Strona gryGraj ▸

Mentor

Zwykle na swoim miejscu.

Co woła, gdy przechodzisz

Rozmowa

Spoiler: co mówi Mentor kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Siadaj na ławie. Kamień zimny, ale prawdziwy. Mentor jestem. Przyjaciel Odyseusza od dziecka. Jak wypływał pod Troję, oddał mi swój dom pod opiekę. Mówił: Mentorze, pilnuj, żeby wszystko było w porządku. Pilnuję. Jak widzisz, idzie mi świetnie. Tylko świń mniej i wina mniej, i spokoju mniej. A ty skąd? Nie mów. Z Pelorii, po wodzie. Widać po tobie sól.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Mentor, syn Alkimosa. Przyjaciel króla. Opiekun jego domu. Tak przynajmniej mówią ludzie, jak już o mnie mówią.
Czym się zajmujesz?
Siedzę na agorze i patrzę. Ludzie myślą, że stary nic nie robi. Stary patrzy i pamięta. To dużo.
Co tu w okolicy?
Itaka. Wyspa kóz i skał, ale ludzie dobrzy, jak się obudzą. Na razie śpią. Agora pusta, sala pełna. Powinno być na odwrót.
Masz rodzinę?
Moja rodzina to ten dom, który mi powierzono. I paru ludzi, których lubię. Nie tak wielu, jak się ludziom wydaje.
Czego się boisz?
Niczego. To znaczy boję się, że Telemach nie zdąży dorosnąć. Ale to nie strach. To pośpiech.
O czym marzysz?
Żeby ten chłopak stanął w sali i żeby wszyscy umilkli. Sami z siebie. Bez krzyku.
Co lubisz jeść?
Oliwki. Najlepsze z całego jedzenia. Gorzkie, dopóki ich nie umiesz przyrządzić. Jak mądrość.
Smoki istnieją?
Smoki są tam, gdzie ludzie potrzebują strachu. Wąż w Kolchidzie, wąż w Delfach. Mądry człowiek boi się mniej smoków, a bardziej ludzi przy stole.
Co zrobisz z workiem złota?
Dałbym chłopakowi okręt i załogę. Złoto to tylko droga. Ważne, dokąd prowadzi.
Znasz jakiś dowcip?
Sowa siada na kolumnie i patrzy na zalotników. Pyta ją ktoś: czemu sowa w dzień? A sowa: bo nocą wszyscy śpią, a za dnia wszyscy śpią z otwartymi oczami. Nie śmieszne? Sowom też nie.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Jasno. Dobrze. W jasny dzień wszystko widać, co kto robi.
deszcz: Deszcz. Agora pusta. Ja siedzę. Przyzwyczaiłem się.
mgła: Mgła. Łatwo pomylić twarze. Mnie ostatnio często mylą.
Co o mnie myślisz?
Obcy z solą na płaszczu. Mów, czego szukasz.
Słyszałem o tobie. Wiem więcej, niż myślisz.
Ty i ja dobrze się rozumiemy. Lepiej, niż ci się wydaje.
Bogowie lubią takich jak ty. Niektórzy bogowie.
Co słychać?
Sowa znowu siedziała na kolumnie.
Noemon mówi, że mnie widział w porcie. Ciekawe.
Morze dziś niespokojne. Nie wypływaj w południe.
Chłopak płynie. Dobrze. Najwyższy czas.
O sąsiadach
Telemach: Chłopak ma w sobie ojca. Musi go tylko znaleźć. W sobie, nie na morzu.
Penelopa: Królowa jest sprytniejsza niż oni wszyscy razem. Niech tylko wytrzyma.
Wróżbita Halitherses: Halitherses widzi prawdę w ptakach. Ja widzę ją gdzie indziej. Obaj mamy rację.
Noemon: Noemon mówi, że widział mnie w porcie. Może widział. Kto wie.
Antinoos: Antinoos myśli, że jest wilkiem. Jest psem, który wyje głośno.
Eurymachos: Eurymachos kłamie płynnie. Takich najtrudniej złapać. Ale się da.
Herold Medon: Medon słucha dobrze. Pamiętaj, żeby jego słuchać.
Aojda Femios: Femios zna pieśni. Kiedyś zaśpiewa nową, prawdziwą.
Świniopas Eumajos: Eumajos to najwierniejszy człowiek na wyspie. Wierność jest rzadsza niż złoto.

