Kapłanka Afrodyty Charis
Nocą idzie gdzie indziej.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Nie przy kamieniu.”
- „Idź do kowala.”
- „Muszle zostaw.”
- „Mirt dla pani?”
- „Morze pamięta.”
Sprzedaje
Prośby
- List do męża (poziom 60)
- Pieśń o wolnym wyborze (poziom 45)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Kapłanka Afrodyty Charis kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Nie zbieraj tych muszli, to dla pani. Charis, kapłanka Afrodyty Pafii. Tak, Charis, jak w tej starej pieśni, gdzie kowal z nieba ma żonę o tym imieniu. Od kiedy Melitos ją śpiewa, każdy kowal na wyspie puszcza do mnie oko. Brontes nie, ale on ma tylko jedno.”
Odpowiedzi na pytania
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce na wodzie. Pani lubi, kiedy morze się świeci. Ja wolę, jak jest szaro i nikt nie przychodzi.
deszcz: Ciepły deszcz. Muszle się błyszczą, syreny milkną. Dobra pogoda na kapłankę.
mgła: Mgła od morza. Plaża tylko moja. Nawet syreny nie śpiewają do pustej wody. - Co o mnie myślisz?
- Kolejny, co przyszedł prosić o miłość? Nie? To dobrze.
Słyszałam o tobie. Pani też chyba słyszała. Muszla wczoraj przypłynęła sama.
Masz w sobie coś, co pani lubi. Upór i trochę wstydu.
O tobie szepczą przy kamieniu. Dziewczyny z portu. Uważaj. - O sąsiadach
- Rybak Glaukos: Przychodzi słuchać ciszy przy kamieniu. Jego syn tam skoczył.
Weteran Fobos: Stoi w pół drogi, jakby się bał podejść. Weteran trzech wojen.
Cyklop Brontes: Jedyny kowal na wyspie, który nie puszcza do mnie oka. Ma tylko jedno.
Rapsod Melitos: Ma uczciwe ucho. Gdyby jeszcze miał odwagę.
Wyrocznia Kalia: Wyrocznia. Pierwsza mi powiedziała, że dobrze zrobiłam, uciekając. Bez zagadki.
Karczmarka Ione: Dała mi nocleg pierwszej nocy po ucieczce. Kredą nie zapisała.
Dafne: Śmieje się na pieśni o mężu. Pani by ją lubiła.
Inne tematy
- „Mówiłam. Ołtarz pani jest dla ciebie zimny, a ja jestem przy ołtarzu. Pani pamięta, kto trzymał drugi koniec sieci. Ja też. Idź do swojego kowala.”
- „Wybrałeś panią. Nie sieć i nie miecz. Wiesz, ile osób na tej wyspie zrobiłoby to samo? Ja i może dwie kobiety przy studni. Pani napisała list. Do męża. Weź go, jak będziesz gotów.”
- „Stanąłeś przy Aresie. On ją kocha, wiem. Tak jak miecz kocha pochwę: żeby mieć gdzie wrócić. Sieć przecięta, pani bezpieczna, a ja i tak nie umiem się cieszyć. Pani odejdzie. Kiedyś. Tylko już bez ciebie.”
- „Nie stanąłeś przy nikim. Pani mówi, że to też wybór, i to bardzo częsty u mężczyzn. Nie gniewam się. Muszli możesz nazbierać, ile chcesz.”
- „Pani była z tobą. Poznaję. Ludzie patrzą na ciebie trochę dłużej, niż trzeba. Nie przyzwyczajaj się. Urok to nie miłość. Urok to tylko chwila, w której ktoś zapomina, w co celował.”
- „Pani nie ma tu twarzy, tylko kamień. Gładki, jak w Pafos. Ludzie pytają czemu. Bo każdy widzi w niej co innego, a twarz by im wszystko zepsuła. Kamień nikogo nie rozczarowuje.”
- „Ojciec obiecał mnie handlarzowi oliwy, kiedy miałam piętnaście lat. Uciekłam do świątyni w noc przed weselem. Pani mnie przyjęła bez pytań. Dlatego wiem, co znaczy, kiedy cię komuś dają jak dzban na wymianę.”
- „Glaukos, rybak, przychodzi czasem pod kamień. Nie modli się, tylko stoi i patrzy na skały syren. Jego syn tam skoczył. Mówią, że przy kamieniu pani syreny śpiewają ciszej. Glaukos przychodzi posłuchać tej ciszy.”
- „Syreny śpiewają o tym, czego człowiek chce najbardziej. Dlatego ludzie skaczą. Pani też jest o tym, czego się chce, tylko ona nie każe skakać. Pozwala wybrać. To jedyna różnica, ale ogromna.”
- „Fobos przychodzi czasem na plażę i stoi w pół drogi, jakby się bał podejść. Weteran trzech wojen boi się kapłanki z muszlami. Mówię mu, że pani nie gryzie. Nie wierzy. Ma rację, czasem gryzie.”
- „Nocą morze świeci przy brzegu, widzisz? Pani wyszła z piany w taką noc, tak mówią. Nie wierzę w to tak jak kiedyś. Ale co noc tu stoję i patrzę. Na wszelki wypadek.”
- „Mgła od morza. Syreny milkną, bo we mgle nikt nie płynie. Lubię mgłę. Wtedy plaża jest tylko moja i pani, i nikt nie przychodzi prosić o miłość na jutro.”
- „Melitos zaśpiewał wreszcie coś, co nie jest o herosach z mieczem. Słyszałam z plaży. Ludzie potrzebują pieśni jak wody, tylko nie zawsze tej samej. Pani lubi, kiedy pieśń się zmienia. Ona też się zmienia.”
Kategorie: Mieszkańcy · Peloria
Gałązka mirtu