Garncarz Leukon
Nocą idzie gdzie indziej.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Piec grzeje.”
- „Toczę.”
- „Doris ma rację. Prawie.”
Sprzedaje
Prośby
- Wino dla Ateny przy piecu (poziom 20)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Garncarz Leukon kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Dzień dobry. Odsuń się trochę od pieca, dziś grzeje mocno. Leukon. Garncarz. Toczę, wypalam. Żona maluje. Ona powie ci, że to ona robi wazy. Ma rację. Ale piec jest mój.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Leukon. Garncarz. Mąż Doris. W tej kolejności, jak mówi ona. W odwrotnej, jak myślę ja.
- Czym się zajmujesz?
- Kopię glinę, ugniatam, toczę na kole, suszę, wypalam. Amfory na oliwę, dzbany, kratery na wino. Doris maluje. Ja pilnuję, żeby jej malowanie nie pękło w ogniu.
- Co tu w okolicy?
- Piec, koło, doły z gliną przy kanale. Pamfilos niedaleko, Brama Grobów obok. Z pieca widać drogę na cmentarz. Wazy z naszego pieca stoją na połowie tamtych grobów.
- Masz rodzinę?
- Doris. To wystarczy. Ojciec był garncarzem, dziadek też. Piec jest nowy. Ja go postawiłem.
- Czego się boisz?
- Rozbijacza i Trzaskacza. To demony od pieca. Śmiej się. I tego, że Doris kiedyś pójdzie do Pamfilosa malować. Nie mów jej.
- O czym marzysz?
- Wypał bez jednego pęknięcia. Sto naczyń, wszystkie całe. Nikomu się to nie udało. Jak mi się uda, zrobię ofiarę Atenie i będę spał trzy dni.
- Co lubisz jeść?
- Sardynki z żaru z pieca. Najlepiej smakują, jak Doris je.
- Smoki istnieją?
- Smok zieje ogniem. Garncarz też, przy piecu. Nie wiem, czy istnieją. Wiem, że ogień jest prawdziwy.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Większy piec, na dwieście naczyń. I pędzle dla Doris z włosia z Egiptu, takie, o jakich gada od lat. Nie mów jej, że zapamiętałem.
- Znasz jakiś dowcip?
- Kupiec pyta: czemu ta waza jest krzywa? Mówię: bo żona patrzyła, jak toczę. Kupił, bo myślał, że to sztuka.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce. Wazy schną równo. Dobry dzień na toczenie.
deszcz: Deszcz. Mokre drewno, nie palę. Toczę.
mgła: Mgła. Glina wilgotnieje, toczy się miękko. Lubię mgłę. - Co o mnie myślisz?
- Odsuń się od pieca, dziś grzeje.
Słyszałem o tobie od Doris. Ona mówi, że masz dobry profil.
Ty pomagasz. Dobrze. Rzadko ktoś pomaga garncarzom.
Doris namalowała cię na wazie. Dodałem tej wazie dwa palce wysokości. Zasłużyłeś. - O sąsiadach
- Malarka waz Doris: Moja żona. Artystka. Nie mów jej, że tak powiedziałem.
Garncarz Pamfilos: Sąsiad przez ulicę. Dobry garncarz, maluje sam. Doris mówi, że jego herosi są za ładni. Ma rację.
Grabarz Teofil: Grabarz. Kupuje u mnie lekyty na groby. Zawsze płaci. Zawsze mówi: na zapas.
Piekarz Feidon: Piekarz. Nocą obaj pilnujemy ognia. Czasem machamy sobie przez pół miasta, on od swojego, ja od mojego.
Inne tematy
- „Ten piec postawiłem sam. Dwie komory, na dole ogień, na górze wazy, między nimi dziurawa podłoga na słupie. Okrągły jak brzuch. Wypalam w trzech oddechach: najpierw daję mu powietrza, potem duszę zielonym drewnem i zamykam otwory, a na końcu znowu otwieram. Tak czerń zostaje czarna, a czerwień czerwona. Jak się pomylę, wszystko szare.”
- „Garncarze mają swoje demony. Rozbijacz, Trzaskacz, Niegasnący. Wchodzą do pieca i tłuką wazy, pękają je, palą za mocno. Na drzwiczkach wieszam maskę, żeby się bały. I modlę się do Ateny, żeby trzymała rękę nad piecem. Śmiejesz się? Rozbij mi raz cały wypał, to przestaniesz.”
- „Doris. Moja żona. Ona maluje herosów, a ja toczę brzuszki pod tych herosów. Kłóci się ze mną codziennie, kto jest artystą. Nie kłócę się. Nie umiem. Patrzę, jak ryje tę czerń, cienko jak włos, i nie mam nic do powiedzenia. Nikomu nie mów.”
- „Glinę kopię w dołach przy kanale. Rzeka kiedyś niosła tu muł, teraz niesie kanał. Glina tłusta, czerwona, dobra. Tylko w zeszłym tygodniu na dnie dołu zebrała się woda czarna jak sadza. Wylałem. Wróciła. Nie lepię z tamtego dołu.”
- „Nocą pilnuję ognia. Piec nie może zgasnąć w połowie wypału, bo wszystko pęka. Siedzę na pniaku, dokładam, słucham, jak trzaska. Czasem przychodzi Doris z pędzlem, siada obok i maluje przy blasku. Mówi, że dla światła.”
- „Deszcz. Mokre drewno, zły ogień, krzywe kolory. Dziś nie palę. Toczę. Koło się kręci, glina pod palcami. Deszcz mi nie przeszkadza w toczeniu. Niczego mi nie przeszkadza w toczeniu.”
- „Wylałem wino na próg pieca, dla Ateny. Wypał wyszedł czysty. Czterdzieści naczyń, ani jednego pęknięcia. Doris namalowała na jednym ciebie, z dzbanem w ręku. Wyszedłeś trochę grubszy. Nie gniewaj się, to od pieca. Piec dodaje.”
- „Doris dziś nic nie mówi i chodzi koło mnie, jakby szukała guzika. Pytała cię o mnie, co? Nie mów, co ci powiedziałem. Jak będzie wiedziała, to przestanie się kłócić, a ja lubię, jak się kłóci. Wtedy wiem, że jest zdrowa.”
- „Amfory toczę dla wszystkich: dla Dafne na oliwę, dla Charilaosa na wino, dla Damokratesa na statki. Damokrates płaci najmniej, a zamawia najwięcej. Jak chcesz pustą, cztery złota. Nie targuj się, glina z rzeki nie jest za darmo, tylko wygląda.”
Kategorie: Mieszkańcy · Peloria
Pusta amfora