
Sekretarz Filokrates: Śpi w archiwum po ciemku. Raz zaświeciłem mu przez okno. Krzyknął jak przy pożarze.
Karczmarka Ione: Daje mi gorącą zupę o północy. Ze wszystkich ludzi w porcie ona jedna pamięta, że stróż też je.
Inne tematy
- „Obchód: fontanna, mennica, stoa, ołtarz Dwunastu, potem Droga Portowa w dół, cło, magazyny, karczma i z powrotem. Trzy razy na noc. Stukam kijem w drzwi mennicy, żeby Lysimachos wiedział, że czuwam. Przez sen mówi „sto trzynaście”. Raz mu odpowiedziałem „sto czternaście”. Obudził się z krzykiem.”
- „Widziałem, kto chodzi nocą do kanałów. Kto, nie powiem, bo twarzy pewien nie jestem. Ale to dwie grupy. Jedna idzie od rybaków, cicho, z koszami, i wraca przed świtem. Druga idzie od pałacu i nie wraca tą samą drogą. Nikt mi nie płaci, żebym ich gonił. Płacą mi, żebym widział. No to widzę.”
- „Silenos przy karczmie co noc gra tragedię. Zawsze brakuje mu aktorów, więc gra wszystkich naraz. Raz grał chór. Dwunastu starców w jednym pijaku. Nie przeganiam go, bo kto by mi umilał obchód.”
- „Kapnias wychodzi od Ione późno i idzie do domu dłuższą drogą, przez rybaków. Mówi, że dla zdrowia. Celnik, który dba o zdrowie w nocy, to celnik, który coś liczy.”
- „Deszcz w nocy. Lampa syczy, buty przemakają, a złodzieje siedzą w domach. Najspokojniejsza noc i najgorsza dla stóp. Chodzę i tak. Ktoś musi.”
- „Lina przy kratce, mokre ślady, sól. I ten drugi but, podkuty. Mówiłem, że dwie grupy. Teraz wiem, że nie śnię na stojąco. Rada dalej mi nie płaci za gonienie. Ale ty nie jesteś radą.”
- „Kroki od pałacu, tak. Co trzecią noc, zawsze kiedy zmienia się warta pazi. Dwóch schodzi pod pałac, do kaplicy, a wraca przed świtem od strony skene, bez lampy. Jeden stąpa ciężko, w podkutych butach. Słychać na kamieniu. Takie buty nosi u nas tylko straż pałacu.”
- „Węże kredą na ścianach kanału, widziałem. Głowy zawsze w stronę gimnazjonu. Kto znaczy drogę do gimnazjonu w nocy? Nie zapaśnicy. Zapaśnicy chodzą w dzień, bo w nocy śpią po oliwie.”
Kategorie: Mieszkańcy · Peloria