Perfumiarka Myrrhine
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Powąchaj.”
- „Róża i mirra.”
- „Delikatnie!”
Prośby
- Mirt na olejek (poziom 22)
- Omfakion dla perfumiarki (poziom 30)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Perfumiarka Myrrhine kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Powąchaj. Nie tak, jak pies, delikatnie. Róża, mirra z karawan, kropla oliwy z gajów. Myrrhine, perfumiarka. Robię olejki, które pachną tak, jak chcesz, żeby pachniała twoja ukochana. Masz ukochaną? Szkoda. Mam też olejek na samotność.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Myrrhine. Perfumiarka. Imię mam po mirze. Matka miała nosa.
- Czym się zajmujesz?
- Olejki, maści i pachnidła. Róża, lilia, mirt, irys, mirra, kadzidło. Płatki w oliwie przez czterdzieści dni, potem cedzenie, potem alabastron. Sprzedaję kobietom, aktorom, kapłanom i mężczyznom, którzy przepraszają.
- Co tu w okolicy?
- Droga Karawan. Wszystko, co pachnie na wyspie, przechodzi przez moją ulicę. Karawany przywożą mirrę, a odwożą moje olejki. Czasem z powrotem do tych samych ludzi, tylko droższe.
- Masz rodzinę?
- Babka nauczyła mnie róży, matka mirry. Ojca nie znałam. Matka mówiła, że pachniał żywicą i obietnicami.
- Czego się boisz?
- Że pachnę dla kogoś, kto wącha gdzie indziej.
- O czym marzysz?
- Zapach, którego nikt jeszcze nie zrobił. Taki, że kto go poczuje, przypomni sobie najlepszy dzień w życiu. Wtedy byłabym bogatsza od królowej.
- Co lubisz jeść?
- Daktyle z karawan i miód. Na słodko. Na ostro nie, bo potem źle czuję zapachy.
- Smoki istnieją?
- Smok pachnie siarką, mówią. Nikt nie robi olejku z siarki. Może to by się sprzedało?
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kupiłabym wszystkie worki mirry z najbliższej karawany, zanim kupcy z portu je powąchają. I perły. Nie dla siebie. Dla ładnego widoku na ladzie.
- Znasz jakiś dowcip?
- Mężczyzna pyta perfumiarkę: masz coś, żeby żona mi wybaczyła? Perfumiarka: mam, ale drogie. Mężczyzna: ile? Perfumiarka: tyle, ile zawiniłeś.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce. Płatki w oliwie dojrzewają na dachu.
deszcz: Deszcz! Wszystko pachnie mocniej. Sprzedaję dwa razy więcej.
mgła: Mgła. Zapachy leżą nisko, przy ziemi. Ulica pachnie jak mój kram. - Co o mnie myślisz?
- Obcy. Powąchaj, nie bój się.
Słyszałam o tobie. Pachniesz drogą. Mam na to olejek.
Lubię cię. Masz dobry nos, nie przesadzasz z wąchaniem.
Zrobię ci kiedyś zapach. Tylko dla ciebie. Za darmo, ale nikomu nie mów. - O sąsiadach
- Aktor Neoptolemos: Próżny, głupi, piękny. Zazdroszczę mu siebie.
Zielarka Fyllis: Patrzy na mnie, jakbym truła. Sama gotuje rutę.
Gospodarz Abdalonymos: Odkłada mi najlepszą mirrę. Najlepszy człowiek na Drodze Karawan.
Królowa Eurydike: Królowa pachnie jaśminem z Egiptu. Nie moim. Pamiętam.
Inne tematy
- „Olejki robię jak babka: płatki w oliwie na słońcu, codziennie świeże, przez czterdzieści dni. Mirra i kadzidło przychodzą z karawanami z południa, przez Siedem Studni. Abdalonymos z karawanseraju odkłada mi najlepsze worki, zanim kupcy z portu zdążą powąchać.”
- „Neoptolemos. Ten Neoptolemos, jak sam mówi. Gra na ucztach w pałacu, wraca o świcie i pachnie… nie moimi olejkami. Pałacowymi. Królowa używa jaśminu z Egiptu. Ja wiem, jak pachnie jaśmin z Egiptu.”
- „Olejek miłosny? Sprzedaję, najlepiej ze wszystkich. Oliwa, trochę róży, odrobina cynamonu dla ciepła. Działa, bo ludzie wierzą, że działa, a jak wierzą, to się śmielej uśmiechają. Nie mów nikomu. Mam z tego dach nad głową.”
- „Fyllis obok kopie korzenie po nocach i patrzy na mnie, jakbym była trucicielką. Raz mi powiedziała, że róża w oliwie to marnowanie dobrej oliwy. Kobieta, która gotuje rutę, mówi mi o marnowaniu.”
- „Wieczorem zamykam kram i czekam. Nie mów, na kogo. Wszyscy wiedzą, ale niech chociaż nikt nie mówi.”
- „Deszcz! Wszystko pachnie mocniej. Ziemia, kamień, mój kram. Najlepszy dzień na sprzedaż. Ludzie myślą, że to olejek, a to tylko deszcz.”
- „Pomogłeś Afrodycie odejść od obu, od męża i od kochanka? Hm. Mądra bogini. Myślę o tym od tygodnia. Nie dlatego, że coś. Tak sobie.”
- „Ten pusty flakon, co go przyniosłeś. Mój własny, sprzed roku, z pierwszej róży. Pamiętał, który to był. Głupi aktor. Nie mów mu, że go wąchałam pół nocy.”
- „Do olejków potrzebuję oliwy, która nie ma zapachu i nie jełczeje. Zwykła oliwa pachnie trawą i po miesiącu śmierdzi. Omfakion, z zielonych oliwek, trzyma różę przez rok. Dafne umie go tłoczyć, ale nie ma czasu przebierać oliwek. Przynieś mi omfakion, a zapłacę jak za srebro. Prawie jak za srebro.”
Kategorie: Mieszkańcy · Peloria