Strona gryGraj ▸

Dowódca straży Attalos

Nocą idzie gdzie indziej.

Co woła, gdy przechodzisz

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Dowódca straży Attalos kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Stój. Tu kwatery straży, a nie stoa dla gapiów. Attalos, dowódca straży pałacu. Masz miecz? Masz. Trzymaj go w pochwie i będziemy przyjaciółmi. Wyjmiesz, to nie będziemy niczym.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Attalos. Dowódca straży pałacu. Wystarczy.
Czym się zajmujesz?
Pilnuję, żeby do pałacu weszli ci, co mają wejść, a wyszli ci, co mają wyjść. Reszta to zmiany wart, ostrzenie i słuchanie, jak rada mówi, że straż kosztuje za dużo.
Co tu w okolicy?
Pałac na tarasie, teatr pod nim, miasto pod teatrem. Z murów widać wszystko. Najgorsze miejsca są pod spodem: piwnice, kanały, stary korytarz. Tam nie widać nic.
Masz rodzinę?
Żona umarła przy porodzie. Syn służy na granicy z Pajonią. Pisze raz na rok, krótko. Wdał się we mnie.
Czego się boisz?
Że się spóźnię drugi raz. Raz się spóźniłem. Wystarczy na całe życie.
O czym marzysz?
Odejść ze służby w spokojny dzień, oddać miecz następnemu i usiąść na ławce w porcie. Nie mieć długów. Nikomu.
Co lubisz jeść?
Chleb, ser, cebula, kubek wina z wodą. Żołnierskie jedzenie. Na ucztach w pałacu stoję przy drzwiach, nie przy stole.
Smoki istnieją?
Nie widziałem. Widziałem ludzi, którzy zabijają królów. Smoki przynajmniej widać z daleka.
Co zrobisz z workiem złota?
Oddałbym, komu trzeba. Resztę dał żołnierzom, bo od trzech miesięcy rada płaci im w obietnicach.
Znasz jakiś dowcip?
Strażnik pyta drugiego: czemu stoisz na warcie z otwartymi oczami? Drugi: bo jak zamknę, to śnię, że stoję na warcie. To jedyny dowcip, który znam. Nauczył mnie go stary król.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce. Dobra widoczność z murów. Lubię widzieć, kto idzie.
deszcz: Deszcz. Ludzie chowają twarze pod płaszczami. Straż tego nie lubi.
mgła: Mgła. Najgorsza pogoda dla straży. Podwajam warty.
Co o mnie myślisz?
Obcy z mieczem. Trzymaj go w pochwie.
Słyszałem, że coś potrafisz. Dobrze. Byle nie przy pałacu.
Przydałbyś się w straży. Mówię poważnie, a rzadko mówię poważnie.
Gdybyś był przy teatrze tamtego ranka, może by żył. Nie mówię tego, żeby schlebiać.
O sąsiadach
Królowa Eurydike: Królowa. Służę rodowi. Reszta to nie twoja sprawa.
Paź Hermolaos: Gorąca głowa. Baty dostał według zasad. Powinien się cieszyć, że tylko baty.
Skryba Arrhabaios: Stary skryba. Wie dużo i za dużo mówi do Heraklesa w kaplicy.
Archont Kleon: Mówi do ludu. Ja słucham, co lud mówi o nim.

Inne tematy

  • „Pytają mnie o teatr, zawsze o teatr. Tak, to ja dogoniłem Derdasa. Zaczepił się sandałem o winorośl przy bramie i się przewrócił, a ja byłem pierwszy. Nie pytałem go o nic. Człowiek, który przed chwilą zabił króla, nie odpowiada na pytania, tylko macha nożem. Zrobiłem, co trzeba. Pięć lat słucham, że za szybko.”
  • „Straż nocna pod drzwiami królowej to pazie. Tak było za starego króla i tak zostało. Ja bym tam postawił moich ludzi, starych, z bliznami. Ale tradycja. Rody chcą, żeby ich synowie spali pod drzwiami królowej. Z mieczami. Synowie tych samych rodów, które chętnie widziałyby kogoś innego w tym pałacu.”
  • „Pod pałacem są piwnice, a pod piwnicami kanały i stary korytarz. Ktoś tam chodzi nocą. Moi ludzie słyszą kroki pod posadzką kuchni. Schodzę z pochodnią i nic, tylko mokre ślady. Przemytnicy z portu mają tam swoje ścieżki. Mówię radzie od roku. Rada mówi, że to sprawa pałacu. Pałac mówi, że rady.”
  • „Hermolaos dostał baty z mojego rozkazu. Na polowaniu wyskoczył przed królową i ubił dzika, który był jej. Na polowaniu królewskim pierwszy cios ma król, to stara zasada, starsza od niego i ode mnie. Chłopak miał krew na rękach i dumę w oczach. Duma przejdzie. Plecy już się zagoiły.”
  • „Bankier Pasikles z dzielnicy kupców przychodzi czasem pod bramę pałacu. Do mnie, nie do królowej. Rozmawiamy o pogodzie. Bankierzy bardzo lubią rozmawiać o pogodzie. Nie twoja sprawa, przybyszu. Idź już.”
  • „Nocą obchodzę mury pałacu dwa razy. Raz dla królowej, raz dla siebie. Za starego króla obchodziłem raz. Gdybym wtedy obchodził dwa razy… Nieważne. Idź spać, przybyszu, ja nie mogę.”
  • „Mgła. Najgorsza pogoda dla straży. Wszyscy wyglądają tak samo, a zabójca zawsze wygląda jak ktoś znajomy.”
  • „Czysto pod pałacem? Dobrze. Na tydzień, może dwa. Przemytnicy są jak woda, wracają tymi samymi szparami. Ale tej nocy pierwszy raz od miesiąca nikt nie stukał pod kuchnią. Spałem do rana. Nie pamiętam, kiedy ostatnio.”
  • „Rada mówi, że wykryłem spisek pazi. Ładnie mówi. Słyszałem, że ktoś pomógł. Dziękuję ci, przybyszu. Tylko nie przychodź do pałacu po zmroku. Straż nocą nikogo nie poznaje.”
  • „Moi ludzie znaleźli w kanale pod kuchnią węża narysowanego kredą, z głową w stronę gimnazjonu. I drugiego, przy kratce na Drodze Portowej. Ktoś znaczy drogę. Do pałacu ani do mennicy nie idą. Idą tam, gdzie leży oliwa i srebro na nagrody igrzysk.”
Kategorie: Mieszkańcy · Peloria