Strona gryGraj ▸

Rybak Glaukos

Nocą idzie gdzie indziej.

Co woła, gdy przechodzisz

Sprzedaje

Prośby

Sprawy, które zaczyna

Rozmowa

Spoiler: co mówi Rybak Glaukos kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Nie depcz sieci, suszy się. Glaukos. Rybak. Łowię przy porcie, bo na północny zachód już nie pływam. Tam śpiewają. Jak usłyszysz, nie słuchaj.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Glaukos. Rybak. Kiedyś łowiłem z synem. Teraz sam.
Czym się zajmujesz?
Łowię przy porcie. Sardynki, ośmiornice, czasem coś większego. Na północny zachód nie pływam.
Co tu w okolicy?
Morze dookoła, ładne jak zawsze. Na północnym zachodzie skały, z których śpiewają. Nad nimi harpie, po nich kraby. Port spokojny. Port lubię.
Masz rodzinę?
Lykos. Syn. Szesnaście lat. Żona umarła przy jego narodzinach. Zostaliśmy we dwóch. Teraz zostałem ja i łódź.
Czego się boisz?
Że kiedyś usłyszę ten śpiew i nie będę miał wosku. I że nie będę chciał mieć.
O czym marzysz?
Jeszcze raz popłynąć z nim na kraby. Wiem. Wiem. Sam pytałeś.
Co lubisz jeść?
Zupa Ione z moich ryb. Ona mówi, że lepsze ryby, ja, że lepsza zupa. Kłócimy się jak dwoje starych.
Smoki istnieją?
Nie wiem. Syreny są, to wiem na pewno. To mi wystarczy na całe życie.
Co zrobisz z workiem złota?
Nic. Dałbym je za jedną sieć. Wiesz którą.
Znasz jakiś dowcip?
Lykos opowiadał jeden: czemu ryba nie gada? Bo ma pełną gębę wody. Nie śmieszne. Śmiałem się zawsze.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Gładko. Dobry dzień na połów. Przy porcie.
deszcz: Ciepły deszcz. Ryby podchodzą bliżej. Łowię w deszczu.
mgła: Mgła. W taką wypłynęliśmy wtedy. Dziś nie wypływam.
Co o mnie myślisz?
Nie depcz sieci. Wosk masz?
Słyszałem o tobie. Pływasz daleko. Weź wosk.
Ty jesteś dobry człowiek. Lykos by cię lubił.
Mówią o tobie wszędzie. Ja mówię tylko tyle: jak płyniesz na północ, miej wosk.
O sąsiadach
Karczmarka Ione: Daje zupę za ryby. Kredy u niej nie mam. Jedyny w porcie.
Kapitan Nikias: Dobry kapitan. Zna wir. Syreny zna z daleka i niech tak zostanie.
Rapsod Melitos: Chciał zaśpiewać o Lykosie. Powiedziałem, że nie. Nie chcę, żeby syn był w pieśni. Chcę, żeby był.
Kapłan Hermon: Kapłan mówi, że dla Lykosa nie ma miejsca w Nekropolii, bo nie był herosem. Ja wiem, gdzie on jest. W wodzie.
Kapłan Posejdona Nerites: Krzyczałem na niego. Nie odkrzyknął. Do dziś nie wiem, czy to dobrze o nim świadczy.
Kapłanka Ateny Lampito: Kapłanka sowy. Chce mojej dziesiątej ryby. Ojciec jej był rybakiem, wiesz? Powinna wiedzieć lepiej.

Inne tematy

  • „Mój syn, Lykos. Szesnaście lat i najlepsze oczy w całym porcie. Popłynęliśmy na północny zachód, na kraby. Od skał zaczęło się śpiewać. Ja miałem wosk w uszach, on nie chciał, mówił, że posłucha tylko raz. Skoczył. Woda była spokojna. Syreny nie. Teraz mówią na tamte skały Wybrzeże syren. Jego sieć tam została. Widziałem z łodzi, nie mogłem podpłynąć. Gdyby ktoś… Nie, nie proszę. Ale gdyby.”
  • „Zawsze noszę wosk w kieszeni. Z resztek świec od Ione. Daję każdemu, kto płynie na północ. Raz dałem herosowi. Wyrzucił do wody i powiedział, że pieśni się nie boi. Nie wrócił.”
  • „Harpie kradną ryby prosto z łodzi. Wrzeszczą przy tym, jakby to je okradano. Mewy przynajmniej kradną po cichu.”
  • „Ione daje mi zupę za ryby, ja jej ryby za zupę. Kredy u niej nie mam. Jedyny w porcie.”
  • „Nocą siedzę na pomoście i słucham. Stąd syren nie słychać, za daleko. Ale czasem wiatr niesie coś od północy. Wtedy mówię sobie, że to tylko wiatr.”
  • „Mgła. W taką wypłynęliśmy wtedy. Dziś nie łowię. Siedzę i naprawiam sieć, której nie trzeba naprawiać.”
  • „Słyszałem, że obroniłeś jakieś miasto na północy przed orkami. To dzieci tamtych ludzi żyją, tak? Dobrze. To najlepsza rzecz, jaką słyszałem od dawna.”
  • „To jego. Jego węzły. Uczyłem go, a i tak wiązał po swojemu, na lewą rękę. … Leżała na skałach tyle czasu i nikt jej nie wziął. Nawet syreny. Dziękuję. Teraz mam co trzymać w rękach, kiedy mi go brakuje. Weź to, za drogę. Nie odmawiaj, rybak nie bierze za darmo.”
  • „Dziesiąta ryba dla sowy. Pierwszą zaniosłem sam, po schodach, i rzuciłem Lampito pod nogi. Podniosła i podziękowała. Nie wiem, co z tym zrobić. Krzyczeć na kogoś, kto dziękuje, to jak bić wodę. A ty to wybrałeś. Pamiętam.”
  • „Wolna woda. Żadnego poborcy. Dziękuję ci. Tylko wiesz, co jest dziwne? Teraz, jak wypływam, mówię do morza. Po cichu. Proszę, żeby nie brało więcej. Lykos by się śmiał.”
  • „Bez bogów, mówisz. Kleon zwołał zgromadzenie i ja, rybak, gadałem na agorze. Pierwszy raz w życiu. Głos mi drżał. Ale słuchali. Morze nigdy mnie nie słuchało.”
Kategorie: Mieszkańcy · Peloria