Inne tematy

  • „Królowa cię prosiła o wieść. Wiem. Nie pytaj skąd, starzy dużo słyszą. Słuchaj więc. Wypłynął spod Troi z dwunastoma okrętami. Potem burze, porty, ludzie. Jeden ślad idzie na wschód od Itaki, za Kozią Wyspę, do kraju Cyklopów. Cyklopi nie mają zgromadzeń, nie mają praw, nie mają okrętów. Każdy siedzi w swojej grocie i pasie owce. Jeden z nich ma powód, żeby pamiętać pewnego człowieka. Drugi ślad idzie daleko na południowy wschód, do wyspy za spiżowym murem. Tam mieszka pan wiatrów. Gościnny, mówią. Nie wierz tylko mnie. Halitherses, wróżbita, coś widział dwadzieścia lat temu. A Femios w pałacu zna pieśni o wszystkich powrotach. Trzy głowy wiedzą więcej niż jedna. Nawet jak jedna z nich jest moja.”
  • „Powiedziałeś cyklopowi prawdę. Nie patrz tak na mnie. Widać to po tobie. Odyseusz zrobił to samo, kiedyś, z okrętu, i drogo za to zapłacił. Prawda jest dobra, ale nie każda prawda jest dobra w każdej chwili. Zapamiętaj to. Posejdon jest wielki, ale nie jest jedynym bogiem na morzu. Są tacy, co patrzą życzliwie. Niewielu. Wystarczy.”
  • „Widzisz tę sowę na kolumnie? Przylatuje, jak tu siedzę. Ludzie mówią, że to dziwne, sowa w dzień. Dziwne jest co innego. Że ludzie siedzą w domach, kiedy obcy zjadają dom ich króla, i nikt nie wstanie. Sowa przynajmniej patrzy.”
  • „Na zgromadzeniu wstałem i powiedziałem ludziom: wstydźcie się. Siedzicie cicho, a jest was więcej niż zalotników. Leokritos, jeden z nich, wstał i powiedział, żebym wracał do domu, bo nawet król by sobie z nimi nie poradził. Śmiali się. Zapamiętałem, kto się śmiał. Mam dobrą pamięć. Lepszą, niż się ludziom wydaje.”
  • „Noemon mówi, że widział mnie wczoraj w porcie, jak wchodziłem na okręt. A ja cały dzień siedziałem tu, na tej ławie. Ludzie to potwierdzą. Starzy się mylą. Albo młodzi. Albo ktoś chodzi po świecie z moją twarzą. Ciekawe, czy ją dobrze nosi.”
  • „Usiądź. Kamień zimny, ale prawdziwy. … Noemon miał rację. Widział mnie w porcie, kiedy siedziałem tutaj, na ławie. Ty to pamiętasz. Szare oczy. Sowa na kolumnie. Stary Mentor śpi teraz w domu, zdrowy, nic nie wie. Tylko się dziwi, czemu wszyscy mu dziękują i czemu ma tyle zdartych sandałów. Nie powiem ci, kim jestem. Ty i tak wiesz. Lubię ludzi, co wiedzą i nie mówią. On jest taki od dziecka. Ty też. … Pokój będzie trwał. Zeus kazał, żeby zapomnieli, kto kogo zabił, i żeby się znowu kochali jak dawniej. Ludzie zapomną. Ja zapamiętam za nich. Idę. Sowa zostaje.”