Strona gryGraj ▸

Arystoteles

Chodzi po okolicy.

Co woła, gdy przechodzisz

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Arystoteles kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Moment, zapiszę. Gatunek: człowiek. Dwunożny, uzbrojony, w podróży. Dobrze. Arystoteles ze Stagiry. Chodzę tą alejką przy teatrze, bo przy chodzeniu lepiej się myśli. Ludzie mówią, że uczę w marszu. Przesadzają. Czasem siadam.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Arystoteles, syn Nikomachosa, lekarza na dworze macedońskim. Ze Stagiry. Dwadzieścia lat u Platona, potem nauczyciel królewskiego syna, potem własna szkoła. Kolejność logiczna.
Czym się zajmujesz?
Obserwuję, dzielę, opisuję. Zwierzęta, rośliny, ustroje, poezję, gwiazdy. Na Lesbos kroiłem ośmiornice z laguny. Tutaj kraby. Postęp.
Co tu w okolicy?
Wyspa dzieli się na cztery części: miasto, gaje, góry i wybrzeża. Każda ma swoje stworzenia. Najciekawsze są na stepach, centaury. Najgorsze nad górskim jeziorem, ptaki. Najmniej zbadane w grocie na zachodzie. Tam nikt nie chce iść ze mną.
Masz rodzinę?
Żona Pytias umarła wcześnie. Córka też Pytias. Syn Nikomachos, po moim ojcu. Napisałem dla niego księgę o etyce. Czytał? Nie wiem. Synowie nie czytają ksiąg ojców, to obserwacja.
Czego się boisz?
Że umrę, zanim skończę opisywać zwierzęta. Jest ich za dużo, a codziennie przybywa nowe. Na tej wyspie częściej niż gdzie indziej.
O czym marzysz?
Zebrać wszystko, co wiadomo, w jednym miejscu, pogrupowane. Brakuje mi tylko czasu. Na wyspie, gdzie czas się nie liczy, może zdążę.
Co lubisz jeść?
Ryba, ale najpierw ją opiszę. Ione mówi, że moje obiady stygną, zanim skończę notatki. Ma rację. Zimna ryba to też obserwacja.
Smoki istnieją?
Nie widziałem, więc nie zapisuję. Opowieści to nie obserwacje. Pokaż mi łuskę, to porozmawiamy.
Co zrobisz z workiem złota?
Pieniądz jest środkiem, nie celem. Kto zbiera złoto dla złota, jest jak ktoś, kto ciągle je i nie rośnie. Kupiłbym zwoje i słoje na okazy.
Znasz jakiś dowcip?
Są trzy rodzaje ludzi, którzy śmieją się z moich żartów: uczniowie, dłużnicy i nikt. Trzecia grupa jest najliczniejsza.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Jasno. Dobra pora na obserwację. Cienie krótkie, kształty wyraźne.
deszcz: Deszcz. Zapisuję, które zwierzęta się chowają, a które nie. Kraby nie.
mgła: Mgła od morza. Obserwacje odłożone. Rozmowa możliwa.
Co o mnie myślisz?
Nowy okaz. Człowiek, podróżny, uzbrojony. Zapisane.
Wracasz. Zmieniłeś się. Zapiszę, w którą stronę.
Ty jesteś człowiekiem czynu, ja słowa. Razem stanowimy całość, jak forma i materia.
Gdybym pisał o odwadze jeszcze raz, ty byłbyś przykładem środka.
O sąsiadach
Platon: Mój nauczyciel. Myli się w sprawie idei, ale myli się pięknie. To rzadka umiejętność.
Pitagoras: Liczy wszystko, nawet to, co trzeba zważyć. Obrażony o młoty.
Diogenes z Synopy: Śpi w dzbanie, je na rynku. Zapisałem go w dziale zwierząt, w podgrupie psowatych. Był zadowolony.
Cyklop Brontes: Jedno oko, wielkie ręce, dokładna robota. Najlepszy rzemieślnik, jakiego opisałem.

Inne tematy

  • „Rzecz jest prosta, choć dziwna. Platon był moim nauczycielem, Sokrates jego. Tu chodzą obaj, a ja z nimi. Kalia mówi, że wyspa zbiera tych, którzy się jeszcze nie dokłócili. Sprawdziłem: rzeczywiście, każdy z nas ma z kimś niedokończony spór. Wniosek: wyspa działa zgodnie ze swoją naturą. Nie rozumiem jak, ale działa.”
  • „Wyspa to raj dla badacza. Satyry: dwunożne, owłosione, kradną, co się da. Syreny: na wazach pół ptak, pół kobieta, a ja muszę to sprawdzić z bliska. Centaury: wciąż się waham, czy to koń z ludzką górą, czy człowiek z końskim dołem. Kraby: proste, uczciwe zwierzę, chodzi bokiem i się tego nie wstydzi.”
  • „Odwaga leży pośrodku. Z jednej strony tchórzostwo, z drugiej brawura. Lysandra na arenie mówi, że to wymówka dla tych, co nie umieją walczyć. Ale nawet ona nie wychodzi na arenę bez tarczy. Środek, widzisz? Nawet ona.”
  • „Pitagoras słucha młotów Brontesa i mówi, że dają oktawę według wagi. Sprawdziłem. Młot dwa razy cięższy nie brzmi o oktawę niżej. Struna dwa razy krótsza, owszem. Młot nie. Pitagoras się obraził i od tygodnia mówi do mnie liczbami nieparzystymi. To podobno obelga.”
  • „Ludzie streszczają mnie tak: kocham Platona, ale prawdę bardziej. Ja to pisałem dłużej i nudniej. On mówi, że idea konia jest gdzieś poza koniem. Ja mówię: pokaż mi konia. Koń jest tu, w koniu. Centaury na stepach się ze mną zgadzają, nie wiem tylko, którą połową.”
  • „Brontes ma jedno oko. Zapytałem, czy widzi płasko. Powiedział, że widzi powoli. Zapisałem. To nowa kategoria.”
  • „Nocą nie chodzę, nocą porządkuję notatki. Teatr pusty, ławki ciepłe od dnia. Dziś dzielę ptaki: te, co śpiewają, te, co krzyczą, i stymfalijskie, które strzelają piórami. Trzecia grupa psuje mi cały układ.”
  • „Asterion. Głowa byka, ciało człowieka. Czy to człowiek z bykowatą głową, czy byk z ludzkim ciałem? Zabiłeś go, zanim zdążyłem obejrzeć. Następnym razem zawołaj mnie przed, a nie po. Przynajmniej opisz mi rogi.”
  • „Twoje obserwacje są w tabeli. Kolumna pierwsza: chodzi, pływa, galopuje. Kolumna druga: jak się broni. Kolumna trzecia: co zostawia po śmierci. Wyszło, że po śmierci wszystkie zostawiają złoto. To wiele mówi o tej wyspie, a mało o zwierzętach.”
Kategorie: Mieszkańcy · Peloria