Pielgrzym Eupolis
Nocą idzie gdzie indziej.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Kto idzie?”
- „Czekam na sen.”
- „Pyk, pyk, lampy.”
Prośby
- Rysa na słupie (poziom 24)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Pielgrzym Eupolis kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Kto idzie? Stań bliżej, żebym cię usłyszał. Ślepy jestem, nie głuchy. Eupolis. Śpię w abatonie i czekam, aż bóg przyjdzie do mnie we śnie. Czekam już drugi rok. Bóg ma dużo pacjentów.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Eupolis. Kiedyś woźnica, dwa wieńce na Panatenajach Pelorii. Teraz ślepiec, który śpi w abatonie i czeka na boga.
- Czym się zajmujesz?
- Czekam. To też praca, wiesz? Trudniejsza niż wyścig. W wyścigu przynajmniej widać metę.
- Co tu w okolicy?
- Słyszę ją. Węże szeleszczą na stopniach, Ksantippe gasi lampy, chorzy chrapią na dwa głosy. Rano od strony źródła ciągnie zimno. Od miesiąca to zimno pachnie inaczej.
- Masz rodzinę?
- Miałem konie. Czwórkę siwych. Po wypadku sprzedali je do królewskiej stajni. Jeden pewnie jeszcze żyje. Lewy wewnętrzny, Kometes. Najspokojniejszy koń na wyspie.
- Czego się boisz?
- Że bóg w końcu przyjdzie i powie: nie. Wtedy nie będę miał na co czekać.
- O czym marzysz?
- Zobaczyć jeszcze raz nawrót przy słupie. Z rydwanu, w pełnym biegu, piasek w zębach. Tylko raz.
- Co lubisz jeść?
- Placek z miodem, który pielgrzymi kładą na świętym stole. Ksantippe mi czasem przynosi jeden. Mówi, że od węży.
- Smoki istnieją?
- Za młodu widziałem wszystko. Smoka nie. Teraz nie widzę nic, więc mogę wierzyć w co chcę. Wierzę.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kupiłbym Kometesa z powrotem. Stary już, nikt by go nie zaprzągł. Stałby u mnie, a ja bym go słuchał, jak je.
- Znasz jakiś dowcip?
- Pyta mnie młody woźnica: jak wygrać wyścig? Mówię: patrz przed siebie. Pyta: a ty czemu przegrałeś? Mówię: patrzyłem.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce. Czuję je na powiekach. Dobry dzień na wyścig.
deszcz: Deszcz. Trzecia dachówka od drzwi przecieka. Mówiłem.
mgła: Mgła. Wszyscy dziś są tacy jak ja. Lubię mgłę. - Co o mnie myślisz?
- Nie znam twojego głosu. Mów dalej, zapamiętam.
Słyszałem o tobie od chorych. Podobno szybki jesteś.
Dobry z ciebie człowiek. Poznaję po krokach, idziesz równo.
Wszyscy w abatonie mówią o tobie. Jak byłem woźnicą, tak mówili o mnie. Uważaj na nawrotach. - O sąsiadach
- Kapłanka Ksantippe: Gasi lampy, pyk, pyk. Nie mówi mi, że bóg nie przyjdzie. Dobra kobieta.
Lekarz Akestor: Lekarz chciał mi kiedyś zaglądać w oczy. Powiedziałem mu, że tam nic nie ma. Zaśmiał się. Lubię go.
Heros Aristeas: Heros. Przychodził tu co roku po sen. Chrapał najgłośniej z nas wszystkich.
Lysandra: Amazonka z palestry. Przyszła raz zapytać o konie. Rozmawialiśmy do zmroku. Nie zauważyła, że jest zmrok. Ja nigdy nie zauważam.
Inne tematy
- „Byłem woźnicą. Czwórka siwych, rydwan lekki jak koszyk. Wygrałem dwa razy na Panatenajach Pelorii. Trzeci raz na nawrocie koło pękło, rydwan się złożył, a ja poleciałem pod kopyta. Obudziłem się w ciemności. Nadal się w niej budzę.”
- „Nawrót to wszystko. Na prostej każdy jest szybki. Przy słupie trzeba ściąć tak blisko, żeby piasta prawie drapała kamień, i ani palca bliżej. Lewy koń wewnętrzny musi być najspokojniejszy w stajni. Mój był. Ja nie byłem.”
- „Wszyscy mówią: Taraksippos. Ten od ołtarza przy nawrocie, co straszy konie. Ja nie mówię nic. Ale chłopcy ze stajni przychodzą do mnie czasem posiedzieć i gadają, że Nikandros, woźnica królewskiej stajni, sprawdza oś trzy razy dziennie i śpi przy rydwanie. Ktoś, kto boi się bogów, nie śpi przy rydwanie. Śpi przy ołtarzu.”
- „Ksantippe przychodzi wieczorem i gasi lampy. Mnie wszystko jedno, czy się świecą, ale lubię ten dźwięk. Pyk, pyk, pyk. Potem mówi: cicho. Jest dobra. Nie mówi mi, że bóg nie przyjdzie. Inni by powiedzieli.”
- „Wiesz, co jest najgorsze? We śnie widzę. Kolory, konie, piasek. Ludzie myślą, że ślepy śni ciemność. A ja śnię światło i budzę się w ciemność. Ostatnio śni mi się woda. Czarna. Nawet we śnie jej nie widzę, tylko czuję zimno na kostkach.”
- „Ciii. Kładę się. Jak bóg przyjdzie, a ty będziesz gadać, obrazi się i pójdzie do kogoś cichszego. Usiądź pod ścianą, możesz posłuchać, jak śpią. Każdy śpi inaczej.”
- „Pada. Słyszę każdą kroplę na dachówkach i wiem, która dachówka jest pęknięta. Trzecia od drzwi. Powiedz Ksantippe. Mnie nie słucha w sprawie dachówek.”
- „Słup jeszcze stoi. A rysa od mojej piasty dalej tam jest. Dziękuję, że dotknąłeś za mnie. Ziemia u podstawy rozkopana, mówisz? Tam się nic nie sadzi. Nikt nie kopie pod słupem nawrotu bez powodu.”
- „Słyszałem z abatonu, jak śpiewali nową zwrotkę o tobie. Ładnie. Mnie też kiedyś śpiewali. Dwa razy. Potem przestali, bo o ślepych się nie śpiewa. Ciesz się, póki widzisz, kto ci klaszcze.”
Kategorie: Mieszkańcy · Peloria