Strona gryGraj ▸

Stajenny Dromeas

Nocą idzie gdzie indziej.

Co woła, gdy przechodzisz

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Stajenny Dromeas kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Cicho, cicho, nie strasz. Koni, nie mnie, mnie możesz straszyć. Dromeas, stajenny. Po lewej królewskie, po prawej kupieckie, a ja pośrodku, jak ta ściana. Ściana też ciągnie od obu stron. Wilgoć.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Dromeas. Stajenny. Hippokomos, jak mówią mądrzy. Ja mówię: ten od gnoju.
Czym się zajmujesz?
Czyszczę, karmię, poję, wyprowadzam. Zakładam kagańce tym, co gryzą. Okuwam z kowalem. Słucham, co mówią w obu stajniach, i nie powtarzam. No, prawie nie powtarzam.
Co tu w okolicy?
Stajnie, padok, poidła, siano po sufit. Na torze piasek, na nasypie ludzie, w loży bogacze. A tu, w stajni, najlepiej. Tu nikt nie udaje.
Masz rodzinę?
Żona uciekła z woźnicą z Tesalii. Z woźnicą! Teraz kocham tylko konie. Konie nie uciekają z woźnicami, konie ich ciągną.
Czego się boisz?
Że ktoś mnie zapyta pod przysięgą, co widziałem tamtej nocy. Na Posejdona Hippiosa nie kłamie się przy koniach.
O czym marzysz?
Mała stajnia. Moja. Trzy konie, nikt nie płaci, nikt nie pyta. Tylko ja i trzy konie, i siano.
Co lubisz jeść?
Chleb z cebulą i co konie zostawią z jęczmienia. Nie krzyw się. Jęczmień jest jęczmień.
Smoki istnieją?
Smoka bym nie podkuł. Tyle wiem. Resztę mi wszystko jedno.
Co zrobisz z workiem złota?
Kupiłbym Aurę od królowej. Królowa by nie sprzedała. To kupiłbym Koraksa od Damokratesa. On by sprzedał, bo zaraz będzie musiał.
Znasz jakiś dowcip?
Pyta koń stajennego: czemu mnie czeszesz? Stajenny: żeby ładnie wyglądał na wyścigu. Koń: a ty czemu się nie czeszesz? Stajenny: bo na mnie nikt nie stawia. Koń mi to powiedział. Serio.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce. Konie na padoku, ja w cieniu. Każdy ma swoje miejsce.
deszcz: Deszcz. Konie piją z kałuż i są zdrowsze. Daj spokój, nie pytaj.
mgła: Mgła. Konie niespokojne. Ja też. Słychać kroki, nie widać kogo.
Co o mnie myślisz?
Cicho przy koniach, to się dogadamy.
Gadają o tobie. Konie nie gadają, ale ja słyszałem.
Ty możesz wejść do stajni. Mało kto może.
Jakbyś miał kiedyś konia, przyprowadź. Za darmo go przyjmę. Za darmo! Słyszysz, co mówię?
O sąsiadach
Woźnica Nikandros: Szepcze koniom do uszu. Przeprasza je. Dobry woźnica.
Młody woźnica Ktesias: Śpi w moim sianie. Czesze za mnie konie. Konie go lubią bardziej. Wiem.
Weterynarz Apsyrtos: Śpiewa. Kiedyś się śmiałem. Teraz nie, bo działa.
Agonoteta Sostratos: Pisze na mnie pisma. Ja mu je zanoszę. Uczciwy układ.
Kupiec Damokrates: Płaci. Dobrze płaci. Za dobrze.

Inne tematy

  • „Ta siwa to Aura, królewska, najszybsza na wyspie i najgłupsza. Ten kary to Koraks, Damokratesa, gryzie każdego oprócz mnie. Konie mają lepszy charakter niż ich właściciele. Koń przynajmniej nie udaje, że jest z dobrego rodu.”
  • „Pałac płaci mi, żebym mówił, co je kupiecka czwórka. Damokrates płaci, żebym mówił, co je królewska. Mówię obu prawdę: jęczmień. Wszyscy jedzą jęczmień. Za to srebro kupuję koniom marchew i siano z gór. Nikt na tym nie traci, oprócz tych, co płacą.”
  • „Noc przed tym, jak pękła oś, ktoś był w wozowni. Konie były niespokojne, Aura kopała w boks. Ja spałem. Spałem, mówię. Nic nie widziałem. Nie patrz tak. A jak coś widziałem, to i tak nie powiem za darmo, bo za darmo w tej stajni nie robi nic nawet mucha.”
  • „Konie piją z poideł, woda idzie kanałem od źródła w mieście. Ostatnio jest mętna, jak wino z błotem. Dwa kupieckie mają biegunkę, jeden królewski gorączkę. Apsyrtos mówi, że to woda. Kapłani Asklepiosa mówią, że to garbarnia kupców. Garbarnia mówi, że kapłani. Konie nic nie mówią. Konie tylko chorują.”
  • „Nikandros przychodzi przed każdym biegiem i szepcze koniom do uszu. Myśli, że nie słyszę. Słyszę. Przeprasza je za każdy bat, który dostaną. Dobry woźnica. Przesądny jak stara baba, ale dobry.”
  • „Nocą śpię w sianie między boksami. Konie oddychają, ja liczę oddechy. Lepsze niż kołysanka. Tylko od tamtej nocy z osią śpię z jednym okiem otwartym.”
  • „Deszcz. Konie piją z kałuż na padoku zamiast z poideł. I wiesz co? Rano zdrowsze. Nie mów tego kapłanom, bo przyjdą poświęcić kałuże.”
  • „Aura zjadła placki i dała się okuć bez kopania. Pierwszy raz od miesiąca. Wiesz, ile mi za to zapłaci pałac? Nic, bo nikt w pałacu nie wie, że ona kopie. Ale ja wiem. Weź, przyjdź jutro, dam ci ją pogłaskać. Tylko od prawej.”
  • „Dobrze. Dobrze! Nie patrz tak. Ja. Ja przyciąłem. Hegestratos, ten od zboża, przyszedł z sakiewką sów i powiedział: tylko tyle, żeby nie wygrał, nikomu nic się nie stanie. Postawił w zakładach przeciw królewskiej stajni wszystko, co ma, i jeszcze to, czego nie ma. Tabliczkę też mi dał. Mówił, że to na wszelki wypadek. Konie mi przebacz. Woźnicy nie musisz.”
Kategorie: Mieszkańcy · Peloria