Noemon
Nocą idzie gdzie indziej.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Nie stawaj na zwoju.”
- „Muły w Elidzie czekają.”
- „Wiatr z zachodu. Dobrze.”
- „Mentor? W porcie? Nie wiem już.”
Prośby
- Okręt Noemona (poziom 24)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Noemon kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Uważaj na liny, nie stawaj na zwoju. Noemon, syn Froniosa. Mam okręt i trzy łódki, a na stałym lądzie, w Elidzie, dwanaście klaczy z mułami. Muły nieujeżdżone, młode, chcę je przywieźć na wyspę. Ty z łodzią od Pelorii? Ładna łajba. Mała, ale ładna. Na Morzu Wina wystarczy, jak się wie, kiedy płynąć.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Noemon, syn Froniosa. Okręt, trzy łódki, dwanaście klaczy w Elidzie. I syn, co się bawi w cyklopa.
- Czym się zajmujesz?
- Pływam. Na ląd i z powrotem. Wiozę, co trzeba. Muły, zboże, czasem ludzi. Ludzi najgorzej, bo gadają.
- Co tu w okolicy?
- Przystań Rejtron pod Nejonem. Dobra przystań, osłonięta. Za nią Morze Wina. Na wschód kozy i cyklopi, na południe Asteris i Peloria. Dalej nie pływam.
- Masz rodzinę?
- Żona, syn, mały Fronios, po dziadku. Chce zobaczyć okręt wojenny. Nie ma już takich na Itace.
- Czego się boisz?
- Burzy na otwartym morzu. I tego, że Antinoos kiedyś zapyta mnie o coś, na co nie będę chciał odpowiedzieć.
- O czym marzysz?
- Przywieźć te muły. Mam je w Elidzie od trzech lat. Trzy lata! Zdziczały pewnie.
- Co lubisz jeść?
- Ryba z ogniska na brzegu, z solą, bez niczego. Na morzu je się prosto.
- Smoki istnieją?
- Na morzu pływają różne rzeczy. Węże morskie, mówią. Ja widziałem tylko delfiny. Delfin to dobry znak.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kupiłbym drugi okręt. Większy. I pływałbym tam, gdzie nikt z Itaki jeszcze nie pływał. Od dwudziestu lat.
- Znasz jakiś dowcip?
- Ilu zalotników trzeba, żeby przepłynąć cieśninę? Stu. Jeden wiosłuje, dziewięćdziesiąt dziewięciu mówi mu, że źle. A królowa patrzy z brzegu i się nie śmieje.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Gładko. Wiatr z zachodu. Dobra pogoda do żeglugi.
deszcz: Deszcz. Łodzie na brzeg, liny pod płachtę. Nikt dziś nie wypływa.
mgła: Mgła na morzu. Płynie się po słuchu. Słychać skały, jak fala o nie bije. - Co o mnie myślisz?
- Obcy z łodzią z Pelorii. Ładna łajba.
Słyszałem o tobie w porcie. Że umiesz wiosłować.
Swój. Jak będziesz potrzebował liny albo żagla, mów.
O tobie gadają w każdym porcie od Itaki do Pelorii. - Co słychać?
- Wiatr się zmienił. Na zachodni.
Muły w Elidzie dalej czekają.
Okręt gotowy dla Telemacha.
Antinoos wie o okręcie. Przeze mnie. Głupi ja. - O sąsiadach
- Mentor: Mentor. Widziałem go w porcie, a mówi, że nie był. Coś z nim nie tak. Albo ze mną.
Telemach: Telemach dobry chłopak. Dam mu okręt, chociaż nie powinienem.
Antinoos: Antinoos patrzy na mnie jak na rybę. Nie lubię, jak ktoś na mnie tak patrzy.
Mały Fronios: Mój syn. Chce być Odysem. Ja chcę, żeby był żywy.
Eurymachos: Eurymachos raz kupił ode mnie wino. Zapłacił. Raz.
Inne tematy
- „Dziwna rzecz. Wczoraj widziałem Mentora tu, w porcie. Wchodził na pokład jakiegoś okrętu i rozmawiał z wioślarzami. Dziś rano idę na agorę, a Mentor siedzi na ławie. Mówi, że nie był w porcie od tygodnia. Mówi to z takim spokojem, jakby to on się nie mylił, tylko ja. Oczy ma przy tym szare, jak u sowy. Zawsze miał takie? Nie pamiętam.”
- „Telemach pytał o okręt. Do Pylos. Dam mu, a jakże. Synowi króla się nie odmawia, zwłaszcza jak się na niego patrzy przy tych zalotnikach. Tylko mówię mu: chłopcze, za tydzień muszę płynąć po muły. Mówi, że wróci. Wszyscy tak mówią, jak wypływają.”
- „Morze Wina nazywa się tak, bo o zachodzie ciemnieje jak wino w kielichu. Mój dziad mówił, że jak bogowie się gniewają, to ciemnieje i w południe. Nie wierzę w takie bajki. Ale w południe, jak morze ciemnieje, to nie wypływam.”
- „Ilu masz ludzi na ławkach? Nikias dał ci łódź na dwunastu, widziałem, porządna robota. Dwunastu to dobrze, płynie się jak trzeba. Jak ci kogoś zabraknie, łódź zwolni. Przy sześciu ledwo idzie, przy trzech pełznie, sam będziesz wiosłował do starości. Przychodź do mnie. W porcie zawsze siedzi kilku chłopaków, co chcą zarobić. Czterdzieści złota za głowę, z góry. Nie targuj się. Połowę biorą matki, zanim chłopak wsiądzie. Matki na Itace wiedzą, ile kosztuje morze.”
- „Bez łodzi? Słyszałem. Rybacy z zatoki Forkysa mówią, że morze wyrzuciło człowieka na belce, samego. To ty. Nie pytam, co się stało. Każdy, kto wraca sam, ma swoją opowieść, a ja mam muły do przewiezienia. Ale łódź ci sprzedam. Mam jedną, mniejszą od twojej, ale dobrą, z sześcioma chłopakami na ławkach. Trzysta złota. Resztę ludzi najmiesz potem, po czterdzieści. Morze zabiera, port daje. Za pieniądze, ale daje.”
- „Słyszałem. Całe miasto słyszało, choć w pałacu grali wesele, z lirą i tańcem, żeby przechodnie myśleli, że królowa wreszcie wybrała. Dałem kiedyś Telemachowi okręt do Pylos i myślałem, że to najgorsza rzecz, w jaką się wplątałem. Teraz popłynę po muły do Elidy spokojnie. Pierwszy raz od lat nikt w porcie nie pyta, czyj jest mój okręt.”
Kategorie: Mieszkańcy · Morze Wina i wyspy