Strona gryGraj ▸

Pasterka Hermia

Nocą idzie gdzie indziej, chodzi po okolicy.

Co woła, gdy przechodzisz

Sprzedaje

Sprawy, które zaczyna

Rozmowa

Spoiler: co mówi Pasterka Hermia kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Ojej, nie straszyłeś kóz? Dobrze. Hermia, pasę kozy w gajach. Moje są kozy, pani Dafne oliwki. Ostatnio kóz coraz mniej, a oliwek tyle samo. Oliwki nie uciekają.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Hermia. Od kóz. Z gajów. Więcej nie ma co mówić.
Czym się zajmujesz?
Paść kozy, doić kozy, liczyć kozy. Teraz głównie liczyć, bo ubywa.
Co tu w okolicy?
Gaje są ładne. Oliwki, cień, cykady. Tylko satyry w zaroślach gwiżdżą i kozy głupieją.
Masz rodzinę?
Ojciec pasał tu przede mną. Teraz siedzi w domu i mówi, że za jego czasów satyry się bały. Satyry mówią, że za jego czasów był młodszy.
Czego się boisz?
Że któregoś dnia zostanę z jedną kozą. Albo z żadną. I będę musiała iść do miasta.
O czym marzysz?
Stado jak u dziadka. Pięćdziesiąt kóz. I pies, duży, co nie lubi satyrów.
Co lubisz jeść?
Ser kozi z oliwą. Sama robię. Brontes z góry kupuje cały krąg naraz i je go jak jabłko.
Smoki istnieją?
Smoki jedzą kozy? To niech zostaną, gdzie są.
Co zrobisz z workiem złota?
Kozy. Same kozy. I pies. I płot. Płot przede wszystkim.
Znasz jakiś dowcip?
Satyr pyta kozę: idziesz ze mną? Koza: mee. Satyr: to znaczy tak? I poszła. To nie dowcip, to wczoraj.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce. Kozy pod oliwkami, ja też.
deszcz: Deszcz. Kozy mokre i obrażone. Ja też.
mgła: Mgła. Kóz nie widać. Liczę po dzwonkach.
Co o mnie myślisz?
Nie strasz kóz, to się dogadamy.
Mówią o tobie w porcie. Kozy cię nie znają, ale ja słyszałam.
Ty jesteś dobry dla kóz. Dla mnie też.
Kozy już cię poznają z daleka. To więcej niż sława.
O sąsiadach
Dafne: Pozwala mi paść w gaju. Mówi, że kozy są mądrzejsze od herosów.
Teo: Bronił moich kóz drewnianym mieczem. Kozioł wygrał.
Cyklop Brontes: Kupuje ser całymi krągami. Wielki, a dobry. Kozy się go nie boją.
Archont Kleon: Jedna moja koza nazywa się Archont. Beczy najdłużej.
Kapłanka Demeter Metaneira: Goni moje kozy z jęczmienia. A potem daje im to, co wygoniła. Dobra kobieta, tylko smutna.
Łowczyni Atalanta: Pilnuje moich kóz od strony lasu. Mówi mało, ale ser bierze. Znaczy, że lubi.

