Strona gryGraj ▸

Młody woźnica Ktesias

Nocą idzie gdzie indziej.

Co woła, gdy przechodzisz

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Młody woźnica Ktesias kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Ty! Masz konie? Nie masz. Szkoda. Ktesias, woźnica. No, prawie woźnica. Woźnica bez koni to jak rapsod bez głosu: wszyscy mówią, że ma talent, i nikt nie płaci. Prowadzę cudze konie po padoku, za obola. Do wynajęcia, gdyby co.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Ktesias, woźnica. Bez koni, bez rydwanu, bez wieńca. Ale z rękami.
Czym się zajmujesz?
Prowadzę cudze konie po padoku, czeszę, wyprowadzam. Za obola. Czasem właściciel pozwoli mi przejechać okrążenie na treningu. Wtedy mam najlepszy dzień w miesiącu.
Co tu w okolicy?
Padok, stajnie, tor, stadion. Widzisz tę rysę na słupie nawrotu? To Nikandros. Ja bym zrobił głębszą. Za przesmykiem miasto, ale tam nie chodzę. Tam nikt nie potrzebuje woźnicy.
Masz rodzinę?
Ojciec był stajennym w pałacu, zanim go wyrzucili za jedno zgubione wędzidło. Matka piecze chleb w porcie. Brat wiosłuje. Ja chcę jeździć. Matka mówi, że wszyscy w rodzinie coś ciągną albo pchają.
Czego się boisz?
Że zostanę stajennym na zawsze. Jak Dromeas. Dromeas jest dobry, ale ja nie chcę być Dromeasem.
O czym marzysz?
Własny zaprzęg na jeden bieg. Albo cudzy, ale mój na jeden bieg. Moje imię na tablicy, choćby kredą.
Co lubisz jeść?
Co mi dadzą. Najczęściej chleb. Raz Damokrates dał mi na treningu figi w miodzie, bo myślał, że jestem jego chłopcem. Nie prostowałem.
Smoki istnieją?
Smok w zaprzęgu? Szybki, ale płochliwy, założę się. Wziąłbym nawrót szeroko. Z smokiem nie ryzykujesz.
Co zrobisz z workiem złota?
Czwórka koni. Może dwójka, na synoris. Na początek. I rydwan od Harmatiosa. Resztę zostawiłbym mamie.
Znasz jakiś dowcip?
Czym się różni woźnica od właściciela? Woźnica wie, jak się jedzie, a właściciel, ile to kosztowało. Obaj płaczą, jak przegrają, ale właściciel głośniej.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce! Tor suchy. Ktoś na pewno potrzebuje dziś woźnicy na trening.
deszcz: Deszcz. Nikt nie trenuje. Siedzę pod daszkiem i ćwiczę palce na pustych wodzach.
mgła: Mgła. Konie nerwowe. Prowadzę je po padoku i gadam do nich. Gadanie we mgle pomaga.
Co o mnie myślisz?
Masz konie? Nie? Szkoda, szkoda.
Słyszałem o tobie! Gdybyś miał kiedyś zaprzęg, pamiętaj o mnie.
Ty jesteś w porządku. Pokażę ci, jak się trzyma wodze.
Jak kiedyś wystawisz konie na wyścig, ja powożę. Obiecaj mi.
O sąsiadach
Woźnica Nikandros: Najlepszy woźnica na wyspie. Uczył mnie. Ręce mu drżą.
Stajenny Dromeas: Daje mi siano do spania. Czeszę za niego konie. Dobry układ.
Kupiec Damokrates: Chciałbym jeździć w zieleni. Na razie tylko czeszę zielone konie.
Kołodziej Harmatios: Jak patrzę na jego rydwany, zapominam o jedzeniu.
Efeb Kleitos: Biegacz. Ścigaliśmy się, ja na koniu. Wygrałem, ale on się nie obraził. Lubię go.

Inne tematy

  • „Kiedyś ktoś mi da zaprzęg. Na jeden bieg. Pojadę przy samym słupie, tak ciasno, że piasta zostawi na nim rysę. Herold wywoła imię właściciela, a ja będę stał z boku i wszyscy będą wiedzieć. Na tablicy kredą: Ktesias. Niech deszcz zmywa. Wszyscy i tak zobaczą.”
  • „Nestor mówił synowi: masz wolniejsze konie, nadrabiaj głową. Antyloch nadrobił. Wcisnął się Menelaosowi tam, gdzie deszcz wyżłobił drogę, i prawie się obaj rozbili. Potem musiał przysięgać na Posejdona z batem w ręku, że nie oszukał. Ja bym przysiągł. I zrobił to jeszcze raz.”
  • „Nikandros to najlepszy woźnica na wyspie. Uczył mnie trzymać wodze. Teraz ręce mu drżą, a ja patrzę i nic nie mówię. Gdyby przestał jeździć, stajnia królewska szukałaby woźnicy. Nie chcę tak dostać koni. Chcę konie, ale nie tak.”
  • „Gadają, że to ja podpiłowałem oś, bo chcę miejsca Nikandrosa. Ja! Raczej bym sobie rękę podpiłował. Ale gadają. Stajenny gada najgłośniej. Ciekawe, czemu akurat on.”
  • „Dromeas pozwala mi spać w sianie, jak w kwaterach brak łóżka. Za to czeszę konie za niego. Konie lubią mnie bardziej niż jego. Nie mów mu. On wie, ale nie mów.”
  • „Nocą śpię w stajni, w sianie, obok Aury. Ona chrapie. Serio, koń chrapie. Jak będę miał własnego konia, niech chrapie jak ona.”
  • „Deszcz! Na padoku błoto po pęciny. Nikt nie wynajmuje woźnicy w deszcz. Siedzę pod daszkiem i trzymam wodze bez koni. Ćwiczę palce.”
  • „Po Hermai, powiedział. Zawsze po czymś. Ale nie powiedział „nie”. A ty, jakbyś kiedyś miał konie na wyścig, wiesz, kogo szukać. Nie biorę dużo. Biorę połowę wieńca. Żartuję. Biorę kredę na tablicy.”
Kategorie: Mieszkańcy · Peloria