Lekarz Akestor
Nocą idzie gdzie indziej, w niedzielę na mszy.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Pokaż język.”
- „Skąd pijesz wodę?”
- „Snów nie przepisuję.”
Sprzedaje
Prośby
- Pleśń z wodociągu (poziom 33)
- Notatki lekarza (poziom 33)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Lekarz Akestor kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Pokaż język. Nie, żartuję. Chociaż w sumie pokaż, blady jesteś. Akestor, lekarz. Uczyłem się na Kos, u uczniów wielkiego Hipokratesa. Leczę ziołami, nożem i rozumem. Snów nie przepisuję.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Akestor, lekarz. Uczeń szkoły z Kos, z tej od Hipokratesa. Leczę, co widać, a czego nie widać, szukam, aż zobaczę.
- Czym się zajmujesz?
- Rano przyjmuję w iatreionie: rany, gorączki, złamania, dzieci, które połknęły kamyk. Po południu chodzę do chorych. Wieczorem zapisuję. Najważniejsze jest zapisywanie. Pamięć kłamie, papirus mniej.
- Co tu w okolicy?
- Dobre miejsce na lekarza. Wiatr od morza, słońce od południa, źródło za plecami. Tak każe księga o powietrzu, wodach i miejscach. Gorzej, że obok jest sanktuarium, które leczy za darmo, a ja biorę drachmy.
- Masz rodzinę?
- Ojciec był lekarzem na Kos, dziadek też. Żona została na Kos z dziećmi, bo powiedziała, że na wyspie, gdzie śpiewają o herosach, lekarz umrze z głodu. Wysyłam jej co miesiąc list i drachmy. Nie umieram z głodu.
- Czego się boisz?
- Choroby, której nie umiem nazwać. Jak coś ma nazwę, to ma przyczynę. Jak nie ma nazwy, ludzie mówią: bóg, i przestają szukać.
- O czym marzysz?
- Napisać księgę o chorobach tej wyspy. Każda z przyczyną, żadna z bogiem. Pierwsza strona: woda.
- Co lubisz jeść?
- Rosół z kury, chleb jęczmienny i jabłko. Wszystko gotowane na wodzie ze źródła. Nie, nie przesadzam.
- Smoki istnieją?
- Nie widziałem, więc nie wierzę. Ale gdybyś przyniósł mi kość smoka, opisałbym ją bardzo starannie. A potem może bym uwierzył.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Szpital. Prawdziwy, z łóżkami, ze świeżą wodą i z lekarzami zamiast kapłanów. Ksantippe by się obraziła. Mogłaby u mnie pracować.
- Znasz jakiś dowcip?
- Przychodzi chory do kapłana i do lekarza naraz. Kapłan mówi: śpij. Lekarz mówi: pij wodę. Chory wybrał sen. Obudził się spragniony.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce. Dobre na rany, złe na głowy. Pij wodę ze źródła, nie z fontanny.
deszcz: Deszcz. Ludzie przychodzą z kaszlem i mówią, że to deszcz. Często mają rację.
mgła: Mgła. Stawy bolą starszych. Jutro będę miał pełen iatreion. - Co o mnie myślisz?
- Blady jesteś. Pij wodę. Ze źródła.
Słyszałem o tobie. Masz dobre rany, czyste. Ktoś cię dobrze leczy albo masz szczęście.
Ty myślisz, zanim uwierzysz. Rzadkie. Szanuję.
Gdybym pisał księgę o ludziach tej wyspy, ty byłbyś w niej rozdziałem. Bez boga. - O sąsiadach
- Kapłanka Ksantippe: Mądra kobieta. Leczy snem, ja nożem. Kiedy ja nie umiem, posyłam do niej. Nie mów jej.
Krenofylaks Aristokles: Strażnik fontann. Ma wszystkie rury policzone. Najlepszy świadek, jakiego lekarz mógłby chcieć.
Pielgrzym Eupolis: Ślepy woźnica. Oczy zniszczone, nic nie poradzę. Ale słuch ma lepszy niż ja wzrok.
