Strona gryGraj ▸

Aojda Femios

Zwykle na swoim miejscu.

Co woła, gdy przechodzisz

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Aojda Femios kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Cicho, cicho, jeszcze nie skończyłem zwrotki. … No. Femios, syn Terpiosa. Aojda. Śpiewam przy stole, bo każą. Panowie mówią, że płacą, ale płacą cudzym jedzeniem, więc w sumie śpiewam za darmo. Lira jest moja. Głos też. Tylko pieśni teraz są ich. Nie lubię tego.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Femios, syn Terpiosa. Aojda. Śpiewam, bo umiem. Bogowie dali mi głos, a ludzie zabrali wybór.
Czym się zajmujesz?
Śpiewam przy stole. Pieśni o bohaterach, o bogach, o powrotach. Panowie słuchają, piją, czasem rzucą mi kawałek mięsa.
Co tu w okolicy?
Megaron to moja okolica. Kolumny, ognisko, stoły. Dalej nie wychodzę, bo Antinoos lubi wiedzieć, gdzie jest jego pieśniarz.
Masz rodzinę?
Żona w mieście, córki dwie. Nie śpiewam w domu. W domu milczę. Tam mi wolno.
Czego się boisz?
Że kiedyś zaśpiewam coś, co się Antinoosowi nie spodoba. I że to będzie ostatnia pieśń.
O czym marzysz?
Zaśpiewać pieśń o powrocie Odyseusza. Całą. Od Troi do progu. Tylko muszę znać koniec.
Co lubisz jeść?
Miód. Dla gardła. Aojda bez miodu to kruk.
Smoki istnieją?
Smoki są w pieśniach. Pieśni są prawdziwe, jak się je dobrze zaśpiewa. Więc smoki są. Tylko daleko.
Co zrobisz z workiem złota?
Kupiłbym sobie prawo do milczenia. Na tydzień. Żeby sprawdzić, czy jeszcze umiem.
Znasz jakiś dowcip?
Antinoos kazał mi zaśpiewać pieśń o najmądrzejszym człowieku na świecie. Zaśpiewałem o Odyseuszu. Nie kazał przestać. Nie zrozumiał.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce. W sali i tak ciemno od dymu.
deszcz: Deszcz. Struny wilgotnieją, głos chrypi. Śpiewam gorzej. Nikt nie zauważy.
mgła: Mgła. Dobra pogoda na pieśń o zagubionych okrętach.
Co o mnie myślisz?
Obcy. Chcesz pieśń? Mam o powrotach.
Słyszałem o tobie. Może kiedyś o tobie zaśpiewam.
Swój. Twoją pieśń już układam.
O tobie śpiewam co trzeci wieczór. Zalotnicy nie lubią. Ja lubię.
Co słychać?
Pękła mi dziś druga struna. Nie, przesłyszałem się.
Antinoos chce pieśń o Achillesie. Trzeci raz dzisiaj.
Nowa pieśń się przyjęła. Nawet Elatos słuchał.
O sąsiadach
Antinoos: Antinoos lubi pieśni o zabijaniu. Nie lubi o karze.
Penelopa: Królowa kazała mi przestać śpiewać o powrotach. Płakała. Chciałbym jej zaśpiewać coś innego.
Telemach: Telemach mnie obronił. Pieśniarz nie jest winny, powiedział. Pamiętam.
Herold Medon: Medon nalewa, ja śpiewam. Obaj służymy i obaj czekamy.
Eurymachos: Eurymachos zawsze prosi o pieśni miłosne. Do Melanto.
Leodes: Leodes siedzi najbliżej mnie i najmniej pije. Jedyny, co słucha słów.

Inne tematy

  • „Chcesz pieśń? Mam jedną, o powrotach spod Troi. Panowie ją lubią, bo jest o cudzym nieszczęściu. Słuchaj. Nestor wrócił do Pylos szybko i szczęśliwie, bo słuchał bogów. Diomedes dopłynął do Argos czwartego dnia. Menelaos błądził z Heleną po Egipcie siedem lat. Agamemnon wrócił do domu i żona z kochankiem zarżnęli go przy stole, jak wołu przy żłobie. A o Odyseuszu… o Odyseuszu pieśń milczy. Pieśń nie zna końca. Królowa kiedyś zeszła i kazała mi przestać. Telemach powiedział, że pieśniarz nie jest winny, tylko bogowie. Śpiewam dalej. O wszystkich, oprócz niego.”
  • „Zaśpiewałem wczoraj nową. O Niku w grocie cyklopa i o srebrnej nici na worku z wiatrami. Antinoos odstawił kielich. Na chwilę, ale odstawił. Królowa stała za drzwiami, widziałem rąbek jej sukni. Nie kazała przestać. Pierwszy raz od lat nie kazała przestać.”
  • „Myślisz, że mogę wstać i wyjść? Mogę. Raz. Drugi raz już nie, bo nie będzie czym. Antinoos ma ciężką rękę i dobrą pamięć. Śpiewam więc, a w pieśniach chowam, co chcę. Jak śpiewam o Agamemnonie, to patrzę na Eurymachosa. On nie łapie. Medon łapie.”
  • „Ta lira ma siedem strun i jedną pękniętą, tę najcieńszą. Pękła tego dnia, kiedy pierwszy zalotnik usiadł na tronie. Nie wymieniam. Gram bez niej. Nikt nie słyszy różnicy. Ja słyszę.”
  • „Stałem w kącie z lirą i myślałem: uciec do ołtarza Zeusa na dziedzińcu, czy paść mu do kolan. Odłożyłem lirę między krater a krzesło. I padłem. Powiedziałem: sam się nauczyłem, a bóg włożył mi w serce pieśni wszelkiego rodzaju. Śpiewałem im, bo musiałem. Zabijesz pieśniarza, to sam potem pożałujesz. Telemach poświadczył. … Żyję. Struna dalej pęknięta. Teraz ją wymienię. Mam o czym śpiewać.”