Strona gryGraj ▸

Perfumiarka Myrrhine

Zwykle na swoim miejscu.

Co woła, gdy przechodzisz

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Perfumiarka Myrrhine kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Powąchaj. Nie tak, jak pies, delikatnie. Róża, mirra z karawan, kropla oliwy z gajów. Myrrhine, perfumiarka. Robię olejki, które pachną tak, jak chcesz, żeby pachniała twoja ukochana. Masz ukochaną? Szkoda. Mam też olejek na samotność.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Myrrhine. Perfumiarka. Imię mam po mirze. Matka miała nosa.
Czym się zajmujesz?
Olejki, maści i pachnidła. Róża, lilia, mirt, irys, mirra, kadzidło. Płatki w oliwie przez czterdzieści dni, potem cedzenie, potem alabastron. Sprzedaję kobietom, aktorom, kapłanom i mężczyznom, którzy przepraszają.
Co tu w okolicy?
Droga Karawan. Wszystko, co pachnie na wyspie, przechodzi przez moją ulicę. Karawany przywożą mirrę, a odwożą moje olejki. Czasem z powrotem do tych samych ludzi, tylko droższe.
Masz rodzinę?
Babka nauczyła mnie róży, matka mirry. Ojca nie znałam. Matka mówiła, że pachniał żywicą i obietnicami.
Czego się boisz?
Że pachnę dla kogoś, kto wącha gdzie indziej.
O czym marzysz?
Zapach, którego nikt jeszcze nie zrobił. Taki, że kto go poczuje, przypomni sobie najlepszy dzień w życiu. Wtedy byłabym bogatsza od królowej.
Co lubisz jeść?
Daktyle z karawan i miód. Na słodko. Na ostro nie, bo potem źle czuję zapachy.
Smoki istnieją?
Smok pachnie siarką, mówią. Nikt nie robi olejku z siarki. Może to by się sprzedało?
Co zrobisz z workiem złota?
Kupiłabym wszystkie worki mirry z najbliższej karawany, zanim kupcy z portu je powąchają. I perły. Nie dla siebie. Dla ładnego widoku na ladzie.
Znasz jakiś dowcip?
Mężczyzna pyta perfumiarkę: masz coś, żeby żona mi wybaczyła? Perfumiarka: mam, ale drogie. Mężczyzna: ile? Perfumiarka: tyle, ile zawiniłeś.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce. Płatki w oliwie dojrzewają na dachu.
deszcz: Deszcz! Wszystko pachnie mocniej. Sprzedaję dwa razy więcej.
mgła: Mgła. Zapachy leżą nisko, przy ziemi. Ulica pachnie jak mój kram.
Co o mnie myślisz?
Obcy. Powąchaj, nie bój się.
Słyszałam o tobie. Pachniesz drogą. Mam na to olejek.
Lubię cię. Masz dobry nos, nie przesadzasz z wąchaniem.
Zrobię ci kiedyś zapach. Tylko dla ciebie. Za darmo, ale nikomu nie mów.
O sąsiadach
Aktor Neoptolemos: Próżny, głupi, piękny. Zazdroszczę mu siebie.
Zielarka Fyllis: Patrzy na mnie, jakbym truła. Sama gotuje rutę.
Gospodarz Abdalonymos: Odkłada mi najlepszą mirrę. Najlepszy człowiek na Drodze Karawan.
Królowa Eurydike: Królowa pachnie jaśminem z Egiptu. Nie moim. Pamiętam.

Inne tematy

  • „Olejki robię jak babka: płatki w oliwie na słońcu, codziennie świeże, przez czterdzieści dni. Mirra i kadzidło przychodzą z karawanami z południa, przez Siedem Studni. Abdalonymos z karawanseraju odkłada mi najlepsze worki, zanim kupcy z portu zdążą powąchać.”
  • „Neoptolemos. Ten Neoptolemos, jak sam mówi. Gra na ucztach w pałacu, wraca o świcie i pachnie… nie moimi olejkami. Pałacowymi. Królowa używa jaśminu z Egiptu. Ja wiem, jak pachnie jaśmin z Egiptu.”
  • „Olejek miłosny? Sprzedaję, najlepiej ze wszystkich. Oliwa, trochę róży, odrobina cynamonu dla ciepła. Działa, bo ludzie wierzą, że działa, a jak wierzą, to się śmielej uśmiechają. Nie mów nikomu. Mam z tego dach nad głową.”
  • „Fyllis obok kopie korzenie po nocach i patrzy na mnie, jakbym była trucicielką. Raz mi powiedziała, że róża w oliwie to marnowanie dobrej oliwy. Kobieta, która gotuje rutę, mówi mi o marnowaniu.”
  • „Wieczorem zamykam kram i czekam. Nie mów, na kogo. Wszyscy wiedzą, ale niech chociaż nikt nie mówi.”
  • „Deszcz! Wszystko pachnie mocniej. Ziemia, kamień, mój kram. Najlepszy dzień na sprzedaż. Ludzie myślą, że to olejek, a to tylko deszcz.”
  • „Pomogłeś Afrodycie odejść od obu, od męża i od kochanka? Hm. Mądra bogini. Myślę o tym od tygodnia. Nie dlatego, że coś. Tak sobie.”
  • „Ten pusty flakon, co go przyniosłeś. Mój własny, sprzed roku, z pierwszej róży. Pamiętał, który to był. Głupi aktor. Nie mów mu, że go wąchałam pół nocy.”
  • „Do olejków potrzebuję oliwy, która nie ma zapachu i nie jełczeje. Zwykła oliwa pachnie trawą i po miesiącu śmierdzi. Omfakion, z zielonych oliwek, trzyma różę przez rok. Dafne umie go tłoczyć, ale nie ma czasu przebierać oliwek. Przynieś mi omfakion, a zapłacę jak za srebro. Prawie jak za srebro.”
Kategorie: Mieszkańcy · Peloria