Sekretarz Filokrates
Nocą idzie gdzie indziej.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Proszę nie dmuchać.”
- „Lampy za progiem!”
- „Kurz, wszędzie kurz.”
Prośby
- Dekret, którego nie ma (poziom 24)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Sekretarz Filokrates kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Proszę nie dmuchać. Kurz. Tu każdy oddech osiada na dekretach. Filokrates, sekretarz rady, grammateus, jak mówią starsi. Spisuję, co rada uchwali, i pilnuję, żeby to, co spisane, nie zniknęło. Lampy proszę zostawić za progiem.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Filokrates, sekretarz rady. Grammateus. Ten, który zapisuje, żeby inni mogli zapomnieć.
- Czym się zajmujesz?
- Spisuję uchwały rady, przechowuję umowy, testamenty i dekrety, wydaję odpisy za opłatą. Odkurzam. Przede wszystkim odkurzam. Kurz to wróg pamięci, tuż po ogniu.
- Co tu w okolicy?
- Metroon, archiwum w dawnym domu Matki Bogów. Obok rada, za ścianą prytaneion z ogniem, niestety. Dalej sąd. Wszystko, co miasto postanawia, przechodzi przez te kilka budynków i kończy u mnie na półce.
- Masz rodzinę?
- Brat, który zbiera długi, i siostrzeniec, który pisze wiersze. Brat mówi, że wiersze nic nie są warte. Siostrzeniec mówi to samo o długach. Obu zapisuję.
- Czego się boisz?
- Ognia. Jednej iskry. I kurzu, który się zbiera tam, gdzie nikt nie zagląda. Ostatnio boję się też tego, czego na półkach nie ma.
- O czym marzysz?
- Archiwum z kamienia, bez drewna, bez lamp, z oknami na północ. Wszystko spisane dwa razy i druga kopia w innym mieście. Wtedy mógłbym spać.
- Co lubisz jeść?
- Zimne rzeczy. Ser, figi, chleb. Nic, co trzeba gotować przy ogniu. Damon zza ściany częstuje mnie kaszą. Jem, jak wystygnie.
- Smoki istnieją?
- W archiwum nie ma żadnego dekretu o smokach. Więc dla rady smok nie istnieje. Dla mnie byłby najgorszym, co mogłoby wejść do budynku z papirusem.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kupiłbym marmur na nowe półki. Marmur się nie pali. Potem kupiłbym drugi marmur, na zapas.
- Znasz jakiś dowcip?
- Ile sekretarzy potrzeba, żeby zapalić lampę? Żadnego. Sekretarz nie zapala lamp. Sekretarz zapisuje, kto zapalił.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Suche powietrze. Papirus lubi. Ja lubię papirus, więc lubię.
deszcz: Deszcz. Wilgoć. Papirus pleśnieje. Chodzę od półki do półki i dmucham. Nie, nie dmucham, to tylko wzbudza kurz.
mgła: Mgła od morza. Najgorsza dla tabliczek. Zamykam drzwi i pracuję po omacku. - Co o mnie myślisz?
- Obcy. Proszę niczego nie dotykać i nie dmuchać.
Twoje imię? Zapisane. Gdzieś na pewno.
Ty uważasz na półki. Można cię tu wpuszczać.
Twoje imię mam już w trzech uchwałach rady. Pochwalnych. Nie dmuchaj na nie. - O sąsiadach
- Prytan Damon: Ma ogień za moją ścianą. Dobry człowiek, zły sąsiad.
Tesmotet Lysias: Czyta jeden wyrok częściej niż inne. Udaję, że nie wiem który.
Archont Kleon: Archont. Nigdy niczego nie wypożycza. Tak przynajmniej mówi.
Filozof Filemon: Filozof. Pytał mnie, czy dekret, którego nikt nie czyta, wciąż obowiązuje. Nie spałem całą noc.
Strażnik nocny Pyrrhias: Stróż. Chodzi nocą z lampą obok mojego archiwum. Przeżywam każdy jego obchód.
Inne tematy
- „Tu leży całe miasto. Uchwały rady, umowy, testamenty, dzierżawy gajów, nawet akt kupna osła Pamfilosa, bo ktoś się upierał. Większość na tabliczkach z drewna i na papirusie. Kamień jest dla tego, co ma przetrwać na pokaz. Reszta ma przetrwać naprawdę, i to jest moja robota.”
- „Nie wpuszczam tu lamp. Nigdy. Jedna iskra i nie ma stu lat Pelorii. Pracuję, póki słońce wpada przez drzwi, a nocą śpię tu na macie, po ciemku. Jak ktoś przyjdzie z ogniem, usłyszę, zanim go zobaczę.”
- „Jak komuś powiesz, wyprę się. Z półki zniknął dekret. Stary, sprzed trzęsienia ziemi, o prawach rodu Basilidów: co królom wolno w mieście, a czego nie. Nie zgłosiłem. Komu? Radzie? Rada zapyta, gdzie byłem. Pałacowi? Pałac zapyta, skąd wiem, co tam było napisane. A ja wiem. Tylko nikomu nie powiem.”
- „Lysias z sądu pożycza ode mnie stare wyroki, żeby czytać, jak sądzili dawniej. Oddaje zawsze w terminie i zawsze z zagiętym jednym rogiem. Zawsze przy tym samym wyroku. Nie mówię mu, że wiem przy którym.”
- „Damon z prytaneionu pilnuje ognia za moją ścianą. Ognia! Za moją ścianą! Rozmawiamy przez okno. On mówi, że ogień Hestii nie pali papirusu, tylko serca. Ja mówię, że nikt tego nie sprawdzał i niech tak zostanie.”
- „Nocą słyszę wszystko. Myszy, wiatr, Pyrrhiasa na obchodzie. Ostatnio słyszałem też kroki na Drodze Procesyjnej. Za późno na pobożnych i za cicho na pijaków. Szły w stronę pałacu. Może mi się zdawało. W archiwum wszystko się zdaje, póki się nie zapisze.”
- „Archont mówi, że dekretu nie brał i że takich dekretów w ogóle nie ma? Ciekawe, bo przepisywałem go dwa razy, kiedy byłem młody. Dobrze. Zapisuję sobie, kto czego nie pamięta. Archiwum ma długą pamięć, a ja jeszcze dłuższą.”
- „Zwoje z roku śmierci króla, w korytarzu pod teatrem? To i dekret gdzieś leży. Powiem ci, co w nim było, bo przepisywałem go dwa razy. Jak ród Basilidów wygaśnie, władza wraca do zgromadzenia ludu, nie do rady. Archont Kleon bardzo by chciał, żeby tego zdania nikt nie pamiętał. Królowa nie ma dzieci. Policz sobie.”
- „Dekret wrócił! Leży na swoim miejscu, z pieczęcią, którą ktoś próbował zdrapać. Archont zapłacił grzywnę i udaje, że nigdy go nie widział. Archiwum ma długą pamięć.”
- „Dekret na półce, a na Drodze Grobów imię z rodu Basilidów, którego nie było w genealogii. Ród nie wygasł, przybyszu. Póki ktoś z rodu żyje, władza nie wraca ani do rady, ani do zgromadzenia. Archont przeczytał ten dekret jeszcze raz i zbladł.”
- „Spis drzew bogini? Mam, cały, od trzęsienia ziemi. Przy tłoczni Timona: pień, ogrodzony, sprawdzany co rok. Ale patrz tutaj. W zeszłym miesiącu ktoś dopisał inną ręką: „drzewo żywe, rodzi”. Atrament świeży. Za żywą morię wygnanie, za pień grzywna, więc ktoś chciał cięższej sprawy. I tę rękę znam. Tak piszą rachunki za konie na hipodromie. Więcej nie powiem, archiwum ma uszy po obu stronach.”
Kategorie: Mieszkańcy · Peloria