Szewc Pankracy
Nocą idzie gdzie indziej, w niedzielę na mszy, w piątek na targu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Mhm, mhm. Gwoździe, przepraszam.”
- „Pokaż buty, powiem ci, kim jesteś.”
- „Dratwa nie pęka. Ludzie pękają.”
Prośby
- Buty ze smoka (poziom 45)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Szewc Pankracy kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Mhm… czekaj, wyjmę gwoździe. Pankracy, szewc. Najpierw patrzę na buty, potem na człowieka. Twoje mówią, że dużo chodzisz, mało płacisz za podzelówki i depczesz po bagnie. Dobrze mówią?”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Pankracy, szewc. Gaduła, mówią. Ja mówię: towarzyski. Mam gwoździe w ustach, to i tak połowy nie słychać.
- Czym się zajmujesz?
- Buty. Szyję, łatam, fleki przybijam. Z butów wiem o mieście więcej niż archiwista w ratuszu. On nie wie, kto chodzi nocą do biedoty. Ja wiem. Po błocie.
- Co tu w okolicy?
- U rzemieślników jest porządnie. Hałas, dym, smród z garbarni, jak wiatr zawieje. Ale butów nikt tu nie kradnie. Za ciężkie od błota.
- Masz rodzinę?
- Żona mówi, że mam rodzinę: ją i kopyta. Kopyta to te drewniane do butów. Żona się obraża, że wymieniam je pierwsze.
- Czego się boisz?
- Że kiedyś połknę gwóźdź. Trzydzieści lat trzymam w ustach i ani razu. Szczęście się kiedyś kończy, mówi Cyprian i bierze mi miarę.
- O czym marzysz?
- Uszyć buty dla króla. Jakiegokolwiek. Choćby temu orczemu spod kopalni. Ciekawe, jaki ma rozmiar.
- Co lubisz jeść?
- Golonka u Bożeny. Je się długo, a przy golonce można gadać między kęsami. Golonka to kompromis.
- Smoki istnieją?
- Wierzę. I wiem, jak go zabić! Owca, siarka, dratwa. Mój pradziadek… Już słyszałeś? To posłuchaj jeszcze raz, teraz lepiej opowiem.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kupiłbym skórę z południa, miękką jak masło. Uszyłbym jedne buty, jedyne, i nikomu bym nie sprzedał. Postawiłbym na półce i gadał do nich.
- Znasz jakiś dowcip?
- Przychodzi kupiec do szewca: but mnie uwiera. Szewc: to sumienie, nie but. Kupiec: to zrób większy. Zrobiłem. Płacił podwójnie.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Sucho, ludzie chodzą, buty się ścierają. Dla szewca nie ma lepszej pogody.
deszcz: Deszcz! Błoto po kostki, mokre cholewki, kolejka pod drzwiami. Kocham deszcz.
mgła: We mgle ludzie wpadają w kałuże, bo nie widzą. Też dobrze. Mgła to taki cichy deszcz dla szewca. - Co o mnie myślisz?
- Nowy. Buty z Mszaru, czuć bagnem. Nie obrażaj się, to komplement.
Słyszałem o tobie. Ale po butach poznałem wcześniej: chodzisz tam, gdzie inni nie chodzą.
Ty jesteś swój. Swoim mówię uczciwie: te buty od miesiąca proszą o podzelówkę.
O tobie gadają w Kotwicy. Ja najgłośniej, przyznaję. Ale nic nie zmyślam. Prawie. - O sąsiadach
- Kołodziej Hilary: Kołodziej robi wszystko, co okrągłe, ja wszystko, co chodzi. On mówi, że koło było pierwsze. Ja mówię, że noga.
Karczmarka Bożena: Bożena leje do pełna i słucha do końca. Jedyna w mieście, co mnie wysłuchała do końca. Raz.
Stolarz Cyprian: Cyprian bierze miarę na trumny, ja na buty. On ma klientów pewniejszych, ja wdzięczniejszych.
Garbarz Dyzma: Dyzma robi mi skórę na cholewki. Dobrą. Tylko odbieram ją z wiatrem w plecy.
Inne tematy
- „Po czym poznać kupca? Buty czyste, obcas starty od środka, bo stoi przy ladzie i się kiwa. Strażnika? Starty od zewnątrz, chodzi w kółko. Złodzieja? Nowe buty co miesiąc. A rudego chłopaka z nabrzeża po tym, że biega boso. Szybciej mu tak.”
- „Ja znam sposób na smoka. Bierzesz owcę, napychasz siarką, zaszywasz porządnie, dratwą, nie byle czym, i zostawiasz pod jamą. Smok zjada, pije, pęka. Mój pradziadek tak zrobił. Tak mówi. Mówił. On też dużo gadał.”
- „Wieczorem siedzę Pod Kotwicą do północy. Piję mało, gadam dużo. Bożena mówi, że gdybym brał za gadanie jak za buty, kupiłbym karczmę. A ja mówię: to by mi się nie chciało gadać.”
- „Hilary, kołodziej, robi wszystko, co okrągłe. Ja wszystko, co chodzi. Kłócimy się, kto ważniejszy. Wóz bez kół nie pojedzie, mówi. A woźnica bez butów? Też nie. Remis od dwudziestu lat.”
- „Ty położyłeś smoka? Bez owcy? Bez siarki? No to robiłeś wszystko źle i ci wyszło. Pokaż buty. Przypalone na czubkach, wiedziałem. Pradziadek się w grobie przewraca, a ja mu mówię: leż, stary, nie twoja owca.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny