Strona gryGraj ▸

Pielgrzym Eupolis

Nocą idzie gdzie indziej.

Co woła, gdy przechodzisz

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Pielgrzym Eupolis kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Kto idzie? Stań bliżej, żebym cię usłyszał. Ślepy jestem, nie głuchy. Eupolis. Śpię w abatonie i czekam, aż bóg przyjdzie do mnie we śnie. Czekam już drugi rok. Bóg ma dużo pacjentów.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Eupolis. Kiedyś woźnica, dwa wieńce na Panatenajach Pelorii. Teraz ślepiec, który śpi w abatonie i czeka na boga.
Czym się zajmujesz?
Czekam. To też praca, wiesz? Trudniejsza niż wyścig. W wyścigu przynajmniej widać metę.
Co tu w okolicy?
Słyszę ją. Węże szeleszczą na stopniach, Ksantippe gasi lampy, chorzy chrapią na dwa głosy. Rano od strony źródła ciągnie zimno. Od miesiąca to zimno pachnie inaczej.
Masz rodzinę?
Miałem konie. Czwórkę siwych. Po wypadku sprzedali je do królewskiej stajni. Jeden pewnie jeszcze żyje. Lewy wewnętrzny, Kometes. Najspokojniejszy koń na wyspie.
Czego się boisz?
Że bóg w końcu przyjdzie i powie: nie. Wtedy nie będę miał na co czekać.
O czym marzysz?
Zobaczyć jeszcze raz nawrót przy słupie. Z rydwanu, w pełnym biegu, piasek w zębach. Tylko raz.
Co lubisz jeść?
Placek z miodem, który pielgrzymi kładą na świętym stole. Ksantippe mi czasem przynosi jeden. Mówi, że od węży.
Smoki istnieją?
Za młodu widziałem wszystko. Smoka nie. Teraz nie widzę nic, więc mogę wierzyć w co chcę. Wierzę.
Co zrobisz z workiem złota?
Kupiłbym Kometesa z powrotem. Stary już, nikt by go nie zaprzągł. Stałby u mnie, a ja bym go słuchał, jak je.
Znasz jakiś dowcip?
Pyta mnie młody woźnica: jak wygrać wyścig? Mówię: patrz przed siebie. Pyta: a ty czemu przegrałeś? Mówię: patrzyłem.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce. Czuję je na powiekach. Dobry dzień na wyścig.
deszcz: Deszcz. Trzecia dachówka od drzwi przecieka. Mówiłem.
mgła: Mgła. Wszyscy dziś są tacy jak ja. Lubię mgłę.
Co o mnie myślisz?
Nie znam twojego głosu. Mów dalej, zapamiętam.
Słyszałem o tobie od chorych. Podobno szybki jesteś.
Dobry z ciebie człowiek. Poznaję po krokach, idziesz równo.
Wszyscy w abatonie mówią o tobie. Jak byłem woźnicą, tak mówili o mnie. Uważaj na nawrotach.
O sąsiadach
Kapłanka Ksantippe: Gasi lampy, pyk, pyk. Nie mówi mi, że bóg nie przyjdzie. Dobra kobieta.
Lekarz Akestor: Lekarz chciał mi kiedyś zaglądać w oczy. Powiedziałem mu, że tam nic nie ma. Zaśmiał się. Lubię go.
Heros Aristeas: Heros. Przychodził tu co roku po sen. Chrapał najgłośniej z nas wszystkich.
Lysandra: Amazonka z palestry. Przyszła raz zapytać o konie. Rozmawialiśmy do zmroku. Nie zauważyła, że jest zmrok. Ja nigdy nie zauważam.

Inne tematy

  • „Byłem woźnicą. Czwórka siwych, rydwan lekki jak koszyk. Wygrałem dwa razy na Panatenajach Pelorii. Trzeci raz na nawrocie koło pękło, rydwan się złożył, a ja poleciałem pod kopyta. Obudziłem się w ciemności. Nadal się w niej budzę.”
  • „Nawrót to wszystko. Na prostej każdy jest szybki. Przy słupie trzeba ściąć tak blisko, żeby piasta prawie drapała kamień, i ani palca bliżej. Lewy koń wewnętrzny musi być najspokojniejszy w stajni. Mój był. Ja nie byłem.”
  • „Wszyscy mówią: Taraksippos. Ten od ołtarza przy nawrocie, co straszy konie. Ja nie mówię nic. Ale chłopcy ze stajni przychodzą do mnie czasem posiedzieć i gadają, że Nikandros, woźnica królewskiej stajni, sprawdza oś trzy razy dziennie i śpi przy rydwanie. Ktoś, kto boi się bogów, nie śpi przy rydwanie. Śpi przy ołtarzu.”
  • „Ksantippe przychodzi wieczorem i gasi lampy. Mnie wszystko jedno, czy się świecą, ale lubię ten dźwięk. Pyk, pyk, pyk. Potem mówi: cicho. Jest dobra. Nie mówi mi, że bóg nie przyjdzie. Inni by powiedzieli.”
  • „Wiesz, co jest najgorsze? We śnie widzę. Kolory, konie, piasek. Ludzie myślą, że ślepy śni ciemność. A ja śnię światło i budzę się w ciemność. Ostatnio śni mi się woda. Czarna. Nawet we śnie jej nie widzę, tylko czuję zimno na kostkach.”
  • „Ciii. Kładę się. Jak bóg przyjdzie, a ty będziesz gadać, obrazi się i pójdzie do kogoś cichszego. Usiądź pod ścianą, możesz posłuchać, jak śpią. Każdy śpi inaczej.”
  • „Pada. Słyszę każdą kroplę na dachówkach i wiem, która dachówka jest pęknięta. Trzecia od drzwi. Powiedz Ksantippe. Mnie nie słucha w sprawie dachówek.”
  • „Słup jeszcze stoi. A rysa od mojej piasty dalej tam jest. Dziękuję, że dotknąłeś za mnie. Ziemia u podstawy rozkopana, mówisz? Tam się nic nie sadzi. Nikt nie kopie pod słupem nawrotu bez powodu.”
  • „Słyszałem z abatonu, jak śpiewali nową zwrotkę o tobie. Ładnie. Mnie też kiedyś śpiewali. Dwa razy. Potem przestali, bo o ślepych się nie śpiewa. Ciesz się, póki widzisz, kto ci klaszcze.”
Kategorie: Mieszkańcy · Peloria