Pustelnik Onufry
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Co? Głośniej!”
- „Proszę nie pukać, proszę mówić.”
- „Kapusta rośnie, Anna by się cieszyła.”
Prośby
- Kwiaty dla Anny (poziom 10)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Pustelnik Onufry kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Co? Głośniej, proszę! Ja jestem Onufry, pustelnik. Słyszę na jedno ucho, i to nie na to, do którego mówisz. Siadaj. Tu cicho, aż za cicho, ale mnie to nie przeszkadza, jak widać.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Co? Kim jestem? Onufry! Pustelnik! Byłem żołnierzem, potem byłem nikim, teraz jestem pustelnikiem. Awansowałem.
- Czym się zajmujesz?
- Modlę się, kopię kapustę, zapalam świece. Kiedyś kopałem rowy dla wojska. Kapusta wdzięczniejsza.
- Co tu w okolicy?
- Południowy wschód. Las, cisza, orkowie niedaleko. Ciepła ziemia za ich obozem, tak mówiono. Ja tam nie chodzę. Już się nachodziłem.
- Masz rodzinę?
- Co? Rodzina? … Była Anna. Krzyż w ogródku. Głośniej nie powiem, bo nie umiem.
- Czego się boisz?
- Że zapomnę jej twarz. Ucho już straciłem. Twarz chcę zatrzymać do końca.
- O czym marzysz?
- Usłyszeć jeszcze raz deszcz na dachu. Widzę, że pada, a nie słyszę. Kiedyś to była najlepsza muzyka.
- Co lubisz jeść?
- Kapusta. Gotowana, kiszona, surowa. Mam trzy rzędy, to i trzy sposoby.
- Smoki istnieją?
- Smoki? Co? A, smoki! Za młodu mówili, że za obozem orków ziemia ciepła od smoka. Nie wierzyłem. Teraz wierzę we wszystko, na wszelki wypadek.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Co? Worek złota? Dałbym Ewie na świątynię, niech przestanie pytać. Nie, niech pyta. Ale niech ma dach.
- Znasz jakiś dowcip?
- Pyta mnie ork na wojnie: poddajesz się? A ja: co? On: poddajesz się?! A ja: co?! W końcu się zmęczył i poszedł. Tak wygrałem jedyną bitwę.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce. Siedzę przed chatą i grzeję stare kości. Najlepsza modlitwa.
deszcz: Pada? Widzę, że pada. Nie słyszę. Kapusta się cieszy, ja też, za nią.
mgła: Mgła jak na wojnie, przed bitwą. Wtedy też nic nie było słychać. Tylko serce. - Co o mnie myślisz?
- Co? Kto? Głośniej, nieznajomy, głośniej!
A, to ty. Pamiętam. Twarze pamiętam, głosy nie.
Siadaj, swój jesteś. Nie musisz krzyczeć. Mówię ci, czytam z ust. Trochę.
Mówią o tobie tak głośno, że nawet ja słyszę. To coś znaczy. - O sąsiadach
- Kapłanka Ewa: Ewa? Dobra kapłanka. Za dużo pyta.
Strażnik Wit: Wit przychodził raz, pytał o wojnę. Opowiedziałem. Wit słuchał jak żołnierz. Dobrze słuchał, za nas obu.
Kronikarz Bogumił: Kronikarz Bogumił chce mnie spisać do kroniki. Mówię mu: zapisz, że kapusta rośnie. Reszta niech zostanie w ziemi.
Zwiadowca Mirek: Zwiadowca Mirek chodzi koło orków. Młody, szybki. Ja też byłem szybki. Patrz, gdzie mnie to zaprowadziło. Do kapusty.
Grabarz Szymon: Szymon grabarz przychodzi czasem, siada przy krzyżu i nic nie mówi. Najlepszy gość. Nie muszę go słuchać.
Inne tematy
- „Ucho straciłem na wojnie. Ork krzyknął mi do niego z bliska, a potem jeszcze uderzył. Nie wiem, co bardziej. Od tamtej pory połowa świata mówi do mnie szeptem. Lepsza połowa, myślę.”
- „Byłem żołnierzem. Dawno. Z orkami. Tarczę mam do dziś, robi za deskę do kapusty. Najlepsze, co z tej tarczy wyszło. Nie pytaj o resztę, i tak nie usłyszę.”
- „Ogródek widziałeś? Trzy rzędy kapusty i krzyż z gałęzi. Kapusta dla mnie, krzyż dla Anny. Ona sadziła lepiej. Ja tylko kopię. Wiesz… ja wtedy też byłem daleko i kopałem. Rowy. Nie tam, gdzie trzeba.”
- „Ewa, kapłanka z miasta, przychodzi czasem. Dobra kobieta. Za dużo pyta. Pyta, a ja nie słyszę. Ona myśli, że to ucho. Czasem to ucho.”
- „Orkowie mają obóz niedaleko, za lasem. Nie ruszają mnie. Stary, głuchy pustelnik z kapustą, co tu brać? Raz jeden przyszedł, popatrzył na krzyż i poszedł. Też ktoś tam u nich sadzi, może.”
- „Nocą zapalam świece przy ołtarzyku. Trzy. Jedna za Annę, jedna za chłopaków z wojny, jedna za siebie, na zapas. Nie słyszę, jak skwierczą. Ale widzę, że się palą. Wystarczy.”
- „Grom padł, mówili mi. Trzy razy mówili, bo nie dosłyszałem. Za trzecim razem usiadłem. Nie wiem, czy się cieszę. Wiem, że teraz mogę zasnąć bez buta przy łóżku. To dużo, jak na starość.”
- „Ziemia za obozem orków zawsze była ciepła, nawet zimą. Teraz jakby chłodniejsza. Mówią, że to ty. Nie wiem, co zrobiłeś, i nie krzycz mi tego do ucha. Kapusta i tak rośnie.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar