Strona gryGraj ▸

Karczmarka Ione

Zwykle na swoim miejscu.

Co woła, gdy przechodzisz

Sprzedaje

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Karczmarka Ione kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Wchodź, wchodź! „Pod Złotym Runem” każdy jest złoty, dopóki płaci! Ione. Leję, gotuję, słucham i zapisuję kredą. Ta tablica za mną to nie jadłospis, tylko kto ile jest winien. Twojego imienia jeszcze tam nie ma. Zobaczymy.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Ione! Karczma „Pod Złotym Runem”. Kreda, zupa, plotki. W tej kolejności, bo najpierw zapisuję.
Czym się zajmujesz?
Leję, gotuję, słucham. I liczę na kredę. Tablica za mną to najdokładniejsza historia Pelorii, jaką znajdziesz. Kto pił, ile, i kto jeszcze nie oddał.
Co tu w okolicy?
Port, latarnia i mewy, co kradną mi ryby z parapetu. Najlepsze miejsce w Pelorii, bo każdy kiedyś tu przychodzi. Herosi też, tylko później.
Masz rodzinę?
Mąż był rybakiem, wir go wziął osiem lat temu. Zostawił mi karczmę i dług u piwowara, który spłaciłam pierwsza. Od tamtej pory wolę, jak to inni są winni mnie.
Czego się boisz?
Że tablica się kiedyś skończy. Albo że wszyscy oddadzą. Co ja wtedy będę o nich wiedzieć?
O czym marzysz?
Żeby ktoś w końcu zaśpiewał o karczmarce. Jedna zwrotka. Melitos mówi, że nie ma rymu do Ione. Jest! „Ione, ryby smażone”. Sama wymyśliłam.
Co lubisz jeść?
Moja zupa rybna. Codziennie inna, bo codziennie co innego złowią. Glaukos przynosi najlepsze.
Smoki istnieją?
Jak smok przyleci, niech siada. Zupa jest dla każdego. Na kredę też, ale smokowi bym nie dała.
Co zrobisz z workiem złota?
Starłabym całą tablicę. Raz, wszystkim. I zaczęła od nowa. Wiem, głupie. Ale ładne.
Znasz jakiś dowcip?
Heros pyta: ile za wino? Ja: dla herosa za darmo. Heros: naprawdę? Ja: nie, ale zapiszę kredą, to będzie wyglądało, że za darmo.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce, wszyscy na pomoście, karczma pusta do wieczora. Przyjdą. Zawsze przychodzą.
deszcz: Deszcz! Cały port u mnie! Najlepszy klient, rzadko przychodzi, ale z rodziną.
mgła: Mgła. Statki stoją, marynarze piją. Kreda się kończy.
Co o mnie myślisz?
Nowy! Twojego imienia nie ma jeszcze na tablicy. Na razie.
Słyszałam o tobie! Siadaj, opowiadaj, ja dolewam.
Ty jesteś swój. Dla ciebie kreda bez odsetek.
O tobie gada cały port. Najlepsza plotka od lat i w dodatku prawdziwa!
O sąsiadach
Kapitan Nikias: Dług od pięciu lat, miłość od sześciu. Jedno spłaca, o drugim nie wie.
Heros Aristeas: Pierwszy na tablicy. Kto by ściągał dług od herosa?
Rapsod Melitos: Nocą śpiewa u mnie o rybach i kozach. Wtedy najładniej.
Filozof Filemon: Płaci kredą, filozoficznie. Zjada wszystko.
Lysandra: Pije wodę z miodem i patrzy na drzwi. Nikt się z nią nie siłuje drugi raz.
Kapłan Posejdona Nerites: Zupa bez soli, bo mówi, że ma jej dość. Nie płaci kredą, płaci od razu. Dziwny kapłan.
Kapłanka Ateny Lampito: Przychodzi raz w roku, w rocznicę jakiejś burzy, siada przy oknie i patrzy na pomost. Nie pije.
Kapłan Dionizosa Akratos: Stoi przy mojej karczmie i ludzie śpiewają głośniej. Płaci za wino od ręki. Kapłan, który płaci, to cud większy niż pełne kotły.

