Kupiec Hegestratos
Nocą idzie gdzie indziej.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Pszenica jak złoto!”
- „Próbka w misce.”
- „Uczciwa miska.”
Prośby
- Wotum za Delfina (poziom 22)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Kupiec Hegestratos kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Pszenica z północy, jak złoto, próbka w misce, reszta w ładowni. Hegestratos. Kupuję i sprzedaję w deigmie, w hali próbek. Kupiec nie widzi całego statku, widzi miskę. Wystarczy, że miska jest uczciwa.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Hegestratos, kupiec zbożowy. Pszenica z północy, jęczmień z równin, czasem sól. Sprzedaję w deigmie na próbki.
- Czym się zajmujesz?
- Kupuję zboże tam, gdzie tanie, i sprzedaję tam, gdzie drogie. Między jednym a drugim jest morze, pożyczka i dużo modlitw. Głównie pożyczka.
- Co tu w okolicy?
- Port Pelorii. Magazyny oliwy i zboża, deigma, hangary. Najlepszy port od morza do morza. Tylko cło za wysokie i bankierzy za ciekawi.
- Masz rodzinę?
- Wspólnik, Zenotemis, który pływa za mnie, bo ja źle znoszę morze. Żona w dzielnicy kupców i teść, który mi nie ufa. Nikt w tej rodzinie nikomu nie ufa i dlatego jakoś się trzymamy.
- Czego się boisz?
- Morza. Kupiec zbożowy, który boi się morza, wiem. Dlatego wszystko ubezpieczam pożyczką. Morze mnie nie dostanie, najwyżej mój statek.
- O czym marzysz?
- Jeden porządny rok. Pszenica droga, statek pełny, długi spłacone. Albo statek pusty i długi umorzone. Jedno z dwóch.
- Co lubisz jeść?
- Chleb z najlepszej pszenicy. Kupiec zbożowy musi wiedzieć, co sprzedaje. Jem dużo chleba. Dla dobra interesu.
- Smoki istnieją?
- Smok na statku to pewna strata. Smok w ładowni innego kupca to okazja. Wierzę w smoki w cudzych ładowniach.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Spłaciłbym Pasiklesa. Wszystko. I patrzyłbym, jak się dziwi.
- Znasz jakiś dowcip?
- Kupiec pyta kapitana: czy statek jest szczelny? Kapitan: bardzo. Kupiec: szkoda. Ha. To kupiecki dowcip, nie zrozumiesz.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Ładnie. Morze gładkie. Za gładkie. Nic się nie dzieje na takim morzu.
deszcz: Deszcz. Próbki zboża pod dach. Wilgotna pszenica traci na cenie.
mgła: Mgła od morza. Statki stoją, ceny rosną. Mgła to najlepszy kupiec w Pelorii. - Co o mnie myślisz?
- Obcy. Kupujesz zboże? Nie? To po co pytasz?
Słyszałem o tobie. Masz dobre imię. Dobre imię się przydaje przy poręczeniach.
Ty jesteś rozsądny. Z rozsądnymi ludźmi dobrze się robi interesy. I źle się ukrywa.
Mówią o tobie w deigmie. Kupcy liczą, ile jesteś wart. Wychodzi dużo. - O sąsiadach
- Bankier Pasikles: Bankier, który nie śpi. Zapisuje imiona sterników. Dziwne hobby.
Celnik Kapnias: Celnik. Patrzy w moją ładownię, jakby w niej coś było. Nic nie ma, mówię mu. Prawdę mówię.
Tesmotet Lysias: Sędzia. Kiedyś skazał kupca za fałszywą przysięgę przy statku. Własnego syna. Nie lubię o tym myśleć.
Kapitan Nikias: Kapitan. Zna wir. Za dobrze zna morze, żeby z nim pływać w interesach.
Kapłan Posejdona Nerites: Kapłan Posejdona. Był kiedyś kapitanem. Dziwnie na mnie patrzy przy ofiarach.
Inne tematy
- „Deigma to hala próbek. Każdy kupiec stawia miskę ze swojego towaru, kupujący wąchają, gryzą, przesypują w palcach. Na tej podstawie podpisują umowę na cały statek. Cały statek na podstawie miski! Piękny zawód. Wymaga zaufania. Ja zaufania mam pełną ładownię.”
- „Wziąłem pożyczkę morską od Pasiklesa. Statek wypłynie, wróci z pszenicą, oddam z nawiązką. A jak nie wróci, morze zabrało i nikt nikomu nic nie oddaje. Takie prawo. Uczciwe prawo. W morzu i tak leży najwięcej dobrych chęci.”
- „Mój statek, Delfin, stoi w hangarze. Stary, ale szczelny. Prawie. Załoga lekka, bo i ładunek lekki. Pszenica dziś tania, poczekam, aż podrożeje, a Delfin popłynie z tym, co ma. Czemu pytasz? Kupiec nie pyta drugiego kupca o ładownię. To niegrzeczne.”
- „Pasikles nie śpi. Mówi to każdemu jak zaletę. Ja bym się bał bankiera, który nie śpi. Taki liczy też w nocy, a w nocy łatwo się pomylić na swoją korzyść.”
- „Nocą przychodzę do hangaru, siadam przy statku i słucham drewna. Stary statek trzeszczy jak stary człowiek. Mówi, gdzie go boli. Wiem, gdzie go boli. Nie mów nikomu, że rozmawiam ze statkiem.”
- „Dziesiąta ryba na akropol, a od zboża co? Też dziesiąte? Sowa bogini zagląda teraz do każdej ładowni. To źle robi handlowi. Handel lubi ciemne ładownie.”
- „Kapłan wziął wotum? Co mówił? Nieważne, co mówił. Bogowie widzą, że dałem. Teraz nic nie może pójść źle. A jak pójdzie, to wola Posejdona, nie moja. Prawda?”
- „Słyszałem, że ktoś bardzo dyskretnie pomógł pałacowi. Dyskrecja to towar, który drożeje. Może kiedyś pohandlujemy.”
- „Rachunki u sędziego, Delfin pod strażą w hangarze. Wiesz, co mówi Pasikles? Że ma moje dwie pożyczki na jeden statek. Morze nie zdążyło niczego zabrać. Ty zdążyłeś.”
- „Widziałeś zwoje. Dobry towar, prawda? Kupiłem od chłopaka w płaszczu pazia za dwieście sów. Nie pytałem skąd, kupiec nie pyta drugiego kupca o ładownię. Teraz pałac daje dwa tysiące, żeby sztuka nigdy nie weszła na scenę, a rada dwa i pół, żeby weszła akurat w Dionizje, kiedy królowa siedzi w pierwszym rzędzie. Jedni płacą za ciszę, drudzy za krzyk. A poeta? Poeta nie ma ani sowy. Chcesz się wtrącić, to idź do niego.”
Kategorie: Mieszkańcy · Peloria