Strona gryGraj ▸

Pasterz z Telepylos

Nocą idzie gdzie indziej.

Co woła, gdy przechodzisz

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Pasterz z Telepylos kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Hej, ty tam! Akmon, to ty wyganiasz? … Nie, za mały na Akmona. Akmon jest wyższy ode mnie o głowę. Ja tu stado zaganiam, a on już swoje wygania. U nas tak jest. Ledwo słońce zajdzie, już znowu wschodzi. Kto nie śpi, ten zarabia za dwóch. Jeden dzień przy wołach, drugi przy białych owcach. Ja nie śpię. Mam dwie zapłaty i oczy jak u sowy.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Pasterz. Z Telepylos. Imienia nie mówię małym, bo potem wołają po nocy. Akmon woła i mi wystarczy.
Czym się zajmujesz?
Rano woły, wieczorem owce. Albo na odwrót, u nas się to plącze, bo noc krótka. Zaganiam, wyganiam, liczę. Kto nie śpi, dostaje dwie zapłaty.
Co tu w okolicy?
Pastwiska na wzgórzach, zagrody z płotem, na dole zatoka. Na zachodzie skała, przy której stała ta łódka, co uciekła. Drogą z gór wozimy drewno. Dużo drewna, bo kotły duże.
Masz rodzinę?
Żona w mieście, synów pięciu. Każdy wyższy ode mnie. Najmłodszy jeszcze nie dosięga dachu, ale już niedługo.
Czego się boisz?
Że kiedyś zasnę. Raz. I przepadnie mi zapłata za dwóch.
O czym marzysz?
Usiąść z Akmonem przy ognisku. Raz w życiu. Żeby nikt nie musiał ani zaganiać, ani wyganiać. Nie da się, wiem.
Co lubisz jeść?
Mięso z rożna, owcze. I ryby z zatoki, jak są tłuste. Ty pewnie jesz mało. Takie małe brzuchy.
Smoki istnieją?
Wąż większy ode mnie? Nie widziałem. Widziałem węże w trawie, małe. Zjadam z łbem.
Co zrobisz z workiem złota?
Kupiłbym owce. Białe, wszystkie. I psa, co nie śpi. Wtedy ja bym mógł.
Znasz jakiś dowcip?
Przypływa mała łódka do zatoki. Ile zostaje z łódki? Wiosło. Na lalkę dla królewny. Ha! U nas to śmieszne.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Ładnie. Słońce wstaje, zanim się zdążyło położyć.
deszcz: Mokre owce, ciężkie owce. Wóz grzęźnie w błocie.
mgła: Mgła. Akmona nie widać. Wołam i nikt nie odpowiada. Nie lubię.
Co o mnie myślisz?
Mały. Z łódki. Szybko oddychasz.
Słyszałem o tobie. Że pływasz daleko i wracasz. Mało kto wraca.
Ty jesteś w porządku. Jak na małego. Nie stój tylko przy kotle.
O tobie gadają przy ognisku. Że sprytny jak tamten od skały.
Co słychać?
Akmon dzisiaj spóźniony.
Owce policzone. Wszystkie.
Zmierzch. Zaganiam, zaraz świt.
Królewna cię zaprosiła? No. No, no.
O sąsiadach
Córka Antifatesa: Królewna. Dobra dziewczyna, zaprasza każdego. Każdego.
Żona Antifatesa: Królowa. Wielka jak góra. Jak krzyknie, to w zagrodach słychać.

Inne tematy

  • „U was noc długa? Słyszałem, że u małych ludzi noc taka, że się człowiek wyśpi i jeszcze zostaje. U nas nie. Zaganiasz, liczysz, siadasz na kamieniu, a tu już kogut. Drogi pasterzy idą blisko, ta dzienna i ta nocna. Ja wołam do Akmona, on mi odpowiada, i tak się mijamy co dzień, dwadzieścia lat. Nigdy razem nie usiedliśmy. Nie ma kiedy.”
  • „Dziesięć lat temu przypłynęło tu dwanaście czarnych łódek. Jedenaście weszło do zatoki, ładnie, jedna przy drugiej, aż się burtami stykały. Myśmy weszli na urwiska i rzucali kamienie. Takie jak ten, na którym siedzę. Łódki pękały jak orzechy. Ludzi nabieraliśmy na oszczepy, jak ryby. A co zostało w wodzie, to ryby miały ucztę. Przez miesiąc łowiliśmy tłuste. Tak tłustych ryb nie było nigdy, ani przedtem, ani potem.”
  • „Dwunasta łódka nie weszła. Stała na zewnątrz, przy skale na zachodzie, przywiązana liną do kamienia. Ten, co nią przypłynął, najpierw wlazł na górkę i patrzył. Długo patrzył. Jak się zaczęło, przeciął liny mieczem i krzyknął do swoich. Wiosłowali tak, że woda się pieniła. Rzucałem za nimi, nie doleciało. Do dziś mi głupio. Mały, a sprytny. Ty też wyglądasz na sprytnego.”
  • „Widziałeś drogę, co idzie z gór? Tamtędy wozimy drewno do miasta, wozami. Woły ciągną, my pchamy. Drewna trzeba dużo, bo ogniska u nas wielkie, a kotły jeszcze większe. Ty byś się zmieścił w każdym. Nie obrażaj się, ja tak tylko mówię. Mierzę wszystko na oko, jak pasterz.”