Strona gryGraj ▸
Spoiler: postać, która pojawia się w trakcie opowieści kliknij, żeby odsłonić

Obcy z morza

Zwykle na swoim miejscu.

Co woła, gdy przechodzisz

  • „Jem jak wilk. Wybacz.”
  • „Gość. Na razie gość.”
  • „Już wiedzą. Dobrze.”
  • „Morze jest mniejsze, niż mówią.”

Rozmowa

Spoiler: co mówi Obcy z morza kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Nie podchodź za blisko, pachnę jeszcze morzem. Dwie doby w wodzie. Tratwa się rozpadła, fala zdarła ze mnie wszystko. Prawie wszystko. Jedna bogini morska dała mi chustę. Kazała przywiązać ją na piersi i płynąć, a na brzegu rzucić z powrotem do morza, nie oglądając się. Rzuciłem. Nie oglądałem się. Wyszedłem przy ujściu rzeki i spałem pod dwiema oliwkami, dziką i szczepioną, zakopany w liściach jak żar w popiele. Rano obudziły mnie piski. Dziewczęta. Piłka. A teraz siedzę u króla i jem jak wilk. Kim jestem? Gościem. Na razie to wystarczy.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Gość króla. Rozbitek z morza. Na razie tyle.
Wiesz, kim jestem. Tu jeszcze nie wiedzą. Gość, rozbitek. Tyle mówię.
Odyseusz, syn Laertesa, z Itaki. Teraz już wszyscy wiedzą. Głośno brzmi to imię przy obcym stole.
Czym się zajmujesz?
Teraz jem i słucham. Przedtem płynąłem. Jeszcze przedtem płakałem na kamieniu. Najlepiej mi idzie jedzenie.
Co tu w okolicy?
Bogata wyspa. Pałac ze spiżu, psy ze złota, sad, co rodzi cały rok. Ludzie bez wojny. Patrzą na mnie, jakbym był z innego świata. Może jestem.
Masz rodzinę?
Mam. Daleko. Za morzem. Nie każ mi o nich mówić przy stole, bo zapłaczę w mięso.
Ojciec, żona, syn. Na Itace. Feakowie obiecują, że mnie tam zawiozą. Pierwszy raz od lat ktoś mi coś obiecuje, a ja mu wierzę.
Czego się boisz?
Że zasnę na tym okręcie i obudzę się gdzie indziej. Już raz zasnąłem pod samą Itaką. Nie pytaj, co było potem.
O czym marzysz?
To samo co zawsze. Dym z komina. Teraz jest bliżej. Boję się, że jak bliżej, to bardziej boli.
Co lubisz jeść?
Wszystko, co tu dają. Mięso, chleb, wino. Brzuch to najgorszy pan na świecie. Każe jeść nawet wtedy, kiedy serce każe płakać.
Smoki istnieją?
Smoków nie widziałem. Widziałem cyklopa, Scyllę i ludzi, co rzucają skałami w okręty. Smok byłby odpoczynkiem.
Co zrobisz z workiem złota?
Feakowie mi dają złoto, trójnogi, kotły. Wezmę. Wrócić z pustymi rękami po dwudziestu latach to wstyd. Ale wróciłbym i z pustymi.
Znasz jakiś dowcip?
Królewna znalazła mnie gołego w krzakach. Powiedziałem, że jest piękna jak bogini. Myślała, że to podstęp. Miała rację. Ale to była też prawda. Najlepsze podstępy są prawdziwe.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce. Feakowie mówią, że u nich zawsze tak. Wierzę.
deszcz: Deszcz. Lepiej tu niż na tratwie. Wierz mi.
mgła: Mgła. Feakowie w niej pływają. Ja w niej tylko tonąłem.
Co o mnie myślisz?
Ktoś znajomy. Albo podobny.
Słyszałem o tobie. Morze gada.
Ty jesteś w porządku. Rzadko to mówię.
O tobie też będą śpiewać. Mam nadzieję, że lepiej niż o mnie.
Co słychać?
Jem jak wilk.
Okręty Feaków są szybkie, mówią.
Już wiedzą, kim jestem.
Okręt gotowy. Nocą.
O sąsiadach
Król Alkinoos: Król. Gościnny, dumny, lubi mówić. Dobry człowiek. Trochę za bardzo lubi pytać.
Królowa Arete: Królowa. Poznała na mnie swoje szaty. Patrzyła, jakby wiedziała więcej, niż mówi. Wiedziała.
Nausykaa: Królewna. Dzielna. Jedyna, co nie uciekła. Niech ma dobrego męża. Lepszego niż ja.
Aojda Demodokos: Ślepy aojda. Śpiewa o rzeczach, które widziałem, jakby był przy tym. Pamięta lepiej niż ja.
Euryalos: Ten młody? Gada, bo jest młody. Przejdzie mu. Albo nie.
Laodamas: Syn króla. Silny chłopak. Zaprasza na igrzyska. Ja swoje igrzyska już miałem.
Kalipso: Kalipso. Nie mów o niej przy mnie. Proszę.
Penelopa: Mów. Ciszej. Tu wszyscy słuchają.
Stary Echeneos: Najstarszy z Feaków. Podniósł mnie z popiołu słowami. Dobre słowa to najlepszy dar.

Inne tematy

  • „Powiedziałeś królowi, kim jestem. Za mnie. Przy wszystkich. … Wiesz, ile lat uczyłem się milczeć o własnym imieniu? Raz je wykrzyczałem, z okrętu, cyklopowi, i do dziś płacę. Imię to jedyne, co mi zostało, i chciałem je dać sam, kiedy będę gotów. Nie gniewam się. Gniew mi się zużył. Ale zapamiętam, że twój język jest szybszy od mojego. U mnie to rzadkość.”
  • „Nie powiedziałeś. Król pytał cię wzrokiem, a ty milczałeś. Dałeś mi wstać samemu. … Dziękuję. Raz wykrzyczałem swoje imię, z okrętu, cyklopowi, i do dziś płacę. Tym razem powiedziałem je sam, przy stole, ludziom, którzy słuchali do rana. Pierwszy raz od lat byłem kimś, a nie obcym. Ty mi to dałeś, milcząc. Zapamiętam. Ja dobrze pamiętam takie rzeczy.”
  • „Królewna znalazła mnie w krzakach. Nagiego, w soli, z gałęzią przed sobą. Dziewczęta uciekły, ona jedna została. Powiedziałem jej, że wygląda jak Artemida. I jak młoda palma na Delos, którą widziałem kiedyś przy ołtarzu. Nie kłamałem. Pierwszy raz od dawna nie musiałem kłamać, żeby powiedzieć coś miłego.”
  • „Feakowie to dziwni ludzie. Mili, dumni i bardzo chcą, żebym zobaczył, jak szybko biegają. Okręty mają, że strach. Bez sterników. Mówią, że okręt sam wie, dokąd człowiek chce płynąć. Chciałbym w to wierzyć. Mój ostatni okręt wiedział tylko, gdzie jest dno.”