Strona gryGraj ▸

Prytan Damon

Nocą idzie gdzie indziej.

Co woła, gdy przechodzisz

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Prytan Damon kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Grzej się, grzej, ten ogień jest wszystkich. Damon, prytan. Pilnuję ognia Hestii, wspólnego ogniska miasta. Pali się dłużej, niż stoi rada. Jak wygrasz coś dla Pelorii, zjesz przy tym stole za darmo do końca życia. Tak stanowi prawo. Ja tylko gotuję.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Damon, prytan. Pilnuję ognia Hestii w prytaneionie i stołu dla tych, którzy zasłużyli się miastu.
Czym się zajmujesz?
Ogień, garnki i ludzie. Rano dokładam drewna, w południe karmię zasłużonych i radnych z dyżuru, wieczorem karmię ogień. Pamiętam imiona wszystkich zwycięzców igrzysk od czterdziestu lat.
Co tu w okolicy?
Prytaneion to ognisko miasta. Rada obok, archiwum za ścianą, z bojaźliwym sekretarzem. Stąd wychodzi ogień do każdej nowej osady za morzem.
Masz rodzinę?
Moja rodzina to ci przy stole. Żony nie mam, dzieci nie mam. Mam czterdzieści lat żaru i stu zwycięzców, którzy mówią mi wujku.
Czego się boisz?
Że ogień zgaśnie za mojej warty. Nikt nie pamięta, kiedy ostatnio zgasł. Ja chciałbym, żeby nikt nie pamiętał też mnie przy tej okazji.
O czym marzysz?
Zobaczyć wyścig rydwanów z loży sędziów. Raz. Nigdy nie mogę, bo ogień.
Co lubisz jeść?
Kasza z ogniska Hestii. Smakuje lepiej niż z każdego innego. Wiem, że to tylko kasza. Ale smakuje lepiej.
Smoki istnieją?
Smok to ogień bez ogniska. Niepilnowany, niczyj. Wierzę, że istnieje, i współczuję mu. Ogień bez ogniska jest bardzo samotny.
Co zrobisz z workiem złota?
Wieniec dla każdego zwycięzcy igrzysk. Złoty. I nowy dach nad prytaneionem, bo stary przecieka nad stołem dla zasłużonych.
Znasz jakiś dowcip?
Przychodzi zwycięzca do prytaneionu: należy mi się darmowy obiad do końca życia. Prytan: dobrze, a ile chcesz żyć? Zwycięzca: długo. Prytan: to przynieś swoją miskę.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Sucho. Drewno dobrze się pali, dym idzie prosto. Hestia zadowolona.
deszcz: Deszcz. Ogień syczy, jak kapnie przez dach. Podstawiam garnek.
mgła: Mgła. Ogień wtedy świeci przez okna jak latarnia. Ludzie przychodzą na światło.
Co o mnie myślisz?
Gość przy ogniu. Siadaj. Ognia nie ubędzie.
Słyszałem o tobie. Może kiedyś zjesz tu za darmo.
Masz już miejsce przy stole, chociaż jeszcze o tym nie wiesz.
Twoje imię wymieniam w modlitwie przy ogniu, zaraz po zwycięzcach igrzysk. To wielki zaszczyt. Dla nich.
O sąsiadach
Sekretarz Filokrates: Boi się mojego ognia. Ja się boję jego kurzu. Jesteśmy kwita.
Tesmotet Lysias: Je u mnie raz w tygodniu, zawsze sam, przy oknie na port.
Heros Aristeas: Jadł tu codziennie przez dwadzieścia lat. Ostatnio rzadko. Coś go gryzie bardziej niż głód.
Łowczyni Atalanta: Biegaczka. Gdyby ją puścili na stadion Pelorii, żaden mężczyzna nie jadłby już u mnie za darmo.
Herold Kerykos: Herold. Krzyczy tak, że ogień przygasa. Lubię go mimo to.

Inne tematy

  • „Kiedy Peloria zakłada osadę za morzem, osadnicy zabierają ogień stąd, w garnku z żarem. Trzy osady mają nasz ogień. Ja go tu pilnuję, a jak przygasa, dmucham. Czterdzieści lat dmuchania. Płuca mam jak kowal, a siłę jak szczygieł.”
  • „Przy tym stole jadł Kallias, biegacz, który wygrał stadion boso, bo sandał mu został na linii startu. Jadł tu kiedyś Aristeas, codziennie, teraz już rzadko. I woźnica Nikandros ze stajni królewskiej, co tydzień, choć mu się należy codziennie. Skromny. Pierwszy skromny woźnica w dziejach.”
  • „Igrzyska Pelorii za pasem. Stadion, zapasy, wyścig rydwanów na lądzie. Wiesz, czego się boję? Że przy stole zrobi się za ciasno. W tym roku każdy ród chce mieć swojego zwycięzcę, a jak każdy chce, to ktoś zacznie losowi pomagać. Nikandros mówi, że wszystko w porządku. Mówi to za szybko.”
  • „Filokrates zza ściany boi się mojego ognia. Codziennie rano pyta przez okno, czy nie za duży. Codziennie mówię, że w sam raz. Raz powiedziałem, że za duży. Przybiegł z wiadrem. Już z nim nie żartuję.”
  • „Nocą przy ogniu śpi dyżurny z rady i ja. On śpi, ja nie. Ogień nocą mówi więcej niż w dzień. Trzaska, kiedy idzie deszcz, i syczy, kiedy ktoś kłamie. To drugie wymyśliłem, żeby radni nie kłamali przy stole. Działa.”
  • „Deszcz bębni w dach, a ogień dalej równy. Tu nie kapie, to najsuchsze miejsce w mieście. Siadaj. Mam kaszę z wczoraj. Zasłużonym daję świeżą, ale ty jeszcze nie jesteś zasłużony.”
  • „Kadzidło poszło na ołtarz Dwunastu? Dobrze. Igrzyska mają pierwszą ofiarę, a ja spokojniejszy ogień. Jak wygrasz coś na igrzyskach, siadasz tu. Zostawię ci miejsce przy oknie, od strony Filokratesa. Niech się boi.”
  • „Po święcie Aristeas przyszedł tu zjeść, pierwszy raz od roku. Siedział długo, patrzył w ogień i nic nie mówił. Potem powiedział, że ty byłeś tam, gdzie on nie był. Nie wiem, co to znaczy. Ogień chyba wie, bo przygasł.”
Kategorie: Mieszkańcy · Peloria