Inne tematy

  • „Satyry. Kradną mi kozy. Przychodzą z zarośli w głębi gaju, grają na piszczałkach, a kozy idą za nimi jak głupie. Wczoraj poszła Biała i Kropka. Mają tam jakiegoś herszta, większego od reszty, z rogami jak kozioł. Ja tam nie pójdę. Satyry się śmieją, jak się boisz.”
  • „Każda koza ma imię. Biała, Kropka, Brodata, Archont, bo beczy najdłużej, i Mały Heros, bo zawsze ucieka pierwszy. Nie mów Kleonowi o Archoncie.”
  • „Pani Dafne pozwala mi paść w gaju, a ja jej daję ser. Ona mówi, że kozy są mądrzejsze od herosów. Ja nie wiem. Herosów nie pasłam.”
  • „Teo z agory przyszedł raz bronić moich kóz drewnianym mieczem. Kozioł go przewrócił. Teraz Teo mówi, że walczył z bestią. Podobno Melitos już o tym zaśpiewał.”
  • „Nocą liczę kozy w zagrodzie. Raz, dwa, trzy… Jak się nie zgadza, nie śpię. Ostatnio nie śpię często.”
  • „Krótki deszcz, kozy pod oliwki. Kozy nie lubią mokrego, tak jak ja. Siedzimy razem i czekamy, aż przejdzie.”
  • „Ty zabiłeś trolla na bagnach? Trolle jedzą kozy? To dobrze, że zabiłeś. Nawet jak nie jedzą.”
  • „Wróciły! Biała, Kropka, nawet Mały Heros! Herszt już ich nie zawoła, prawda? Siadaj, ukroję ci sera, świeży, z rana. I weź te parę monet. Wiem, że mało, ale za kozy, co by przepadły, mało to jeszcze nie nic.”
  • „Trawa w gajach zielona jak na wiosnę! Kozy tłuste, mleka tyle, że nie nadążam z serem. Pani Metaneira mówi, że to przez ciebie. Weź krążek sera. Nie, nie płać.”
  • „Trawa zżółkła. Kozy chudną, mleka mało, ser mały. Pani Metaneira płakała przy polu. Mówią, że to przez to, co ogłosił herold. Nie wiem, czy przez ciebie. Kozy nie pytają, kto co wybrał. Po prostu są głodne.”
  • „Pół roku dobrej trawy, pół roku gorszej. Kozy to znają, one zawsze wiedzą, kiedy iść wyżej. Ludzie dopiero się uczą.”
  • „Herold mówi, że nikt nie wybrał. Kozy też nigdy nie wybierają, idą tam, gdzie trawa. Może to mądre. Może nie.”
  • „Satyry jakieś grzeczniejsze. Wczoraj jeden oddał mi Kropkę sam, z ukłonem, i poszedł do miasta na święto. Mówi, że ktoś go przewrócił i teraz jest w orszaku. Nie wiem, co to orszak. Ważne, że Kropka wróciła.”
  • „Widziałam łanię! Ze złotymi rogami! I z małym! Stały o świcie na skraju gaju i patrzyły na moje kozy, jakby je liczyły. Atalanta mówi, żebym nikomu nie mówiła. To mówię tylko tobie. I Białej.”
  • „Mam nową kozę. Znaczy, to nie koza. Mała łania. Przyszła sama do zagrody po tych łowach, chuda, i ssie od Białej. Atalanta przynosi jej wodę co rano i nic nie mówi, tylko długo stoi. Myślisz, że łowczynie płaczą?”
  • „Byłeś u Ajtry? Na górze? Ona śpiewa dalej? Na pewno śpiewa, ona zawsze śpiewa, nawet jak kozy uciekają. Stratis mówił mi, że Ajtra wyszła za mąż. Za muła. Nie wierzę. Ajtra nie wyszłaby za muła. Za kozła może.”
  • „Kozy kochają wytłoki z tłoczni Dafne. Wsadzają łby do kosza, zanim go postawię. Po wytłokach mleko gęstsze, ser twardszy. Jak będziesz tłoczyć, przynieś mi trochę. Za cztery kosze dam ser. Za pięć pocałuję kozę w twoim imieniu.”
  • „Trzy noce temu Maira od Charilaosa szczekała jak na satyry, aż wstałam do kóz. Satyrów nie było. Był wóz bez latarni, przy ogrodzeniu starej oliwki, i dwóch chłopa z łopatą. Jeden miał sandały z gwoździami, dzwoniły o kamień. Kopali cicho, jak złodzieje grobów. Potem wóz pojechał drogą na wschód, dookoła miasta, w stronę przesmyku. Myślałam, że to ludzie Dafne. Dafne chodzi boso.”
  • „W ogrodzeniu coś rośnie. Kozy chciały skubnąć, Maira na nie szczekała, aż uciekły. Pierwszy raz Maira na coś przydała się w gaju.”
Kategorie: Mieszkańcy · Peloria