Perpetua
Tylko w dzień, w deszcz chowa się pod dach.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Widzę cię.”
- „Znowu Feliks do Kotwicy.”
- „Nie zasłaniaj mi rynku.”
Prośby
- Dziura nad rynkiem (poziom 20)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Perpetua kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Stań tak, żebym widziała rynek, bo mi zasłaniasz. O, teraz dobrze. Perpetua. Siedzę tu od rana do zmroku i patrzę. Z góry widać, kto z kim idzie i kto potem idzie sam. Ty idziesz sam. Zapamiętam.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Perpetua. Stara kobieta na ławce. Tak mnie zwą na dole. Na górze mówią: ta, co widzi.
- Czym się zajmujesz?
- Patrzę. Kiedyś prałam, potem szyłam, teraz patrzę. Najlepsza robota na starość. Nie płacą, ale wiem więcej niż rada.
- Co tu w okolicy?
- Z tej ławki widać rynek, katedrę, port i pół bagna. Brzeziny z góry są ładniejsze. Ludzie mniejsi.
- Masz rodzinę?
- Syn. Na kodze. Pisać umie. Nie pisze. Nie pytaj więcej.
- Czego się boisz?
- Że zaniewidzę. Co wtedy będę robić? Słuchać? Słuchać to umie każda sąsiadka.
- O czym marzysz?
- Żeby koga przypłynęła, a ja policzę ludzi i wyjdzie mi o jednego więcej.
- Co lubisz jeść?
- Obwarzanek od Heli, moczony w ciepłym mleku. Zębów już nie mam na nic twardszego. Na ludzi mam.
- Smoki istnieją?
- Smoka bym chciała zobaczyć z tej ławki. Jak leci nad miastem i wszyscy na dole biegają. Byłoby na co patrzeć.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Najęłabym kogę i popłynęła tam, gdzie płynie. Siedziałabym na pokładzie i patrzyła, aż kogoś znajdę.
- Znasz jakiś dowcip?
- Rajca przyszedł raz na pomosty i zapytał, czemu tu tyle plotek. Mówię: bo na dole za mało prawdy. Nie zrozumiał. Rajcowie wszystko rozumieją dopiero po pieczęci.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce, to widzę do samego portu. Dobry dzień, wszystko widać.
deszcz: W deszcz siedzę pod daszkiem i widzę mniej. Ale słyszę więcej, bo ludzie gadają głośniej, żeby przekrzyczeć deszcz.
mgła: Mgła to najgorsze. Siedzę i zgaduję. Zwykle zgaduję dobrze. - Co o mnie myślisz?
- Nie znam cię. Ale zapamiętam. Zawsze zapamiętuję.
Widziałam cię na dole. Chodzisz szybko, jak ktoś, kto ma sprawy.
Siadaj, posiedź. Rzadko komu to mówię.
Cały rynek o tobie gada. A ja widziałam pierwsza. - O sąsiadach
- Obwarzankarka Hela: Obwarzanki ma czerstwe, ale plotki świeże.
Kubłowy Bonawentura: Wie wszystko w nocy, ja za dnia. Śmierdzi, ale mądry.
Wędkarz Gerard: Gerard łowi w kanale, w którym nie wolno. Ja nic nie mówiłam. Tylko widziałam.
Cieśla Ludwik: Dziury robią mu się zawsze dzień po tym, jak rada nie zapłaci. Ciekawe, nie?
Feliks Wróbel: Feliks Wróbel chodzi do Kotwicy, kiedy ojciec patrzy w drugą stronę. Ja patrzę w każdą.
Karczmarka Bożena: Bożena wylewa pomyje na ulicę i myśli, że nikt nie widzi. Ja widzę.
Inne tematy
- „Ludzie myślą, że jak są na dole, to nikt ich nie widzi. A ja widzę. Feliks Wróbel znowu szedł do Kotwicy, choć ojciec mówił, że nie pójdzie. Rajca dwa razy dziś obchodził wagę Albina. Nie pytaj, czemu dwa. Sama jeszcze nie wiem.”
- „Hela? Obwarzanki ma czerstwe, ale plotki świeże. Kupuję jedno i drugie. Obwarzanek moczę w wodzie, plotkę nie muszę.”
- „Mój syn wypłynął na kogę. Kupiecką, tę, co przypływa co drugi dzień. Przypływa, a jego nie ma. Pisać umie, bo go uczyłam. To czemu nie pisze? Nieważne. Patrz, Bożena wylewa pomyje na ulicę. Znowu.”
- „Jak koga przybija, to liczę ludzi na pokładzie. Taki zwyczaj. Starym kobietom wolno mieć zwyczaje. Jeszcze ani razu nie wyszło mi tylu, ilu chciałam.”
- „Bonawentura mówi, że ja wiem wszystko za dnia, a on w nocy. Bezczelny. Ale prawda. Czasem się wymieniamy. On mi o nocy, ja jemu o dniu. Nikomu nie mów.”
- „Ludwik wymienia deski. Patrzę na niego od lat. Ciekawe, że dziura robi się zawsze dzień po tym, jak rada się spóźni z zapłatą. Ciekawe. Starej kobiecie wszystko się wydaje ciekawe.”
- „Zabiłeś smoka? Z tej ławki tego nie widziałam, więc nie wiem, czy wierzyć. Ale cały rynek gada, a rynek rzadko gada zgodnie. To może i prawda. Siadaj. Nie, nie tu, tu siedzi kot.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny