Strona gryGraj ▸

Zielarka Fyllis

Nocą idzie gdzie indziej.

Co woła, gdy przechodzisz

Sprzedaje

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Zielarka Fyllis kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Cicho, nie tup. Korzenie słyszą. Wiem, jak to brzmi. Fyllis, zielarka. Kopię korzenie przed świtem, bo wtedy mają najwięcej siły, a ludzie najmniej ochoty, żeby mi przeszkadzać.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Fyllis, zielarka. Kopię, suszę, gotuję, sprzedaję. Leczę to, co się da, a przy reszcie siedzę.
Czym się zajmujesz?
Korzenie, liście, kwiaty, kora. Ruta na żołądek, szałwia na gardło, mięta na wszystko. Dla weterynarza czosnek i ruta na końskie brzuchy, dla aktora miód z szałwią, dla kapłanów Asklepiosa melisa, choć mówią, że oni mają swoje.
Co tu w okolicy?
Grządki nad kanałem, łączka pod akropolem, gaje za Furtką. Zioła rosną wszędzie, gdzie ludzie nie patrzą. W Pelorii ludzie patrzą głównie w górę, na akropol, więc pod nogami mam spokój.
Masz rodzinę?
Matka była zielarką, babka akuszerką. Ja nie mam dzieci, ale odebrałam połowę dzieci na Drodze Karawan. Wszystkie mówią mi ciociu.
Czego się boisz?
Wody, która pachnie piwnicą. Zioła wiedzą pierwsze, ludzie dowiadują się ostatni.
O czym marzysz?
Ogród przy Asklepiejonie, mój, z tabliczkami przy każdym zielu. Żeby ludzie wiedzieli, co jedzą, kiedy im kapłan każe.
Co lubisz jeść?
Zupa z pokrzywy z jajkiem. Ludzie się krzywią, a potem proszą o dokładkę.
Smoki istnieją?
Mówią, że ze smoczej krwi rośnie ziele, które leczy wszystko. Jak ktoś przyniesie, zasadzę. Do tego czasu wierzę w szałwię.
Co zrobisz z workiem złota?
Kupiłabym kawałek ziemi pod Górą, z dala od kanałów, gdzie woda jest czysta. I dzięcioła w klatce, żeby sprawdzić, co z tymi oczami.
Znasz jakiś dowcip?
Przychodzi kapłan Asklepiosa do zielarki i pyta: masz coś na zazdrość? Zielarka: mam, ale tobie nie pomoże, bo zazdrościsz mi klientów.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce. Zioła się suszą na dachu, cała ulica pachnie miętą.
deszcz: Deszcz, ciepły. Zioła piją. Te nad kanałem dalej więdną.
mgła: Mgła. Rosa na liściach do południa. Najlepsza pora na zrywanie.
Co o mnie myślisz?
Obcy. Nie tup, korzenie słyszą.
Słyszałam o tobie. Jak cię coś boli, przyjdź. Za darmo nie, ale tanio.
Ufam ci. Pokazałabym ci, gdzie rośnie mandragora, gdyby tu rosła.
Jesteś zdrowszy niż połowa miasta. To nie komplement, to diagnoza.
O sąsiadach
Perfumiarka Myrrhine: Róża w oliwie. Marnowanie dobrej oliwy. Ale pachnie, przyznaję.
Gospodarz Abdalonymos: Ogrodnik z Sydonu. Daje mi nasiona z karawan. Najlepszy sąsiad, jakiego mam.
Tkaczka Melantho: Tkaczka. Przychodzi po coś na ból pleców co tydzień. Mówię jej: usiądź. Nie siada.
Pasterka Hermia: Pasterka. Przynosi mi ser, a ja jej maść na kozie racice. Dobry handel.

Inne tematy

  • „Korzeń piwonii kopie się nocą, bo jak dzięcioł zobaczy, to wydziobie ci oczy. Tak pisze Teofrast, nie ja. Ja tylko kopię nocą, na wszelki wypadek. Dzięciołów w Pelorii nie widziałam. Może właśnie dlatego, że kopię nocą.”
  • „Za domem mam grządki nad kanałem. Mięta, ruta, szałwia. W tym roku więdną. Woda w kanale pachnie… nie wiem, jak powiedzieć. Jak stara piwnica. Jak coś, co długo leżało pod ziemią. Kapłani od Asklepiosa mówią, że to garbarnia kupców. Garbarnię czuć inaczej. Garbarnia śmierdzi uczciwie.”
  • „Weterynarz z hipodromu kupuje ode mnie rutę i czosnek na końskie brzuchy. Ostatnio kupuje dwa razy tyle. Nie mówię, że coś wiem. Mówię tylko, ile kupuje.”
  • „Myrrhine obok robi olejki z róży i mirry. U niej pachnie jak w pałacu, u mnie jak w lesie po deszczu. Klienci idą do niej, a potem przychodzą do mnie po coś na ból głowy od jej zapachów.”
  • „Teraz kopię. Chodź, jak chcesz, tylko nie gadaj. Na łączce pod akropolem rosną narcyzy. Cebulki leczą rany, ale to kwiat Persefony, więc biorę jedną na dziesięć i przepraszam. Na głos.”
  • „Deszcz. Ciepły i krótki, jak zawsze. Zioła piją. Tylko te nad kanałem nie chcą. Woda z nieba im nie pomaga.”
  • „Kore wróciła do matki na zawsze, mówią w świątyni Demeter. I od tamtej pory moje grządki z dala od kanału rosną jak szalone. Te nad kanałem dalej więdną. Czyli to nie bogowie. To woda.”
  • „Byłam z tym u kapłanów Asklepiosa. Powiedziałam: piwnica, nie garbarnia. Kapłan się uśmiechnął i dał mi na uspokojenie wywar z mojej własnej melisy. Z mojej! Kupił ją ode mnie w zeszłym tygodniu.”
  • „Maść robię z oliwy i ziół. Oliwę daj ty, zioła daj ty, ja daję moździerz i ręce. Kto przynosi swoje, płaci mało. Z jednej amfory i trzech garści ziół robię trzy słoiczki. Na rany po pazurach i na kolana po palestrze.”
Kategorie: Mieszkańcy · Peloria