Inne tematy

  • „Pierwszy na tablicy jest Aristeas. Pije na kredę od lat. Nie ścieram, bo kto by ściągał dług od herosa? Melitos zaraz zaśpiewałby o mnie, że jestem chciwa. I to w rytmie.”
  • „Kleon tu nie przychodzi. Archont nie pije w porcie. Przysyła sługę po dzban, najlepszy, a potem w przemowie mówi, że Peloria żyje skromnie. Za dzban płaci od ręki. Nie kredą.”
  • „Lysandra siada w kącie, pije wodę z miodem i patrzy na drzwi. Raz pijany marynarz chciał się z nią siłować na rękę. Teraz pije lewą.”
  • „Filemon przychodzi i pyta: „Ione, czy ta zupa jest zupą, jeśli nikt jej nie je?”. Daję mu talerz. Zjada. Mówi, że sprawa rozwiązana. Płaci kredą, też filozoficznie.”
  • „Nikias ma u mnie dług od pięciu lat i miłość od sześciu. Długu nie ściągnę, a o miłości mu nie powiem. Tak sobie żyjemy, przez stół.”
  • „Wieczorem pełno. Marynarze, rybacy, Melitos z lirą, czasem jaki heros. Po północy śpiewają wszyscy naraz i każdy co innego. Wtedy wiem, że dzień się udał.”
  • „Deszcz! Krótki, ciepły, a cały port zaraz u mnie. Deszcz to mój najlepszy klient. Przychodzi rzadko, ale przyprowadza całą przystań.”
  • „Marynarze z Brzezin gadali, że postawiłeś most z jakiegoś Mszaru do nich. Most! Wiesz, ile u mnie zostawiają ci, co czekają na statek? Most by mi zrujnował interes. Dobrze, że my na wyspie.”
  • „Wiesz, co się stało? Aristeas starł swoje imię z mojej tablicy. Sam, rękawem. Przyszedł, zapłacił wszystko co do grosza i powiedział, że nie chce wyjeżdżać z długiem. Siedzi teraz na przystani i czeka na statek. W karczmie nikt już nie śpiewa o lwie. Cicho się zrobiło. Nie wiem, czy lepiej.”
  • „Po święcie wszyscy pili do świtu. Aristeas postawił kolejkę całemu portowi, na kredę oczywiście. Nowa zwrotka o tobie leci zaraz po tej o lwie i ludzie już ją śpiewają, krzywo. Tylko ty siedzisz cicho, jakbyś wiedział więcej niż pieśń.”
  • „Prawo portu. Kupcy nie kłócą się już przy moich stołach o wagi, bo wagi są sprawdzone. U mnie taniej o dziesiątą część, pilnuję porządku jak bogini. Tylko rybacy piją mniej, bo dziesiąta ryba idzie na akropol, a nie do mnie.”
  • „Wolna przystań! Nikias wozi taniej, przypływa więcej ludzi, a każdy czeka na statek u mnie. Rybacy śpiewają. A Lampito przysłała sługę po dzban i kazała zapisać na kredę. Kapłanka na kredę! Świat się kończy.”
  • „Bez bogów. Zgromadzenie zbiera się w porcie, bo na agorze za gorąco, i wiesz, gdzie siada? U mnie. Kłócą się i piją. Najlepszy tydzień od lat.”
  • „Jęczmień wschodzi jak szalony, Metaneira znosi mi worki ziarna, aż nie mam gdzie stawiać. Placki będą tańsze? Nie. Ale będą większe. To też się liczy.”
  • „Nie patrz tak na tablicę. Jęczmień nie wzeszedł, chleb zdrożał, placki zdrożały, wino też, bo ludzie piją zamiast jeść. U mnie wszystko o piątą część droższe. Nie ja to wymyśliłam. Podobno ty.”
  • „Herold ogłosił ugodę. Pół roku urodzaju, pół roku chudo. Marynarze mówią, że u nich tak jest od zawsze i nazywa się to zimą. Na razie ceny trzymam. Zobaczymy, co powie pierwszy szron.”
  • „Bogowie się kłócą, ty umywasz ręce, a ja dalej leję. Karczmy żadna kłótnia nie zamknie. Wiesz czemu? Bo po każdej kłótni każdy chce się napić.”
  • „Teatr pod laurem. Czyli port znowu za murem. Marynarzy nie wpuszczą, kobiet na scenę nie wpuszczą, mnie wpuszczą, jak przyniosę wino dla sędziów. Dziękuję, naprawdę. Zupa dalej dla ciebie, ale kreda jakby trochę grubsza.”
  • „Dionizos! Toczę beczki od rana. Wszystko u mnie taniej, dla ciebie szczególnie, bo wino musi płynąć, a płynie tylko, jak tanie. Tylko ktoś potem musi zbierać ludzi z plaży. Zgadnij kto. Akratos, ja i dwie miotły.”
  • „Bez święta? To kto mi wypije zapasy? Dobra, nie gniewam się. Za bardzo. Akratos siedzi przy ołtarzu i pije za tych, co by przyszli. Ja mu dolewam. Za darmo, ale kredą zapisuję, z przyzwyczajenia.”
  • „Stratis przywiózł z góry wieść, że wieś wygnała Leandrosa. Pamiętasz moją tablicę? Trzy lata temu był na niej na samym dole, przegrał w kości z marynarzami. A potem przyszedł i zapłacił wszystko naraz, starymi monetami, takimi, jakich nikt już w porcie nie bije. Nie pytałam skąd. Ione słucha, ale nie wszystko chce słyszeć. Teraz wiem. Jedna moneta wisi u mnie nad szynkwasem. Zdejmę ją dziś.”
  • „Pytasz o Leandrosa z góry? Był u mnie na tablicy, trzy lata temu, za kości. Potem zapłacił wszystko naraz, starymi monetami, takimi, jakich w porcie nikt już nie bije. Jak ktoś płaci za dużo i za szybko, to znaczy, że od czegoś ucieka. Nie pytałam. Ty chyba wiesz, od czego. Nie mów. Ione słucha, ale nie wszystko musi słyszeć.”
  • „Wino biorę od Charilaosa, tego z winnicy nad moczarami. Dobre, bo on sam go nie pije, więc nie ma czego oszczędzać. Tylko że Charilaos nie ma czasu wozić, a ja nie mam czasu chodzić. Przynieś mi czasem amforę, a zapłacę lepiej niż Damokrates. Damokrates pije cudze wino na swoich ucztach i jeszcze mówi, że kwaśne.”
  • „Twoje wino idzie. Goście przy nim gadają, a ja słucham, bo karczmarka bez uszu to tylko kobieta z dzbanem. Wczoraj wozak z hipodromu, pijany jak satyr, opowiadał, że wozi dla Damokratesa takie rzeczy, że aż się boi. Nie powiedział jakie. Zasnął na ławie. Damokrates zapłacił za niego rano i nic nie powiedział. To też jest jakaś wiadomość.”
Kategorie: Mieszkańcy · Peloria