Strona gryGraj ▸

Herold Medon

Zwykle na swoim miejscu.

Co woła, gdy przechodzisz

Sprawy, które zaczyna

Rozmowa

Spoiler: co mówi Herold Medon kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Ciszej, proszę. Mów ciszej. Tu ściany są cienkie, a uszy grube. Medon jestem, herold. Ogłaszam zgromadzenia, noszę wiadomości, nalewam przy stole, kiedy każą. Zalotnicy mnie lubią, bo nic nie mówię. Królowa mnie lubi, bo nic nie mówię im. Herold, co mówi za dużo, długo nie jest heroldem.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Medon. Herold. Głos domu, kiedy dom ma coś do powiedzenia. Ostatnio rzadko ma.
Czym się zajmujesz?
Zwołuję, ogłaszam, noszę. Nalewam, kiedy każą. Słucham zawsze.
Co tu w okolicy?
Pałac, dziedziniec, agora. Wszędzie tam, gdzie trzeba coś ogłosić. Albo gdzie ktoś coś mówi, nie wiedząc, że słyszę.
Masz rodzinę?
Mam żonę i nikomu o niej nie mówię. Żona herolda powinna być cicha. Moja jest.
Czego się boisz?
Że ktoś kiedyś zapyta, po czyjej jestem stronie, i będę musiał odpowiedzieć na głos.
O czym marzysz?
Ogłosić coś dobrego. Na dziedzińcu, na całe gardło. Raz. Nie pamiętam już, jak to brzmi.
Co lubisz jeść?
Resztki z pańskiego stołu, zjedzone w kuchni, w ciszy. Smakują lepiej, niż powinny.
Smoki istnieją?
Nie wierzę w nic, czego nie słyszałem na własne uszy. Smoka nie słyszałem.
Co zrobisz z workiem złota?
Kupiłbym sobie dom w górach, z dala od wszystkich. I żadnego ogłaszania.
Znasz jakiś dowcip?
Herold ogłasza: królowa wybierze męża jutro. Zalotnicy się cieszą. Następnego dnia herold ogłasza: królowa wybierze męża jutro. I tak trzy lata. Zalotnicy dalej się cieszą.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Jasno. Na dziedzińcu słychać każde słowo.
deszcz: Deszcz. Wszyscy w sali. Słyszę wszystko.
mgła: Mgła. Nie widać, kto mówi. Ale słychać.
Co o mnie myślisz?
Obcy. Mów ciszej.
Słyszałem o tobie. Niewiele. To dobrze.
Swój. Tobie mogę powiedzieć więcej niż innym.
O tobie mówią wszyscy. Uważaj, kto słucha.
Co słychać?
Antinoos coś szykuje. Nie wiem co.
Eurymachos i Melanto znowu w kącie.
Na Asteris już stoją. Pospiesz się.
Antinoos rzucił kielichem. Dwa razy.
O sąsiadach
Antinoos: Antinoos mówi głośno. Myśli, że to siła. To błąd.
Telemach: Telemach. Nosiłem go na barana. Nie wie, ile razy go ratowałem.
Penelopa: Królowa wie, co słyszę. Przychodzi pytać, jak nikt nie widzi.
Eurymachos: Eurymachos szepcze. Szept słychać lepiej niż krzyk, jak się umie słuchać.
Amfinomos: Amfinomos raz zapytał, czy mi nie ciężko. Jedyny.
Aojda Femios: Femios i ja jesteśmy w tej samej klatce. On śpiewa, ja milczę.

Inne tematy

  • „Chodź za kolumnę. … Wczoraj na dziedzińcu, za murem, Antinoos z kilkoma panami. Nie widzieli mnie, nosiłem dzbany. Słyszałem każde słowo. Ktoś im powiedział, że Telemach płynie do Pylos. Port ma uszy. Antinoos chce dwudziestu ludzi z łukami. Postawi ich na Asteris. To skalista wysepka w cieśninie, na południe od Itaki, w drodze do Pelorii. Przy niej przepływa każdy, kto wraca z lądu. Będą czekać na chłopaka. Nie wiem, co z tym zrobić. Ja jestem herold. Ty nie jesteś. Możesz powiedzieć Telemachowi. Możesz sam popłynąć na Asteris. Ja nic nie mówiłem.”
  • „Antinoos chodzi dziś po sali jak kot przy pustej misce. Rzucił kielichem w ścianę. Pytał mnie, czy wiem, kto jest winny. Powiedziałem, że herold wie tylko to, co mu każą ogłosić. Uwierzył. Mnie zawsze wierzą. To najlepsza i najgorsza rzecz w moim zawodzie.”
  • „Pilnowałem Telemacha, jak był mały. Nosiłem go na barana po dziedzińcu, jak matka płakała, a ojca nie było. Teraz jest wyższy ode mnie. Patrzy na mnie, jak nalewam Antinoosowi, i nic nie mówi. Wiem, co myśli. Myli się. Trochę.”
  • „Herold ma głos, żeby ogłaszać, i uszy, żeby słyszeć. Głos mi każą używać mało. Uszy noszę zawsze. Wiesz, ile rzeczy słyszy człowiek, który nalewa wino? Wszystko. Pijany zalotnik mówi jak dziecko. Trzeźwy kłamie jak kupiec. Ja nalewam, aż się zrobią dziećmi.”
  • „Żyję. Chowałem się pod krzesłem, pod świeżą wołową skórą, dopiero co zdjętą. Śmierdziała. Nie, pachniała. Pachniała życiem. Jak zrobiło się cicho, wylazłem i chwyciłem Telemacha za kolana: to ja, Medon, nie zabijaj. Telemach powiedział ojcu, że to ten, co go nosił na barana. Pan się uśmiechnął i powiedział: idź z pieśniarzem na dziedziniec i opowiadaj potem ludziom, że dobry uczynek jest lepszy od złego. Siedziałem przy ołtarzu Zeusa i patrzyłem na drzwi. Herold, co nic nie mówi. Pierwszy raz byłem z tego dumny.”