Lysandra
Nocą idzie gdzie indziej.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Z drogi.”
- „Jeszcze raz.”
- „Agon, nie teatr.”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Lysandra kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Nie stój w piasku, gdzie rzucam. Lysandra. Byłam amazonką, zanim mnie wygnały. Teraz trenuję na tej arenie, bo to jedyne miejsce w Pelorii, gdzie ktoś uczciwie dostaje w zęby.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Lysandra. Była amazonka. Obecnie gość Pelorii z łaski archonta. Brzmi gorzej, niż jest. Trochę.
- Czym się zajmujesz?
- Trenuję. Codziennie, na arenie agonu. Czasem uczę dziewczyny z portu, jak trzymać włócznię. Kleon o tym nie wie. Ich ojcowie też nie.
- Co tu w okolicy?
- Arena, obok teatr, a w teatrze śpiewają o tym, co na arenie było inaczej. Za miastem stepy z centaurami. Tam przynajmniej strzelają, zamiast śpiewać.
- Masz rodzinę?
- Siostry. Wygnały mnie. Matka nic nie powiedziała. To było gorsze niż wygnanie.
- Czego się boisz?
- Że się tu przyzwyczaję. Do oklasków, wieńców, pieśni. Że kiedyś zacznę walczyć dla widowni.
- O czym marzysz?
- Walczyć raz z kimś, kto nie zerka w stronę rapsoda. Albo wrócić do sióstr i zobaczyć, czy się zmieniły. Raczej to pierwsze.
- Co lubisz jeść?
- Mięso z ogniska i woda z miodem. Wino spowalnia. Herosi tego nie wiedzą. Albo wiedzą i nie dbają.
- Smoki istnieją?
- Wierzę. Ale nie wierzę nikomu w Pelorii, kto twierdzi, że jakiegoś zabił.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Dobra włócznia, dobre buty, statek daleko stąd. Reszta dla dziewczyn z portu, na włócznie.
- Znasz jakiś dowcip?
- Ilu herosów z Pelorii trzeba, żeby pokonać amazonkę? Jednego, jeśli rapsod ma dobry dzień.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce. Piasek gorący, dobrze się biega. Źle się przewraca.
deszcz: Deszcz. Ciężki piasek. Najlepszy trening.
mgła: Mgła. Rzucam w ciemno. Uczy pokory. Mnie, nie oszczep. - Co o mnie myślisz?
- Obcy. Nie stój tam, gdzie rzucam.
Słyszałam o tobie. Walczysz, a nie pozujesz? Zobaczymy.
Szanuję cię. Mówię to rzadko, więc zapamiętaj.
Masz pieśni, a dalej walczysz jak ktoś, kto ich nie ma. To rzadkie. Nie zmieniaj się. - O sąsiadach
- Heros Aristeas: Aktor. Siada na piasku, kiedy robi się niebezpiecznie, i czeka na rapsoda.
Archont Kleon: Trzyma mnie tu do przemów. Kłaniamy się sobie grzecznie.
Karczmarka Ione: Jedyna w porcie, co nie pyta, czemu nie piję wina.
Teo: Chłopak z drewnianym mieczem. Trzyma go źle. Kiedyś mu pokażę jak.
Cyklop Brontes: Kowal z góry. Wykuł mi grot. Nie zapytał, ile o mnie śpiewają. Dobry kowal.
Inne tematy
- „Aristeas. Pieśń mówi, że pokonał mnie w agonie. Spotkaliśmy się raz, na tej arenie. Uderzyłam raz w tarczę, a on usiadł i powiedział, że mu kolano wypadło. Sędziowie dali mu zwycięstwo za odwagę. Za odwagę! On nie walczy. On wystawia przedstawienie, a potem czeka na rapsoda.”
- „Siostry wygnały mnie, bo nie chciałam zabić jeńca. Mówią, że litość to choroba. Tu mówią, że skromność to choroba. Wszędzie jakaś choroba, a zdrowych nie widać.”
- „Agon to walka przy świadkach. Wygrywa ten, kto stoi ostatni. Tak było kiedyś. Teraz wygrywa ten, o kim ładniej zaśpiewają. Zostałam dla starego agonu. Może jeszcze wróci.”
- „Centaury na stepach strzelają lepiej niż ja. Nie mówię tego głośno. Raz poszłam się z nimi zmierzyć. Wróciłam z trzema strzałami w tarczy i jedną w dumie.”
- „Archont pozwolił mi zostać, bo wygnana amazonka na arenie dobrze wygląda w przemowach o gościnności. Wiem o tym. On wie, że wiem. Kłaniamy się sobie bardzo grzecznie.”
- „Nocą arena jest pusta i słychać, jak piasek stygnie. Trenuję wtedy bez widzów. Bez widzów walka jest uczciwsza. Nikt nie klaszcze, jak się przewrócisz.”
- „Deszcz. Piasek ciężki, nogi grzęzną. Najlepszy trening. Herosi w deszczu nie trenują, bo nikt nie pisze pieśni o mokrych.”
- „Obroniłeś miasteczko przed orkami. Słyszałam. Z garstką ludzi, bez rapsoda, w błocie. To jest walka. Nie to, co tu robią. Szanuję.”
- „Melitos zaśpiewał prawdę o Aristeasie. Wszystko. Myślałam, że będę się cieszyć. Stałam na agorze i patrzyłam, jak stary człowiek idzie na przystań z jednym tobołkiem. Nie cieszyłam się. Zemsta smakuje gorzej, niż mówią.”
- „Kowal łapie żonę w sieć i woła sąsiadów, żeby patrzyli. Ty mu w tym pomagasz. Rozumiem, że bolało. Ale wśród amazonek za coś takiego wyrzuca się z obozu. Wiem, bo mnie wyrzucono za mniej.”
- „Ares. Siostry mówią, że to ojciec amazonek. Fobos chodzi teraz po arenie jak paw. Nie przeszkadza mi, stary bije uczciwie. Tylko pamiętaj: bóg wojny kocha wojnę, nie wojowników. To różnica, którą widać dopiero na pogrzebie.”
- „Afrodyta odeszła od obu? Ha. Pierwszy raz słyszę o bogini, która zrobiła to, co ja. Odeszła, zanim ją wyrzucili albo złapali. Postawię jej mirt na ołtarzu. Jeden. Nie przyzwyczajajcie się.”
- „Nie wybrałeś nikogo. Na arenie to się nazywa remis. Nikt nie płaci za bilet na remis. Ale nikt też nie zostaje z połamanymi żebrami. Może to i dobry wynik.”
Kategorie: Mieszkańcy · Peloria