Arystoteles
Chodzi po okolicy.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Zapiszę.”
- „Są trzy rodzaje…”
- „Pośrodku, zawsze pośrodku.”
Prośby
- Okazy dla Arystotelesa (poziom 50)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Arystoteles kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Moment, zapiszę. Gatunek: człowiek. Dwunożny, uzbrojony, w podróży. Dobrze. Arystoteles ze Stagiry. Chodzę tą alejką przy teatrze, bo przy chodzeniu lepiej się myśli. Ludzie mówią, że uczę w marszu. Przesadzają. Czasem siadam.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Arystoteles, syn Nikomachosa, lekarza na dworze macedońskim. Ze Stagiry. Dwadzieścia lat u Platona, potem nauczyciel królewskiego syna, potem własna szkoła. Kolejność logiczna.
- Czym się zajmujesz?
- Obserwuję, dzielę, opisuję. Zwierzęta, rośliny, ustroje, poezję, gwiazdy. Na Lesbos kroiłem ośmiornice z laguny. Tutaj kraby. Postęp.
- Co tu w okolicy?
- Wyspa dzieli się na cztery części: miasto, gaje, góry i wybrzeża. Każda ma swoje stworzenia. Najciekawsze są na stepach, centaury. Najgorsze nad górskim jeziorem, ptaki. Najmniej zbadane w grocie na zachodzie. Tam nikt nie chce iść ze mną.
- Masz rodzinę?
- Żona Pytias umarła wcześnie. Córka też Pytias. Syn Nikomachos, po moim ojcu. Napisałem dla niego księgę o etyce. Czytał? Nie wiem. Synowie nie czytają ksiąg ojców, to obserwacja.
- Czego się boisz?
- Że umrę, zanim skończę opisywać zwierzęta. Jest ich za dużo, a codziennie przybywa nowe. Na tej wyspie częściej niż gdzie indziej.
- O czym marzysz?
- Zebrać wszystko, co wiadomo, w jednym miejscu, pogrupowane. Brakuje mi tylko czasu. Na wyspie, gdzie czas się nie liczy, może zdążę.
- Co lubisz jeść?
- Ryba, ale najpierw ją opiszę. Ione mówi, że moje obiady stygną, zanim skończę notatki. Ma rację. Zimna ryba to też obserwacja.
- Smoki istnieją?
- Nie widziałem, więc nie zapisuję. Opowieści to nie obserwacje. Pokaż mi łuskę, to porozmawiamy.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Pieniądz jest środkiem, nie celem. Kto zbiera złoto dla złota, jest jak ktoś, kto ciągle je i nie rośnie. Kupiłbym zwoje i słoje na okazy.
- Znasz jakiś dowcip?
- Są trzy rodzaje ludzi, którzy śmieją się z moich żartów: uczniowie, dłużnicy i nikt. Trzecia grupa jest najliczniejsza.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Jasno. Dobra pora na obserwację. Cienie krótkie, kształty wyraźne.
deszcz: Deszcz. Zapisuję, które zwierzęta się chowają, a które nie. Kraby nie.
mgła: Mgła od morza. Obserwacje odłożone. Rozmowa możliwa. - Co o mnie myślisz?
- Nowy okaz. Człowiek, podróżny, uzbrojony. Zapisane.
Wracasz. Zmieniłeś się. Zapiszę, w którą stronę.
Ty jesteś człowiekiem czynu, ja słowa. Razem stanowimy całość, jak forma i materia.
Gdybym pisał o odwadze jeszcze raz, ty byłbyś przykładem środka. - O sąsiadach
- Platon: Mój nauczyciel. Myli się w sprawie idei, ale myli się pięknie. To rzadka umiejętność.
Pitagoras: Liczy wszystko, nawet to, co trzeba zważyć. Obrażony o młoty.
Diogenes z Synopy: Śpi w dzbanie, je na rynku. Zapisałem go w dziale zwierząt, w podgrupie psowatych. Był zadowolony.
Cyklop Brontes: Jedno oko, wielkie ręce, dokładna robota. Najlepszy rzemieślnik, jakiego opisałem.
Inne tematy
- „Rzecz jest prosta, choć dziwna. Platon był moim nauczycielem, Sokrates jego. Tu chodzą obaj, a ja z nimi. Kalia mówi, że wyspa zbiera tych, którzy się jeszcze nie dokłócili. Sprawdziłem: rzeczywiście, każdy z nas ma z kimś niedokończony spór. Wniosek: wyspa działa zgodnie ze swoją naturą. Nie rozumiem jak, ale działa.”
- „Wyspa to raj dla badacza. Satyry: dwunożne, owłosione, kradną, co się da. Syreny: na wazach pół ptak, pół kobieta, a ja muszę to sprawdzić z bliska. Centaury: wciąż się waham, czy to koń z ludzką górą, czy człowiek z końskim dołem. Kraby: proste, uczciwe zwierzę, chodzi bokiem i się tego nie wstydzi.”
- „Odwaga leży pośrodku. Z jednej strony tchórzostwo, z drugiej brawura. Lysandra na arenie mówi, że to wymówka dla tych, co nie umieją walczyć. Ale nawet ona nie wychodzi na arenę bez tarczy. Środek, widzisz? Nawet ona.”
- „Pitagoras słucha młotów Brontesa i mówi, że dają oktawę według wagi. Sprawdziłem. Młot dwa razy cięższy nie brzmi o oktawę niżej. Struna dwa razy krótsza, owszem. Młot nie. Pitagoras się obraził i od tygodnia mówi do mnie liczbami nieparzystymi. To podobno obelga.”
- „Ludzie streszczają mnie tak: kocham Platona, ale prawdę bardziej. Ja to pisałem dłużej i nudniej. On mówi, że idea konia jest gdzieś poza koniem. Ja mówię: pokaż mi konia. Koń jest tu, w koniu. Centaury na stepach się ze mną zgadzają, nie wiem tylko, którą połową.”
- „Brontes ma jedno oko. Zapytałem, czy widzi płasko. Powiedział, że widzi powoli. Zapisałem. To nowa kategoria.”
- „Nocą nie chodzę, nocą porządkuję notatki. Teatr pusty, ławki ciepłe od dnia. Dziś dzielę ptaki: te, co śpiewają, te, co krzyczą, i stymfalijskie, które strzelają piórami. Trzecia grupa psuje mi cały układ.”
- „Asterion. Głowa byka, ciało człowieka. Czy to człowiek z bykowatą głową, czy byk z ludzkim ciałem? Zabiłeś go, zanim zdążyłem obejrzeć. Następnym razem zawołaj mnie przed, a nie po. Przynajmniej opisz mi rogi.”
- „Twoje obserwacje są w tabeli. Kolumna pierwsza: chodzi, pływa, galopuje. Kolumna druga: jak się broni. Kolumna trzecia: co zostawia po śmierci. Wyszło, że po śmierci wszystkie zostawiają złoto. To wiele mówi o tej wyspie, a mało o zwierzętach.”
Kategorie: Mieszkańcy · Peloria