Gospodarz Abdalonymos
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Pokój z tobą.”
- „Bazylia, pietruszka…”
- „Wielbłądy tylko plują.”
Sprzedaje
Prośby
- List do Nadiry (poziom 30)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Gospodarz Abdalonymos kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Pokój z tobą. Wejdź, odpocznij, wielbłądy nie gryzą, tylko plują, a to przecież co innego. Abdalonymos, z Sydonu. Prowadzę karawanseraj. Kiedyś byłem ogrodnikiem. Właściwie dalej jestem, tylko w skrzynkach.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Abdalonymos z Sydonu. Fenicjanin, gospodarz, ogrodnik. Kolejność zależy od pory dnia.
- Czym się zajmujesz?
- Przyjmuję karawany, daję wodę, cień, owies dla wielbłądów i miejsce na towar. Pilnuję, żeby kupcy z portu i kupcy z pustyni nie pobili się o mirrę na moim podwórzu. I podlewam skrzynki.
- Co tu w okolicy?
- Brama Lądowa, za nią przesmyk, za przesmykiem ląd i droga na południe, do Siedmiu Studni. Z mojego dachu widać tumany kurzu, zanim karawana dojdzie. Mam czas nastawić wodę.
- Masz rodzinę?
- Żona umarła w Sydonie. Córka wyszła za kupca z Siedmiu Studni i przysyła mi daktyle. Ja jej odsyłam bazylię. Na pustyni bazylia jest skarbem.
- Czego się boisz?
- Suszy. Ogrodnik boi się suszy bardziej niż wojny. Wojna kiedyś się kończy.
- O czym marzysz?
- Prawdziwy ogród, w ziemi, nie w skrzynkach. Z granatem, figą i bazylią jak krzaki. I żeby Nadira kiedyś w nim usiadła i nic nie mówiła. Ona i tak mało mówi.
- Co lubisz jeść?
- Chleb z oliwą i zatarem, jak w Sydonie. Tutaj zatar robię z tymianku z gór. Prawie to samo. Prawie.
- Smoki istnieją?
- W Sydonie opowiadają o wężu morskim, co zjadał statki. Smok, wąż, wszystko jedno. Ważne, żeby nie jadł bazylii.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kupiłbym kawałek ziemi za bramą i zrobił ogród dla karawan. Niech piasek widzi zielone, zanim dojdzie do miasta.
- Znasz jakiś dowcip?
- Król pyta ogrodnika: co wolisz, koronę czy grządkę? Ogrodnik: grządkę. Król: czemu? Ogrodnik: grządka nie ma doradców. Tak podobno powiedział ten drugi Abdalonymos, z Sydonu. A może nie powiedział. Ja bym powiedział.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce. Skrzynki podlewam rano i wieczorem. W południe tylko patrzę.
deszcz: Deszcz. Skrzynki szczęśliwe, karawaniarze też. Pierwszy deszcz, jaki widzą od miesiąca.
mgła: Mgła od morza. Pachnie Sydonem. Granat w beczce kicha. - Co o mnie myślisz?
- Pokój z tobą, obcy. Woda jest za darmo.
Słyszałem o tobie od karawaniarzy. Mówią dobrze, a oni rzadko mówią dobrze o kimkolwiek.
Jesteś tu jak u siebie. Najlepszy pokój dla ciebie, jak nie ma Nadiry.
Karawany opowiadają o tobie aż w Siedmiu Studniach. Ogrodnik słucha i jest dumny, jakby to on cię wyhodował. - O sąsiadach
- Karawaniarka Nadira: Zna każdą studnię i każde kłamstwo o wodzie. Pisze dwa słowa na rok.
Perfumiarka Myrrhine: Kupuje u mnie mirrę i czeka na list, który nie przyjdzie pocztą.
Zielarka Fyllis: Daję jej nasiona z karawan. Ona mi rady. Wymiana uczciwa.
Kapitan Nikias: Kapitan. Konkurencja dla karawan, ale miły człowiek. Przywozi mi czasem sadzonki z Brzezin.
Inne tematy
- „Widzisz te skrzynki? Bazylia, pietruszka, granat w beczce, mała róża. Karawana przychodzi z piasku, ludzie mają piasek w zębach i w oczach, a tu zielone. Siadają przy skrzynkach jak przy fontannie. Nic nie kosztuje, a karawaniarze zostają dzień dłużej.”
- „W Sydonie był kiedyś ogrodnik, Abdalonymos jak ja. Wielki król ze wschodu szukał nowego władcy dla miasta i znalazł go przy studni, jak plewił grządki. Zrobili go królem. Mówią, że do końca życia wstawał przed świtem podlewać. Nie, to nie ja. Ja zostałem przy grządkach. Ale imię zobowiązuje.”
- „Nadira prowadzi karawany z Siedmiu Studni, lądem przez przesmyk. Zna każdą studnię po drodze i każdego, kto kłamie o wodzie. Jak przychodzi, odkładam jej najlepszy pokój i świeży granat. Ona udaje, że nie widzi. Widzi.”
- „Karawany przychodzą z kadzidłem, mirrą, daktylami i nowinami. Nowiny są najtańsze i najszybciej się psują. Ostatnio z południa mówią, że w pustyni pod piaskiem coś się porusza, w starych grobach. Ja tam nie byłem. Ja tylko słucham i podlewam.”
- „Myrrhine bierze ode mnie mirrę i kadzidło, zanim kupcy z portu zdążą powąchać worki. Płaci uczciwie i za każdym razem pyta, czy nie przyszedł do niej list. Nie przychodzi. Ona czeka na jeden, od kogoś, kto mieszka trzy ulice dalej.”
- „Nocą karawanseraj śpi, tylko wielbłądy przeżuwają. Podlewam wtedy skrzynki, bo w dzień woda paruje, zanim dojdzie do korzeni. Ogrodnik żyje nocą jak złodziej, tylko daje, zamiast brać.”
- „Mgła od morza. W Sydonie też bywała. Granat w beczce jej nie lubi. Ja lubię, bo pachnie domem.”
- „Karawaniarze z Siedmiu Studni mówią, że siódma studnia znowu daje wodę. Przyszli tym razem z pełnymi bukłakami i pierwszy raz nie pili u mnie jak wielbłądy. Zostawili mi za to sadzonkę palmy. Posadzę. Ciekawe, czy przeżyje naszą mgłę.”
- „„Wiosną przyjdę”. Powtarzam to sobie przy podlewaniu. Wiosną. Przygotuję jej pokój od strony ogrodu i posadzę bazylię w nowej skrzynce. Wiem, że to tylko dwa słowa. U Nadiry dwa słowa to dużo.”
Kategorie: Mieszkańcy · Peloria
Daktyle
Bukłak wody
Oliwki z Pelorii