Zielarka Fyllis
Nocą idzie gdzie indziej.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Cicho, korzenie słyszą.”
- „Ruta, mięta, szałwia.”
- „Nie pij z kanału.”
Sprzedaje
Prośby
- Woda w domu fontanny (poziom 22)
- Pleśń, która chodzi (poziom 33)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Zielarka Fyllis kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Cicho, nie tup. Korzenie słyszą. Wiem, jak to brzmi. Fyllis, zielarka. Kopię korzenie przed świtem, bo wtedy mają najwięcej siły, a ludzie najmniej ochoty, żeby mi przeszkadzać.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Fyllis, zielarka. Kopię, suszę, gotuję, sprzedaję. Leczę to, co się da, a przy reszcie siedzę.
- Czym się zajmujesz?
- Korzenie, liście, kwiaty, kora. Ruta na żołądek, szałwia na gardło, mięta na wszystko. Dla weterynarza czosnek i ruta na końskie brzuchy, dla aktora miód z szałwią, dla kapłanów Asklepiosa melisa, choć mówią, że oni mają swoje.
- Co tu w okolicy?
- Grządki nad kanałem, łączka pod akropolem, gaje za Furtką. Zioła rosną wszędzie, gdzie ludzie nie patrzą. W Pelorii ludzie patrzą głównie w górę, na akropol, więc pod nogami mam spokój.
- Masz rodzinę?
- Matka była zielarką, babka akuszerką. Ja nie mam dzieci, ale odebrałam połowę dzieci na Drodze Karawan. Wszystkie mówią mi ciociu.
- Czego się boisz?
- Wody, która pachnie piwnicą. Zioła wiedzą pierwsze, ludzie dowiadują się ostatni.
- O czym marzysz?
- Ogród przy Asklepiejonie, mój, z tabliczkami przy każdym zielu. Żeby ludzie wiedzieli, co jedzą, kiedy im kapłan każe.
- Co lubisz jeść?
- Zupa z pokrzywy z jajkiem. Ludzie się krzywią, a potem proszą o dokładkę.
- Smoki istnieją?
- Mówią, że ze smoczej krwi rośnie ziele, które leczy wszystko. Jak ktoś przyniesie, zasadzę. Do tego czasu wierzę w szałwię.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kupiłabym kawałek ziemi pod Górą, z dala od kanałów, gdzie woda jest czysta. I dzięcioła w klatce, żeby sprawdzić, co z tymi oczami.
- Znasz jakiś dowcip?
- Przychodzi kapłan Asklepiosa do zielarki i pyta: masz coś na zazdrość? Zielarka: mam, ale tobie nie pomoże, bo zazdrościsz mi klientów.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce. Zioła się suszą na dachu, cała ulica pachnie miętą.
deszcz: Deszcz, ciepły. Zioła piją. Te nad kanałem dalej więdną.
mgła: Mgła. Rosa na liściach do południa. Najlepsza pora na zrywanie. - Co o mnie myślisz?
- Obcy. Nie tup, korzenie słyszą.
Słyszałam o tobie. Jak cię coś boli, przyjdź. Za darmo nie, ale tanio.
Ufam ci. Pokazałabym ci, gdzie rośnie mandragora, gdyby tu rosła.
Jesteś zdrowszy niż połowa miasta. To nie komplement, to diagnoza. - O sąsiadach
- Perfumiarka Myrrhine: Róża w oliwie. Marnowanie dobrej oliwy. Ale pachnie, przyznaję.
Gospodarz Abdalonymos: Ogrodnik z Sydonu. Daje mi nasiona z karawan. Najlepszy sąsiad, jakiego mam.
Tkaczka Melantho: Tkaczka. Przychodzi po coś na ból pleców co tydzień. Mówię jej: usiądź. Nie siada.
Pasterka Hermia: Pasterka. Przynosi mi ser, a ja jej maść na kozie racice. Dobry handel.
Inne tematy
- „Korzeń piwonii kopie się nocą, bo jak dzięcioł zobaczy, to wydziobie ci oczy. Tak pisze Teofrast, nie ja. Ja tylko kopię nocą, na wszelki wypadek. Dzięciołów w Pelorii nie widziałam. Może właśnie dlatego, że kopię nocą.”
- „Za domem mam grządki nad kanałem. Mięta, ruta, szałwia. W tym roku więdną. Woda w kanale pachnie… nie wiem, jak powiedzieć. Jak stara piwnica. Jak coś, co długo leżało pod ziemią. Kapłani od Asklepiosa mówią, że to garbarnia kupców. Garbarnię czuć inaczej. Garbarnia śmierdzi uczciwie.”
- „Weterynarz z hipodromu kupuje ode mnie rutę i czosnek na końskie brzuchy. Ostatnio kupuje dwa razy tyle. Nie mówię, że coś wiem. Mówię tylko, ile kupuje.”
- „Myrrhine obok robi olejki z róży i mirry. U niej pachnie jak w pałacu, u mnie jak w lesie po deszczu. Klienci idą do niej, a potem przychodzą do mnie po coś na ból głowy od jej zapachów.”
- „Teraz kopię. Chodź, jak chcesz, tylko nie gadaj. Na łączce pod akropolem rosną narcyzy. Cebulki leczą rany, ale to kwiat Persefony, więc biorę jedną na dziesięć i przepraszam. Na głos.”
- „Deszcz. Ciepły i krótki, jak zawsze. Zioła piją. Tylko te nad kanałem nie chcą. Woda z nieba im nie pomaga.”
- „Kore wróciła do matki na zawsze, mówią w świątyni Demeter. I od tamtej pory moje grządki z dala od kanału rosną jak szalone. Te nad kanałem dalej więdną. Czyli to nie bogowie. To woda.”
- „Byłam z tym u kapłanów Asklepiosa. Powiedziałam: piwnica, nie garbarnia. Kapłan się uśmiechnął i dał mi na uspokojenie wywar z mojej własnej melisy. Z mojej! Kupił ją ode mnie w zeszłym tygodniu.”
- „Maść robię z oliwy i ziół. Oliwę daj ty, zioła daj ty, ja daję moździerz i ręce. Kto przynosi swoje, płaci mało. Z jednej amfory i trzech garści ziół robię trzy słoiczki. Na rany po pazurach i na kolana po palestrze.”
Kategorie: Mieszkańcy · Peloria
Mikstura życia
Mikstura many
Maść z oliwy i ziół