Strona gryGraj ▸

Tesmotet Lysias

Nocą idzie gdzie indziej, w niedzielę na mszy.

Co woła, gdy przechodzisz

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Tesmotet Lysias kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Przyszedłeś się sądzić czy popatrzeć? Popatrzeć wolno za darmo, do sądzenia trzeba mieć wroga. Lysias, tesmotet. Prowadzę sąd: losuję sędziów, napełniam klepsydrę i pilnuję, żeby mówcy kłamali w swoim czasie, a nie w cudzym.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Lysias, tesmotet. Jeden z sześciu archontów od praw. Prowadzę sąd. Wyroku nie wydaję, pilnuję, żeby wydali go uczciwie inni.
Czym się zajmujesz?
Przyjmuję skargi, wyznaczam dzień, losuję sędziów kleroterionem, nalewam wodę do klepsydry. Mówcy mówią, sędziowie głosują żetonami, ja liczę. I słucham kłamstw. Dużo kłamstw. Pięknie podanych.
Co tu w okolicy?
Dzielnica rady. Tu rada uchwala, sąd sądzi, archiwum pamięta, a prytan karmi. Gdyby miasto miało głowę, byłaby tu. Czasem myślę, że miasto ma głowę gdzie indziej.
Masz rodzinę?
Żona umarła dawno. Syn żyje. Daleko. Wyrok mówi, że jeszcze siedem lat. Liczę, jak Lysimachos krążki.
Czego się boisz?
Że kiedyś przyjdzie do mnie sprawa, którą chciałbym przegrać dla jednej ze stron. Raz już przyszła. Nie przegrałem. Dalej się boję.
O czym marzysz?
Żeby klepsydra raz poczekała. Jedno zdanie dłużej. Nic więcej.
Co lubisz jeść?
Chleb i woda. Po trzydziestu latach patrzenia na klepsydrę wody piję mało. Wino rzadko. Wino robi z ludzi mówców.
Smoki istnieją?
Widziałem w sądzie ludzi gorszych niż smoki. Smok przynajmniej nie przysięga na bogów, że jest niewinny.
Co zrobisz z workiem złota?
Oddałbym na trierę dla miasta. Ludzie, którzy wystawiają trierę, potem w sądzie opowiadają o tym przez całą mowę. Ja bym nie opowiadał. To byłaby moja zemsta.
Znasz jakiś dowcip?
Oskarżony mówi do sędziów: przysięgam, że mówię prawdę. Sędzia patrzy na klepsydrę: to proszę szybciej, bo prawda zajmuje mniej wody.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Ładnie. Sąd na dworze, sędziowie w słońcu. Krótsze mowy, szybsze wyroki.
deszcz: Deszcz. Klepsydra się przelewa od dachu, mowy dłuższe niż trzeba. Nienawidzę deszczu w sądzie.
mgła: Mgła. Sędziowie nie widzą mówcy, tylko go słyszą. Najuczciwsze wyroki zapadają we mgle.
Co o mnie myślisz?
Obcy. Czysty, jak tabliczka przed rozprawą.
Słyszałem o tobie. Same dobre rzeczy. Zwykle to znaczy, że ktoś coś ukrywa.
Ty mówisz krótko i do rzeczy. W sądzie byłbyś groźny.
Gdybyś kiedyś stanął w sądzie, wylosowałbym sędziów uczciwie. I miałbym nadzieję.
O sąsiadach
Sekretarz Filokrates: Najlepszy sekretarz w mieście. Milczy o tym, co trzeba.
Kupiec Hegestratos: Kupiec z drugą pożyczką na jeden statek. Widziałem już tę sprawę w sądzie. Z innym kupcem.
Celnik Kapnias: Celnik. Gdyby w Pelorii sądzono za przeszłość, nie miałby kiedy siedzieć przy stole.
Archont Kleon: Archont. Przemawia jak oskarżony, który wie, że wygra.
Kapłanka Ateny Lampito: Mówi, że Atena założyła pierwszy sąd. Jak tak, to wybaczam jej klepsydrę.

Inne tematy

  • „To kleroterion. Kamień ze szczelinami. Sędziowie wkładają tabliczki z imionami, a ja wrzucam kostki do rurki z boku. Biała: ten rząd sądzi. Czarna: idzie do domu. Rano nikt nie wie, kto będzie sądził po południu. Nawet ja. Jedyna rzecz w Pelorii, której nie da się przekupić, bo jest z kamienia.”
  • „Klepsydra. Dzban z rurką przy dnie. Mówca mówi, woda leci. Woda się kończy, mówca milknie. Raz jeden sprytny zatkał rurkę woskiem, żeby mówić dłużej. Mówił do zmroku. Przegrał. Sędziowie byli głodni, a głodny sędzia ma tylko jedno zdanie.”
  • „Mój syn stanął tu, przed tym samym kamieniem. Fałszywa przysięga przy kupnie statku. Ja losowałem sędziów, ja nalałem wodę. Mówił dobrze, sam go uczyłem. Woda skończyła się w połowie zdania. Wygnanie na dziesięć lat. Nie wolno mi było nawet zatkać rurki palcem. Nie zatkałem. Czasem żałuję, że jestem uczciwy.”
  • „Filokrates wie, który stary wyrok czytam najczęściej. Udaje, że nie wie. Lubię go za to bardziej niż za całe jego archiwum.”
  • „Mówię ci jako sędzia, nie jako plotkarz. Od miesięcy do sądu nie wpływa nic z pałacu. Ani skarga o miedzę, ani o konia, ani o niewolnika. Ród, który zawsze się z kimś procesował, nagle żyje w zgodzie z całym światem. Kiedy wielcy przestają się sądzić, to znaczy, że szykują coś, czego sąd nie powinien zobaczyć.”
  • „W dzień świąteczny sądu nie ma. Chodzę na molo i patrzę na statki z północy. Nie czekam na nikogo. Dziesięć lat to dużo. Patrzę, bo lubię statki.”
  • „Znasz już sztuczki mówców. Uważaj teraz, bo zaczniesz je widzieć wszędzie: u archonta, u kupców, u kapłanów. To ciężki dar. Noszę go od trzydziestu lat i dalej nie umiem spokojnie wysłuchać żadnej przemowy na święcie.”
  • „Prawdziwa pieśń o Aristeasie, tak? Gdyby to był proces, wygrałby świadek, którego nikt nie wezwał. Lew. Zawsze mówię: prawda przychodzi do sądu późno i bez adwokata. Za to zostaje najdłużej.”
  • „Słyszałem, że sprawa pazi skończyła się bez sądu. Pamiętasz, co mówiłem: kiedy wielcy przestają się sądzić, coś szykują. Teraz już wiesz co. A sąd dalej nie wie.”
  • „Skarga o morię leży u mnie, tak. Bez dowodów sędziowie uwierzą temu, kto lepiej mówi, a Damokrates mówi lepiej od Dafne i płaci lepiej od niej mówcom. Przynieś mi pień, świadka albo spis. Pień najlepiej. Pień nie ma krewnych i nie bierze pieniędzy.”
  • „Skarga o pień, który rośnie. Podarłem ją. Pierwszy raz bogini rozwiązała mi sprawę, zanim zaczęła się w sądzie.”
Kategorie: Mieszkańcy · Peloria