Strona gryGraj ▸

Perpetua

Tylko w dzień, w deszcz chowa się pod dach.

Co woła, gdy przechodzisz

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Perpetua kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Stań tak, żebym widziała rynek, bo mi zasłaniasz. O, teraz dobrze. Perpetua. Siedzę tu od rana do zmroku i patrzę. Z góry widać, kto z kim idzie i kto potem idzie sam. Ty idziesz sam. Zapamiętam.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Perpetua. Stara kobieta na ławce. Tak mnie zwą na dole. Na górze mówią: ta, co widzi.
Czym się zajmujesz?
Patrzę. Kiedyś prałam, potem szyłam, teraz patrzę. Najlepsza robota na starość. Nie płacą, ale wiem więcej niż rada.
Co tu w okolicy?
Z tej ławki widać rynek, katedrę, port i pół bagna. Brzeziny z góry są ładniejsze. Ludzie mniejsi.
Masz rodzinę?
Syn. Na kodze. Pisać umie. Nie pisze. Nie pytaj więcej.
Czego się boisz?
Że zaniewidzę. Co wtedy będę robić? Słuchać? Słuchać to umie każda sąsiadka.
O czym marzysz?
Żeby koga przypłynęła, a ja policzę ludzi i wyjdzie mi o jednego więcej.
Co lubisz jeść?
Obwarzanek od Heli, moczony w ciepłym mleku. Zębów już nie mam na nic twardszego. Na ludzi mam.
Smoki istnieją?
Smoka bym chciała zobaczyć z tej ławki. Jak leci nad miastem i wszyscy na dole biegają. Byłoby na co patrzeć.
Co zrobisz z workiem złota?
Najęłabym kogę i popłynęła tam, gdzie płynie. Siedziałabym na pokładzie i patrzyła, aż kogoś znajdę.
Znasz jakiś dowcip?
Rajca przyszedł raz na pomosty i zapytał, czemu tu tyle plotek. Mówię: bo na dole za mało prawdy. Nie zrozumiał. Rajcowie wszystko rozumieją dopiero po pieczęci.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce, to widzę do samego portu. Dobry dzień, wszystko widać.
deszcz: W deszcz siedzę pod daszkiem i widzę mniej. Ale słyszę więcej, bo ludzie gadają głośniej, żeby przekrzyczeć deszcz.
mgła: Mgła to najgorsze. Siedzę i zgaduję. Zwykle zgaduję dobrze.
Co o mnie myślisz?
Nie znam cię. Ale zapamiętam. Zawsze zapamiętuję.
Widziałam cię na dole. Chodzisz szybko, jak ktoś, kto ma sprawy.
Siadaj, posiedź. Rzadko komu to mówię.
Cały rynek o tobie gada. A ja widziałam pierwsza.
O sąsiadach
Obwarzankarka Hela: Obwarzanki ma czerstwe, ale plotki świeże.
Kubłowy Bonawentura: Wie wszystko w nocy, ja za dnia. Śmierdzi, ale mądry.
Wędkarz Gerard: Gerard łowi w kanale, w którym nie wolno. Ja nic nie mówiłam. Tylko widziałam.
Cieśla Ludwik: Dziury robią mu się zawsze dzień po tym, jak rada nie zapłaci. Ciekawe, nie?
Feliks Wróbel: Feliks Wróbel chodzi do Kotwicy, kiedy ojciec patrzy w drugą stronę. Ja patrzę w każdą.
Karczmarka Bożena: Bożena wylewa pomyje na ulicę i myśli, że nikt nie widzi. Ja widzę.

Inne tematy

  • „Ludzie myślą, że jak są na dole, to nikt ich nie widzi. A ja widzę. Feliks Wróbel znowu szedł do Kotwicy, choć ojciec mówił, że nie pójdzie. Rajca dwa razy dziś obchodził wagę Albina. Nie pytaj, czemu dwa. Sama jeszcze nie wiem.”
  • „Hela? Obwarzanki ma czerstwe, ale plotki świeże. Kupuję jedno i drugie. Obwarzanek moczę w wodzie, plotkę nie muszę.”
  • „Mój syn wypłynął na kogę. Kupiecką, tę, co przypływa co drugi dzień. Przypływa, a jego nie ma. Pisać umie, bo go uczyłam. To czemu nie pisze? Nieważne. Patrz, Bożena wylewa pomyje na ulicę. Znowu.”
  • „Jak koga przybija, to liczę ludzi na pokładzie. Taki zwyczaj. Starym kobietom wolno mieć zwyczaje. Jeszcze ani razu nie wyszło mi tylu, ilu chciałam.”
  • „Bonawentura mówi, że ja wiem wszystko za dnia, a on w nocy. Bezczelny. Ale prawda. Czasem się wymieniamy. On mi o nocy, ja jemu o dniu. Nikomu nie mów.”
  • „Ludwik wymienia deski. Patrzę na niego od lat. Ciekawe, że dziura robi się zawsze dzień po tym, jak rada się spóźni z zapłatą. Ciekawe. Starej kobiecie wszystko się wydaje ciekawe.”
  • „Zabiłeś smoka? Z tej ławki tego nie widziałam, więc nie wiem, czy wierzyć. Ale cały rynek gada, a rynek rzadko gada zgodnie. To może i prawda. Siadaj. Nie, nie tu, tu siedzi kot.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny