Kapłan Hermon
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Ciszej, tu śpią.”
- „Brama zamknięta.”
- „Kurz nie szepcze.”
Sprzedaje
Prośby
- Sześć pestek granatu (poziom 40)
- Granat przy bramie (poziom 45)
- Tablica prawa podziemi (poziom 50)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Kapłan Hermon kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Ciszej, proszę. Tu śpią. Hermon, kapłan i strażnik grobów. Za tą bramą Nekropolia herosów. Brama jest zamknięta i będzie zamknięta. Nie pytaj czemu.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Hermon. Kapłan. Strażnik grobów herosów. Ten, który ma klucz i nie otwiera.
- Czym się zajmujesz?
- Odkurzam groby, poprawiam napisy, zapalam lampy przy bramie. I czekam. Głównie czekam.
- Co tu w okolicy?
- Nad nami akropol, pod nami herosi. Ja jestem pośrodku. Wygodne miejsce dla kogoś, kto nie chce stać ani wyżej, ani niżej.
- Masz rodzinę?
- Brat był herosem. Leży w trzecim rzędzie. Napis ma ładniejszy, niż on był. Kochałem go mimo to.
- Czego się boisz?
- Że ktoś przyjdzie od wyroczni. I że nie przyjdzie nikt, nigdy. Jednego i drugiego po równo.
- O czym marzysz?
- Żeby umarli mogli spać. Wszyscy. Także ci, którzy na to nie zasłużyli.
- Co lubisz jeść?
- Chleb i soczewica. Jem przy bramie. Cerber patrzy. Raz dałem mu kawałek. Trzy razy dałem.
- Smoki istnieją?
- W Nekropolii leży heros, który podobno zabił smoka. Smoka nikt nie pochował. Myśl, co chcesz.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Oddałbym rodzinom tych, o których nikt nie śpiewa. Oni też umierali. Tylko bez świadków.
- Znasz jakiś dowcip?
- Pyta mnie młody kapłan: czemu herosi mają takie długie napisy? Mówię: bo krótkie by się nie zgadzały. Nie zrozumiał. Dobrze.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce nad akropolem. Tu, przy bramie, i tak chłodno.
deszcz: Deszcz spływa po schodach do bramy. Groby pod ziemią piją pierwsze.
mgła: Mgła zbiera się przy bramie, jakby czekała. Mgle nie otwieram. - Co o mnie myślisz?
- Ciszej, proszę. Tu śpią.
Słyszałem o tobie. Mam nadzieję, że nie trafisz tu za wcześnie.
Ufam ci. Przy tej bramie nie mówię tego łatwo.
Kiedyś napiszą o tobie na kamieniu. Dopilnuję, żeby napisali prawdę. - O sąsiadach
- Wyrocznia Kalia: Wyrocznia. Jedyna, której słucham. Długo nikogo nie przysyłała.
Dafne: Przychodzi raz w roku i mówi coś do bramy. Ładnie z jej strony. Chyba.
Heros Aristeas: Nie przychodzi tu nigdy. Herosi rzadko odwiedzają herosów.
Rapsod Melitos: Układa napisy na grobach. Piękne. Czytam je z uśmiechem, którego się wstydzę.
Rybak Glaukos: Prosił o kamień dla syna. Tu leżą tylko herosi. Taki zwyczaj. Wstydzę się tego zwyczaju.
Kapłanka Demeter Metaneira: Kapłanka matki. Przychodzi pod bramę i patrzy na mnie, jakbym to ja zjadł te pestki.
Herold Kerykos: Herold. Krzyczy wszystko, co mu przyniosą. Mojego nie lubi krzyczeć. I tak krzyczy.
Inne tematy
- „Brama jest zamknięta od lat. Klucz mam ja. Otwieram tylko temu, kogo przyśle wyrocznia. Taki zwyczaj, starszy ode mnie. Bardzo wygodny zwyczaj, bo wyrocznia nikogo nie przysyła.”
- „Herosi leżą tu w rzędach, każdy ze swoim napisem. Napisy układa rapsod, kiedyś mistrz Melitosa, teraz on. Ja tylko odkurzam. Czasem czytam. Czasem się uśmiecham. Nie powinienem.”
- „Ludzie pytają, czy tam na dole coś chodzi. Mówię, że tylko kurz. Kurz nie szepcze. Nie pytaj więcej.”
- „Dafne przychodzi raz w roku pod bramę, w dzień śmierci Timona. Stoi chwilę i mówi coś do bramy. Raz usłyszałem. Brzmiało jak „ty ośle”. Nie wiem, do kogo.”
- „Nocą siedzę przy bramie z lampą. Nie dlatego, że ktoś może wejść. Dlatego, że coś może chcieć wyjść. Nie, żartuję. Chyba żartuję.”
- „Mgła spływa z akropolu po schodach prosto tutaj. Zbiera się przy bramie, jakby czekała, aż otworzę. Mgle nie otwieram.”
- „Byłeś w Siedmiu Studniach. Siódma znowu płynie, słyszałem. Woda wraca, kiedy ktoś odkopie to, co ludzie zasypali. Z prawdą bywa podobnie. Ale to tylko gadanie starego kapłana.”
- „Kalia cię przysłała. Widzę. … Czekałem na to dwadzieścia lat i miałem nadzieję, że nie doczekam. Dobrze. Brama otwarta. Na dole są cienie herosów. One pamiętają, jak było, i nie wszystkie chcą, żeby ktoś pytał. Uważaj na Erynie. Jeśli komuś coś obiecałeś i nie dotrzymałeś, one już wiedzą. A przy samej bramie Cerber. Trzy głowy, jeden apetyt. Idź.”
- „Cerber nie żyje. Dobrze. Szkoda. Karmiłem go przez kraty dwadzieścia lat, każdą głowę osobno, bo inaczej się gryzły. Pilnował, żeby nikt nie wszedł. I żeby nic nie wyszło. Teraz się dowiemy, czy to drugie było potrzebne.”
- „Cienie odeszły. Zszedłem z lampą i jest cicho. Pierwszy raz od dwudziestu lat cicho. Napisy na grobach zostały, kłamliwe jak były. Niech zostaną. Kamień niech pamięta pieśń, a ludzie prawdę.”
- „Cienie dalej krążą. Słyszę je nocą przy bramie. Nie gniewam się na ciebie. Wybrałeś to, co ja wybierałem przez dwadzieścia lat. Wiem, ile to waży.”
- „Herold ogłosił, że Kore wraca do matki na zawsze. Stanąłeś przeciw mojemu panu. Klucz do bramy obiecałem Kalii i słowa dotrzymam, bo prawo to prawo, nawet dla ciebie. O nic więcej mnie nie proś. Nie pomogę.”
- „Prawo granatu ogłoszone. Wiesz, ilu ludzi przez dwadzieścia lat przyznało rację grobom? Ty jesteś pierwszy. Przyjdzie głód, ludzie będą przeklinać bramę. Niech przeklinają. Brama to wytrzyma.”
- „Ugoda. Pół roku. Mój pan nie lubi ułamków, ale przyjmie, skoro ona sama liczyła pestki. Ja też przyjmę. Kapłan grobów przyzwyczaja się do wszystkiego, co trwa.”
- „Odmówiłeś wszystkim? Ciekawe. Grobom to obojętne, groby mają czas. Mnie trochę nie.”
- „Dafne śni o rzece? To nie sen, to Acheron. Cienie bez obola stoją na brzegu sto lat, zanim Charon je weźmie. On się nie lituje, on liczy. Nikogo nie wiezie za darmo, nawet herosów z pieśni. Pieśń mówi, że herosów niosą bogowie. Pieśń kłamie, jak zwykle. Acheron płynie trzy piętra pod akropolem. Przez Katakumby i Drogi zmarłych, cały czas w dół.”
- „Timon przepłynął. Wiem, lampy przy bramie paliły się tej nocy równo, bez kopcenia. Na górze nikt tego nie zauważy. Na dole wszyscy. Tak jest z każdym dobrym uczynkiem przy tej bramie.”
- „Wyprowadziłeś cień na górę. Wiem. Tej nocy lampy przy bramie zgasły same, wszystkie naraz. Nie pytam, czy było warto. Pewnie było. Ale granica to granica, a ja jestem jej strażnikiem. Charon cię już nie przewiezie, prawda? Dobrze. Ktoś musi zapłacić, choćby zimną wodą.”
Kategorie: Mieszkańcy · Peloria
Plaster miodu
Kadzidło (libanos)