Garncarz Pamfilos
Nocą idzie gdzie indziej.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Arcydzieło! Waza.”
- „Łokcie!”
- „Czerwień i czerń.”
Sprzedaje
Rozmowa
Spoiler: co mówi Garncarz Pamfilos kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Ostrożnie z łokciami, to arcydzieło! No dobra, to waza. Pamfilos, garncarz. Lepię wazy i maluję na nich herosów. Biją się z potworami, wygrywają i wszyscy są zdrowi. Na wazie zawsze wszyscy są zdrowi.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Pamfilos, garncarz, malarz waz, kłamca w glinie. To ostatnie mówię tylko obcym.
- Czym się zajmujesz?
- Lepię, wypalam, maluję. Herosów, lwy, chimery. Wszyscy w czerwieni i czerni, wszyscy zwycięscy. Na wazie nikt nie przegrywa.
- Co tu w okolicy?
- Agora to najlepszy targ na wyspie. Ludzie kupują wazy, żeby mieć pieśń na stole. Kupują też garnki do zupy, ale garnków nikt nie podziwia.
- Masz rodzinę?
- Żona maluje lepiej ode mnie, tylko nie chce malować herosów. Maluje ryby. Ryby się nie sprzedają. Ale są piękne.
- Czego się boisz?
- Że ktoś przy klientach zapyta mnie, czy to prawda, co maluję. I że powiem.
- O czym marzysz?
- Namalować jedną prawdziwą wazę. Jedną. I żeby ktoś ją kupił.
- Co lubisz jeść?
- Fasola z cebulą, z mojego garnka. Garnki robię lepsze niż wazy. Nikt nie wie.
- Smoki istnieją?
- Namaluję smoka, jak ktoś zapłaci. Wielkiego, z czerwonym ogniem. Prawdziwy pewnie mniejszy. Prawdziwe zawsze są mniejsze.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Piec. Nowy, większy. Żeby wypalić amforę wysoką jak przechwałki Aristeasa.
- Znasz jakiś dowcip?
- Heros kupuje wazę ze sobą i pyta: czemu jestem taki wysoki? Mówię: bo płacisz z góry. Kupił drugą.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce. Glina schnie, wazy stoją, ludzie kupują.
deszcz: Deszcz! Wazy pod daszek! Mokra glina to znowu glina!
mgła: Mgła. Wazy mokną od środka. Nie wiem jak. Mokną. - Co o mnie myślisz?
- Klient? Waza z herosem, każdy rozmiar.
O, słyszałem o tobie! Mogę cię namalować. Z mięśniami.
Ty jesteś swój. Tobie maluję mniej mięśni. Prawdziwiej.
Wazy z tobą idą lepiej niż z Aristeasem. Nie mów mu, kupuje swoje. - O sąsiadach
- Rapsod Melitos: On śpiewa, ja maluję. On przesadza, ja przesadzam bardziej.
Cyklop Brontes: Kupił wazę z bratem. Popatrzył. Nie maluję już cyklopów.
Dafne: Sprzedała mi osła. Na moje wazy z Timonem patrzy jak na kpinę. Ma rację.
Heros Aristeas: Kupuje wazy ze sobą. Najlepszy klient, najgorszy model.
Filozof Filemon: Zapytałem go raz o coś ważnego. Do dziś patrzymy razem na wazę.
Kapłanka Ateny Lampito: Zamówiła wazę z sową. Bez herosów. Pierwsza klientka, która nie chce herosów.
Kapłan Posejdona Nerites: Chciał wazę ze statkiem. Namalowałem. Kazał zamalować imię na dziobie.
Inne tematy
- „Ta, z lwem, idzie najlepiej. Aristeas i lew, wersja pierwsza: lew wielki jak dom. Wersja druga: lew wielki jak dwa domy. Wersja trzecia już mi się na wazie nie mieści, maluję na dzbanie.”
- „Wiesz, co maluję? Kłamstwa. Ładne, w czerwieni i czerni. Wiem o tym. Ludzie wiedzą, że ja wiem. I kupują. Może dlatego, że prawdy nikt by sobie nie postawił na stole.”
- „Osioł? Akakios. Kupiłem go od Dafne, po… no, po tym. Dobre zwierzę, spokojne, tylko kóz się boi. Nie wiem czemu. Może pamięta coś, czego ja nie wiem.”
- „Melitos śpiewa, ja maluję. On dodaje herosowi wzrostu, ja wazie. Kiedyś zaśpiewa o olbrzymie i będę lepił amforę dwa razy wyższą ode mnie.”
- „Raz namalowałem cyklopa, którego herosi pokonali na górze. Wesoła scena, krew, owce. Potem przyszedł prawdziwy cyklop, ten kowal z góry, i kupił tę wazę. Zapłacił. Nic nie powiedział. Popatrzył tylko. Nie maluję już cyklopów.”
- „Nocą piec stygnie, a ja maluję przy lampie. Nocą wychodzi mi najlepiej. Raz namalowałem herosa, który się boi. Rano rozbiłem. Kto by kupił.”
- „Deszcz! Wazy pod daszek, szybko! Glina mokra to glina, glina sucha to sztuka. Deszcz robi z mojej sztuki z powrotem glinę.”
- „Smok z północy? Ty? Stój, nie ruszaj się. Profil. Brodę trochę wyżej. Na wazie będziesz miał więcej mięśni, nie martw się, wszyscy mają.”
- „Melitos zaśpiewał prawdę i teraz ludzie chcą wazy z prawdą. Maluję. Herosa z miską mleka i małym lwem. Nikt przy tej wazie nie płacze, ale nikt jej nie oddaje. Pierwsza waza, której się nie wstydzę.”
- „Wagi na agorze sprawdzone, ceny przestały skakać, kiedy przypływa obcy kupiec. Opuściłem trochę, o dziesiątą część. Prawo bogini, porządek, wszyscy zadowoleni. Poza rybakami. Wazę z sową rybak mi dziś rozbił na progu. Zapłacił, prawo to prawo.”
- „Przystań wolna, więc maluję Posejdona na każdej wazie. Rybacy kupują. Ceny? Glina dalej kosztuje tyle samo. Morze jest za darmo, glina nie.”
- „Bez bogów, mówisz. Maluję teraz zgromadzenie. Pięćdziesięciu ludzi, każdy z otwartymi ustami. Trudny temat. Nikt nie kupuje, ale pierwszy raz maluję coś, co naprawdę było.”
- „Akakios tej nocy stał przy płocie i patrzył w stronę gajów Dafne. Ryczał cicho, nie jak osioł, tylko jak… nie wiem jak. Rano zjadł podwójnie i dał się zaprząc bez kopania. Zwierzęta coś wiedzą. My tylko malujemy.”
- „Pustych amfor mam pod dostatkiem, akurat te mi wychodzą krzywo, więc sprzedaję po kosztach. Na oliwę dobre, na wino też. Ostre dno, żeby stały w piasku. Na stole się przewracają. To nie wada, to przypomnienie, gdzie ich miejsce.”
Kategorie: Mieszkańcy · Peloria
Oliwki z Pelorii
Pusta amfora