Rybak Glaukos
Nocą idzie gdzie indziej.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Nie depcz sieci.”
- „Wosk masz?”
- „Na północ nie płyń.”
Sprzedaje
Prośby
- Obietnice Posejdona (poziom 32)
Sprawy, które zaczyna
Rozmowa
Spoiler: co mówi Rybak Glaukos kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Nie depcz sieci, suszy się. Glaukos. Rybak. Łowię przy porcie, bo na północny zachód już nie pływam. Tam śpiewają. Jak usłyszysz, nie słuchaj.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Glaukos. Rybak. Kiedyś łowiłem z synem. Teraz sam.
- Czym się zajmujesz?
- Łowię przy porcie. Sardynki, ośmiornice, czasem coś większego. Na północny zachód nie pływam.
- Co tu w okolicy?
- Morze dookoła, ładne jak zawsze. Na północnym zachodzie skały, z których śpiewają. Nad nimi harpie, po nich kraby. Port spokojny. Port lubię.
- Masz rodzinę?
- Lykos. Syn. Szesnaście lat. Żona umarła przy jego narodzinach. Zostaliśmy we dwóch. Teraz zostałem ja i łódź.
- Czego się boisz?
- Że kiedyś usłyszę ten śpiew i nie będę miał wosku. I że nie będę chciał mieć.
- O czym marzysz?
- Jeszcze raz popłynąć z nim na kraby. Wiem. Wiem. Sam pytałeś.
- Co lubisz jeść?
- Zupa Ione z moich ryb. Ona mówi, że lepsze ryby, ja, że lepsza zupa. Kłócimy się jak dwoje starych.
- Smoki istnieją?
- Nie wiem. Syreny są, to wiem na pewno. To mi wystarczy na całe życie.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Nic. Dałbym je za jedną sieć. Wiesz którą.
- Znasz jakiś dowcip?
- Lykos opowiadał jeden: czemu ryba nie gada? Bo ma pełną gębę wody. Nie śmieszne. Śmiałem się zawsze.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Gładko. Dobry dzień na połów. Przy porcie.
deszcz: Ciepły deszcz. Ryby podchodzą bliżej. Łowię w deszczu.
mgła: Mgła. W taką wypłynęliśmy wtedy. Dziś nie wypływam. - Co o mnie myślisz?
- Nie depcz sieci. Wosk masz?
Słyszałem o tobie. Pływasz daleko. Weź wosk.
Ty jesteś dobry człowiek. Lykos by cię lubił.
Mówią o tobie wszędzie. Ja mówię tylko tyle: jak płyniesz na północ, miej wosk. - O sąsiadach
- Karczmarka Ione: Daje zupę za ryby. Kredy u niej nie mam. Jedyny w porcie.
Kapitan Nikias: Dobry kapitan. Zna wir. Syreny zna z daleka i niech tak zostanie.
Rapsod Melitos: Chciał zaśpiewać o Lykosie. Powiedziałem, że nie. Nie chcę, żeby syn był w pieśni. Chcę, żeby był.
Kapłan Hermon: Kapłan mówi, że dla Lykosa nie ma miejsca w Nekropolii, bo nie był herosem. Ja wiem, gdzie on jest. W wodzie.
Kapłan Posejdona Nerites: Krzyczałem na niego. Nie odkrzyknął. Do dziś nie wiem, czy to dobrze o nim świadczy.
Kapłanka Ateny Lampito: Kapłanka sowy. Chce mojej dziesiątej ryby. Ojciec jej był rybakiem, wiesz? Powinna wiedzieć lepiej.
Inne tematy
- „Mój syn, Lykos. Szesnaście lat i najlepsze oczy w całym porcie. Popłynęliśmy na północny zachód, na kraby. Od skał zaczęło się śpiewać. Ja miałem wosk w uszach, on nie chciał, mówił, że posłucha tylko raz. Skoczył. Woda była spokojna. Syreny nie. Teraz mówią na tamte skały Wybrzeże syren. Jego sieć tam została. Widziałem z łodzi, nie mogłem podpłynąć. Gdyby ktoś… Nie, nie proszę. Ale gdyby.”
- „Zawsze noszę wosk w kieszeni. Z resztek świec od Ione. Daję każdemu, kto płynie na północ. Raz dałem herosowi. Wyrzucił do wody i powiedział, że pieśni się nie boi. Nie wrócił.”
- „Harpie kradną ryby prosto z łodzi. Wrzeszczą przy tym, jakby to je okradano. Mewy przynajmniej kradną po cichu.”
- „Ione daje mi zupę za ryby, ja jej ryby za zupę. Kredy u niej nie mam. Jedyny w porcie.”
- „Nocą siedzę na pomoście i słucham. Stąd syren nie słychać, za daleko. Ale czasem wiatr niesie coś od północy. Wtedy mówię sobie, że to tylko wiatr.”
- „Mgła. W taką wypłynęliśmy wtedy. Dziś nie łowię. Siedzę i naprawiam sieć, której nie trzeba naprawiać.”
- „Słyszałem, że obroniłeś jakieś miasto na północy przed orkami. To dzieci tamtych ludzi żyją, tak? Dobrze. To najlepsza rzecz, jaką słyszałem od dawna.”
- „To jego. Jego węzły. Uczyłem go, a i tak wiązał po swojemu, na lewą rękę. … Leżała na skałach tyle czasu i nikt jej nie wziął. Nawet syreny. Dziękuję. Teraz mam co trzymać w rękach, kiedy mi go brakuje. Weź to, za drogę. Nie odmawiaj, rybak nie bierze za darmo.”
- „Dziesiąta ryba dla sowy. Pierwszą zaniosłem sam, po schodach, i rzuciłem Lampito pod nogi. Podniosła i podziękowała. Nie wiem, co z tym zrobić. Krzyczeć na kogoś, kto dziękuje, to jak bić wodę. A ty to wybrałeś. Pamiętam.”
- „Wolna woda. Żadnego poborcy. Dziękuję ci. Tylko wiesz, co jest dziwne? Teraz, jak wypływam, mówię do morza. Po cichu. Proszę, żeby nie brało więcej. Lykos by się śmiał.”
- „Bez bogów, mówisz. Kleon zwołał zgromadzenie i ja, rybak, gadałem na agorze. Pierwszy raz w życiu. Głos mi drżał. Ale słuchali. Morze nigdy mnie nie słuchało.”
Kategorie: Mieszkańcy · Peloria
Ryby suszone z Pelorii