Nausykaa
Tylko w dzień, nocą idzie gdzie indziej.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Nie depcz prania!”
- „Piłka! Łap!”
- „Mama znowu liczy na palcach.”
- „Myślisz, że on już w pałacu?”
Prośby
- Piłka Nausykai (poziom 60)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Nausykaa kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Nie, nie przeszkadzasz! Tylko nie depcz tych szat, schną. Nausykaa jestem, córka króla. Dziś pranie, bo śniła mi się koleżanka, córka Dymasa, i mówiła: wstydź się, wszystkie szaty brudne, a ślub blisko. Jaki ślub? Nie wiem! Rano poprosiłam tatę o wóz z mułami, wzięłam dziewczęta i przyjechałyśmy nad rzekę. Depczemy szaty w dołach, jak winogrona. Potem rozkładamy na kamykach i gramy w piłkę, aż wyschną. Pomożesz? Nie, żartuję. Królewna pierze sama, takie prawo. Ale możesz popatrzeć.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Nausykaa, córka króla Alkinoosa i królowej Arete. Królewna. Praczka, kiedy trzeba. Najlepsza w piłkę.
- Czym się zajmujesz?
- Piorę szaty braci i ojca, gram w piłkę i czekam, aż mama wybierze mi męża. To ostatnie to praca na całe dnie.
- Co tu w okolicy?
- Rzeka za murami, czysta, z dołami do prania. Gaj Ateny przy drodze. Miasto, pałac, port. Znam każdy kamień. Czasem chciałabym nie znać.
- Masz rodzinę?
- Tata, mama, pięciu braci. Dwóch żonatych, a trzech tańczy na agorze i chce codziennie czystych szat. Codziennie!
- Czego się boisz?
- Plotek. Na Scherii plotka biegnie szybciej niż Klytoneos. Jak królewna z kimś porozmawia, zaraz pół miasta wie, że wychodzi za mąż.
- O czym marzysz?
- Popłynąć gdzieś. Daleko. Na okręcie, co sam pływa, do miasta, gdzie nikt nie wie, że jestem królewną.
- Co lubisz jeść?
- Figi z sadu i miód. I chleb, który Eurymedusa piecze wieczorem. Mówi, że mnie tuczy na wesele.
- Smoki istnieją?
- Nie wierzę. Eurymedusa mi opowiadała o smokach, żebym się bała i spała. Nie bałam się i nie spałam.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kupiłabym okręt. Swój. I kazałabym mu płynąć tam, gdzie chcę. Wiedziałby gdzie, bo nasze okręty wiedzą, co się myśli.
- Znasz jakiś dowcip?
- Brat powiedział, że jak ja piorę, to woda brudnieje. Powiedziałam, że jak on tańczy, to piasek się wstydzi. Tata się śmiał, brat nie.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce! Pranie wyschnie w godzinę.
deszcz: Deszcz! Wszystko na nic. Trzeba będzie prać jeszcze raz.
mgła: Mgła nad rzeką. Nie widać piłki, jak leci. - Co o mnie myślisz?
- Obcy! Z daleka!
Słyszałam o tobie. Dziewczęta mówiły.
Ty jesteś miły. Nie gadasz o okrętach.
O tobie mówi całe miasto. Mama też. Uważaj, bo cię wyswata. - Co słychać?
- Pranie schnie.
Piłka znowu w krzakach.
Ten z krzaków już w pałacu, mówią.
Piłka cała! Mama się nie dowie. - O sąsiadach
- Król Alkinoos: Tata. Dobry. Daje wóz z mułami, jak się ładnie poprosi. I jak się nie poprosi.
Królowa Arete: Mama. Wszystko wie. Przy niej nie da się skłamać, więc nie próbuję.
Stara Eurymedusa: Eurymedusa. Kocham ją. Gdera, ale kocham.
Laodamas: Laodamas się bije i myśli, że to sława. Po każdych zapasach ma brudne szaty.
Halijos: Halijos tańczy najładniej. Dziewczęta za nim patrzą. Ja nie, to mój brat.
Euryalos: Euryalos? Nie. Nie i nie. Mama by chciała, a ja nie.
Obcy z morza: Ten z krzaków. Teraz siedzi w pałacu w czystych szatach i wygląda jak bóg. Nic więcej nie powiem. Ludzie gadają.
Aojda Demodokos: Demodokos śpiewa pięknie. Płaczę przy każdej pieśni, nawet przy wesołej.
Inne tematy
- „Słuchaj, muszę komuś powiedzieć, a dziewczęta tylko piszczą. Grałyśmy w piłkę. Rzuciłam za mocno, wpadła w wir. Wszystkie krzyknęłyśmy. A z krzaków przy rzece wyszedł człowiek. Goły, cały w soli, z gałęzią z liśćmi przed sobą, jak lew z gór, co idzie w deszczu. Dziewczęta uciekły, ja zostałam. Nie wiem czemu. Stał daleko i prosił. Nie podszedł, nie złapał mnie za kolana, mówił z daleka. Powiedział, że jestem jak Artemida. I jak palma na Delos. Dałam mu oliwę w złotej flaszce i płaszcz z chitonem z prania, te, co mama tkała. Powiedziałam: idź za wozem do gaju Ateny, poczekaj tam, a potem idź sam do pałacu i obejmij kolana mojej matki. Nie ojca. Matki. Jak matka cię polubi, wrócisz do domu. A razem przez miasto nie pójdziemy, bo ludzie zaraz gadają: kogo ona prowadzi, męża sobie znalazła?”
- „Piłka jest od mamy. Uszyła ją ze skóry i nabiła wełną. Rzucam wysoko, łapie ta, co najszybsza. Zwykle ja. Eurymedusa mówi, że królewny muszą wygrywać. Ja myślę, że królewny po prostu dużo ćwiczą, bo nie mają nic innego do roboty.”
- „Mama już planuje. Wiem, bo jak przechodzi obok mnie, liczy coś na palcach. Synowie Feaków, najlepsi, z dobrych domów. Ten za głupi, tamten za ładny, trzeci za dużo mówi o okrętach. Wszyscy mówią o okrętach! Chciałabym takiego, co by mówił o czymś innym. Ale tacy nie rosną na Scherii.”
- „Wiesz, jak się pierze? Wkładasz szaty do dołów nad rzeką, woda płynie przez nie cały czas, czysta. I depczesz. Która szybciej, ta wygrywa. Potem płuczesz i rozkładasz na kamykach, tam gdzie morze wyrzuca najczystsze. Słońce robi resztę. Eurymedusa mówi, że brudne szaty to wstyd dla domu. Ja myślę, że to wstyd dla tego, kto je pobrudził.”
Kategorie: Mieszkańcy · Morze Wina i wyspy