Wróżbita Halitherses
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Jaskółka z lewej. Dobrze.”
- „Nikt nie słucha.”
- „Dwudziesty rok.”
- „Ptaki nie kłamią. Ludzie tak.”
Prośby
- Ptaki nad Itaką (poziom 22)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Wróżbita Halitherses kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Stój. Nie ruszaj się. Nad tobą przeleciała jaskółka, z lewej na prawą. To dobrze. Dla ciebie. Dla kogoś innego niekoniecznie. Halitherses jestem, syn Mastora. Czytam z ptaków. Na Itace nikt nie zna się na ptakach lepiej ode mnie, a i tak nikt mnie nie słucha. Wróżbita w dobrych czasach to ozdoba. W złych to wróg.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Halitherses, syn Mastora. Wróżbita. Najlepszy na Itace, bo jedyny.
- Czym się zajmujesz?
- Patrzę na ptaki. Który leci skąd, ile ich, czy krzyczą. Bogowie mówią przez ptaki, bo ptaki nie kłamią. Ludzie tak.
- Co tu w okolicy?
- Z agory widać niebo nad całą wyspą. Najlepsze miejsce na ptaki jest na wzgórzu Hermesa, o zmierzchu. Tam przyszłość leci nisko.
- Masz rodzinę?
- Mam synów. Jeden się ze mnie śmieje, drugi się wstydzi. Trzeci słucha, ale on ma siedem lat.
- Czego się boisz?
- Że kiedyś zobaczę coś, czego nie będę chciał powiedzieć. I powiem.
- O czym marzysz?
- Żeby choć raz ktoś powiedział: miałeś rację, stary. Nie dla mnie. Dla ptaków.
- Co lubisz jeść?
- Jem mało. Pusty brzuch lepiej widzi. Ale jak już, to soczewicę z cebulą.
- Smoki istnieją?
- Smok to też ptak, tylko bez piór. Jakby przeleciał nad Itaką, powiedziałbym wam, co znaczy. Na razie latają orły.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kupiłbym czas. Dla tych, co go nie mają. Ale ptaki mówią, że czasu się nie kupuje.
- Znasz jakiś dowcip?
- Przychodzi zalotnik do wróżbity i pyta: czy wygram królową? Wróżbita patrzy w niebo i mówi: nie. Zalotnik: skąd wiesz? Wróżbita: bo pytasz. Kto ma wygrać, ten nie pyta.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Jasno. Ptaki wysoko. Dobrze się czyta.
deszcz: Deszcz. Ptaki siedzą. Bogowie milczą. Ja też.
mgła: Mgła. Nie widać ptaków. Słychać je tylko. Słuchanie też jest wróżbą. - Co o mnie myślisz?
- Obcy. Nad tobą przeleciała jaskółka. Z lewej.
Ptaki o tobie mówią. Dobrze, na razie.
Swój. Twoje ptaki lecą wysoko.
Nad tobą krąży orzeł. Rzadka rzecz. Bardzo rzadka. - Co słychać?
- Rano przeleciały trzy wrony. Na zachód.
Na zgromadzeniu nikt nie słuchał. Jak zawsze.
Dwa orły. Znowu. Pamiętaj.
Mewy krzyczą nad tobą. Morze cię zna. - O sąsiadach
- Mentor: Mentor wie więcej, niż mówi. Ptaki też.
Eurymachos: Eurymachos powiedział, że nie każdy ptak coś znaczy. Ptaki o nim mówią co innego.
Antinoos: Antinoos nie wierzy w znaki. Znaki w niego wierzą.
Telemach: Chłopak ma dobry los. Ciężki, ale dobry.
Penelopa: Królowa nie pyta mnie o nic. Mądra. Kto pyta wróżbitę, ten się boi odpowiedzi.
Leodes: Leodes czyta z wątroby. Ja z nieba. Obaj widzimy to samo i obaj milczymy.
Inne tematy
- „Dwadzieścia lat temu, jak okręty odpływały pod Troję, stałem na tym samym miejscu. Patrzyłem na ptaki. I powiedziałem mu prosto w twarz: wrócisz w dwudziestym roku. Sam. Wszystkich towarzyszy stracisz. Nikt cię nie pozna. Śmiał się, klepał mnie po plecach. Wszyscy się śmiali. Teraz jest dwudziesty rok. Już się nie śmieją. Tylko nie słuchają, a to gorzej.”
- „Na zgromadzeniu przyleciały dwa orły. Od gór. Krążyły nad agorą, biły skrzydłami, patrzyły na nas, a potem rozdarły sobie szpony nawzajem i poleciały na wschód, nad miasto. Powiedziałem, co to znaczy. Eurymachos mi odpowiedział, że ptaków lata dużo pod słońcem i nie każdy coś znaczy. Ma rację. Nie każdy. Te znaczyły.”
- „Widzę czasem rzeczy, których nie rozumiem. Ostatnio widzę ten dom, pałac, bardzo cichy. Bez muzyki, bez śmiechu. Nie wiem, czy to dobrze. Cisza bywa po pogrzebie i bywa po weselu. Ptaki nie mówią, która.”
- „Ojciec Antinoosa, Eupejtes, też tu przychodzi na agorę. Stary, łysy, siada zawsze w cieniu. Kiedyś lud chciał go zabić, bo napadł z piratami na sprzymierzeńców. Odyseusz go wtedy obronił. Własnym ciałem stanął w drzwiach. Teraz syn Eupejtesa je chleb Odyseusza. Ptaki widzą takie rzeczy. Ludzie wolą nie widzieć.”
- „Mówiłem. Dwadzieścia lat temu: wrócisz w dwudziestym roku, sam, nikt cię nie pozna. Ptaki. Teraz Eupejtes zbiera ludzi na agorze, krewnych tych z megaronu. Powiem im, że to ich wina, bo nie słuchali ani mnie, ani Mentora. Połowa posłucha. Druga połowa pójdzie z nim. Tak zawsze.”
Kategorie: Mieszkańcy · Morze Wina i wyspy