Sokrates: Przychodzi i pyta, czym jest zdrowie. Mówię mu: jak nie boli. On na to, że to nie definicja. Ma rację, ale ja nie mam czasu.
Filozof Filemon: Pytał, czy lekarz leczy chorobę, czy chorego. Odpowiedziałem, że chorego, bo choroba nie płaci. Poszedł zadowolony.
Inne tematy
- „Mistrz z Kos napisał księgę o powietrzu, wodach i miejscach. Mówi tak: kto przychodzi do nowego miasta, niech najpierw spróbuje wody, popatrzy, skąd wieją wiatry, i dopiero potem leczy. Ja tak zrobiłem. Kapłani zrobili inaczej: najpierw wzięli od chorych figi.”
- „Od miesiąca przychodzą do mnie z tym samym. Brzuch, gorączka, słabość, oczy jak u ryby. Kapłani mówią, że to gniew boga, bo ktoś zbezcześcił źródło. Ja pytam każdego: skąd pijesz? I wiesz co? Ci, co piją z fontanny na agorze, chorują. Ci, co noszą wodę od źródła, nie. Bóg tak dokładnie nie celuje. Woda tak.”
- „Na Kos mówią, że żadna choroba nie jest bardziej boska od innych. Ta, którą nazywają świętą, też ma przyczynę, tylko ludzie jej nie znają, więc mówią: bóg. To wygodne. Bóg nie musi tłumaczyć, czemu nie pomógł.”
- „Ksantippe jest mądrą kobietą, nie mów jej, że tak powiedziałem. Jak ja kogoś nie umiem wyleczyć, posyłam go do niej. Jak ona go wyleczy, mówię, że przypadek. Jak nie wyleczy, ona mówi, że bóg tak chciał. Oboje mamy swoje wymówki. Tylko moje są w księgach.”
- „Garbarnia kupców? Kapłani mówią, że kupcy płuczą tam skóry i brud idzie do wody. Tylko że kupcy płuczą w dole, przy morzu, a źródło bije wysoko, pod akropolem. Woda by musiała płynąć pod górę. Widziałeś kiedyś wodę, co płynie pod górę? Ja też nie, a byłem na Kos i tam widzieli wszystko.”
- „Nocą czytam przy lampie i zapisuję, kto przyszedł, z czym i skąd pije. Trzecia kolumna jest najważniejsza. Kapłani piszą na tablicach cuda. Ja piszę na papirusie wodę. Zobaczymy, co przetrwa.”
- „Mgła od morza. Dobra na płuca, zła na stawy. Starsi dziś nie przyjdą, bolą ich kolana. Przyjdą jutro, wszyscy naraz, i każdy powie, że to mgła. Będą mieli rację.”
- „Zarodniki z tunelu wodociągu. Rozłożyłem je na mokrej tkaninie i patrzę. Rosną szybciej, kiedy polewam je wodą z fontanny niż wodą ze źródła. Wiesz, co to znaczy? Że w tej wodzie jest coś, co karmi zgniliznę. Nie wiem co. Ale to nie jest gniew boga. Bóg nie karmi pleśni.”
- „Afrodyta odeszła od obu, słyszałem na agorze. Kowal i wojak zostali sami ze swoją siecią. Z punktu widzenia medycyny zdrowa decyzja. Złość w zamkniętym domu źle robi na wątrobę.”
- „Spisuję chorych, bo kapłanka ich nie spisuje, ona im daje sny. Gorączka i biegunka. Domy pod tholosem: nikt. Dzielnica kupców i Droga Karawan: co trzeci dom. Woda do wschodnich dzielnic idzie tunelem pod pałacem i dopiero potem w dół. Jeśli coś do niej wpada, to tam, po wschodniej stronie. Bogowie nie chodzą rurami.”
Kategorie: Mieszkańcy · Peloria
Mikstura życia
Mikstura many
Maść z oliwy i ziół