Strona gryGraj ▸

Garncarz Pamfilos

Nocą idzie gdzie indziej.

Co woła, gdy przechodzisz

Sprzedaje

Rozmowa

Spoiler: co mówi Garncarz Pamfilos kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Ostrożnie z łokciami, to arcydzieło! No dobra, to waza. Pamfilos, garncarz. Lepię wazy i maluję na nich herosów. Biją się z potworami, wygrywają i wszyscy są zdrowi. Na wazie zawsze wszyscy są zdrowi.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Pamfilos, garncarz, malarz waz, kłamca w glinie. To ostatnie mówię tylko obcym.
Czym się zajmujesz?
Lepię, wypalam, maluję. Herosów, lwy, chimery. Wszyscy w czerwieni i czerni, wszyscy zwycięscy. Na wazie nikt nie przegrywa.
Co tu w okolicy?
Agora to najlepszy targ na wyspie. Ludzie kupują wazy, żeby mieć pieśń na stole. Kupują też garnki do zupy, ale garnków nikt nie podziwia.
Masz rodzinę?
Żona maluje lepiej ode mnie, tylko nie chce malować herosów. Maluje ryby. Ryby się nie sprzedają. Ale są piękne.
Czego się boisz?
Że ktoś przy klientach zapyta mnie, czy to prawda, co maluję. I że powiem.
O czym marzysz?
Namalować jedną prawdziwą wazę. Jedną. I żeby ktoś ją kupił.
Co lubisz jeść?
Fasola z cebulą, z mojego garnka. Garnki robię lepsze niż wazy. Nikt nie wie.
Smoki istnieją?
Namaluję smoka, jak ktoś zapłaci. Wielkiego, z czerwonym ogniem. Prawdziwy pewnie mniejszy. Prawdziwe zawsze są mniejsze.
Co zrobisz z workiem złota?
Piec. Nowy, większy. Żeby wypalić amforę wysoką jak przechwałki Aristeasa.
Znasz jakiś dowcip?
Heros kupuje wazę ze sobą i pyta: czemu jestem taki wysoki? Mówię: bo płacisz z góry. Kupił drugą.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce. Glina schnie, wazy stoją, ludzie kupują.
deszcz: Deszcz! Wazy pod daszek! Mokra glina to znowu glina!
mgła: Mgła. Wazy mokną od środka. Nie wiem jak. Mokną.
Co o mnie myślisz?
Klient? Waza z herosem, każdy rozmiar.
O, słyszałem o tobie! Mogę cię namalować. Z mięśniami.
Ty jesteś swój. Tobie maluję mniej mięśni. Prawdziwiej.
Wazy z tobą idą lepiej niż z Aristeasem. Nie mów mu, kupuje swoje.
O sąsiadach
Rapsod Melitos: On śpiewa, ja maluję. On przesadza, ja przesadzam bardziej.
Cyklop Brontes: Kupił wazę z bratem. Popatrzył. Nie maluję już cyklopów.
Dafne: Sprzedała mi osła. Na moje wazy z Timonem patrzy jak na kpinę. Ma rację.
Heros Aristeas: Kupuje wazy ze sobą. Najlepszy klient, najgorszy model.
Filozof Filemon: Zapytałem go raz o coś ważnego. Do dziś patrzymy razem na wazę.
Kapłanka Ateny Lampito: Zamówiła wazę z sową. Bez herosów. Pierwsza klientka, która nie chce herosów.
Kapłan Posejdona Nerites: Chciał wazę ze statkiem. Namalowałem. Kazał zamalować imię na dziobie.

Inne tematy

  • „Ta, z lwem, idzie najlepiej. Aristeas i lew, wersja pierwsza: lew wielki jak dom. Wersja druga: lew wielki jak dwa domy. Wersja trzecia już mi się na wazie nie mieści, maluję na dzbanie.”
  • „Wiesz, co maluję? Kłamstwa. Ładne, w czerwieni i czerni. Wiem o tym. Ludzie wiedzą, że ja wiem. I kupują. Może dlatego, że prawdy nikt by sobie nie postawił na stole.”
  • „Osioł? Akakios. Kupiłem go od Dafne, po… no, po tym. Dobre zwierzę, spokojne, tylko kóz się boi. Nie wiem czemu. Może pamięta coś, czego ja nie wiem.”
  • „Melitos śpiewa, ja maluję. On dodaje herosowi wzrostu, ja wazie. Kiedyś zaśpiewa o olbrzymie i będę lepił amforę dwa razy wyższą ode mnie.”
  • „Raz namalowałem cyklopa, którego herosi pokonali na górze. Wesoła scena, krew, owce. Potem przyszedł prawdziwy cyklop, ten kowal z góry, i kupił tę wazę. Zapłacił. Nic nie powiedział. Popatrzył tylko. Nie maluję już cyklopów.”
  • „Nocą piec stygnie, a ja maluję przy lampie. Nocą wychodzi mi najlepiej. Raz namalowałem herosa, który się boi. Rano rozbiłem. Kto by kupił.”
  • „Deszcz! Wazy pod daszek, szybko! Glina mokra to glina, glina sucha to sztuka. Deszcz robi z mojej sztuki z powrotem glinę.”
  • „Smok z północy? Ty? Stój, nie ruszaj się. Profil. Brodę trochę wyżej. Na wazie będziesz miał więcej mięśni, nie martw się, wszyscy mają.”
  • „Melitos zaśpiewał prawdę i teraz ludzie chcą wazy z prawdą. Maluję. Herosa z miską mleka i małym lwem. Nikt przy tej wazie nie płacze, ale nikt jej nie oddaje. Pierwsza waza, której się nie wstydzę.”
  • „Wagi na agorze sprawdzone, ceny przestały skakać, kiedy przypływa obcy kupiec. Opuściłem trochę, o dziesiątą część. Prawo bogini, porządek, wszyscy zadowoleni. Poza rybakami. Wazę z sową rybak mi dziś rozbił na progu. Zapłacił, prawo to prawo.”
  • „Przystań wolna, więc maluję Posejdona na każdej wazie. Rybacy kupują. Ceny? Glina dalej kosztuje tyle samo. Morze jest za darmo, glina nie.”
  • „Bez bogów, mówisz. Maluję teraz zgromadzenie. Pięćdziesięciu ludzi, każdy z otwartymi ustami. Trudny temat. Nikt nie kupuje, ale pierwszy raz maluję coś, co naprawdę było.”
  • „Akakios tej nocy stał przy płocie i patrzył w stronę gajów Dafne. Ryczał cicho, nie jak osioł, tylko jak… nie wiem jak. Rano zjadł podwójnie i dał się zaprząc bez kopania. Zwierzęta coś wiedzą. My tylko malujemy.”
  • „Pustych amfor mam pod dostatkiem, akurat te mi wychodzą krzywo, więc sprzedaję po kosztach. Na oliwę dobre, na wino też. Ostre dno, żeby stały w piasku. Na stole się przewracają. To nie wada, to przypomnienie, gdzie ich miejsce.”
Kategorie: Mieszkańcy · Peloria