Strona gryGraj ▸

Eurymachos

Nocą idzie gdzie indziej.

Co woła, gdy przechodzisz

Rozmowa

Spoiler: co mówi Eurymachos kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Witaj, witaj. Eurymachos, syn Polybosa. Nie słuchaj Antinoosa, on ma maniery dzika, a ja staram się mieć maniery człowieka. Siadaj obok, tu wino lepsze. Ty jesteś ten z Pelorii, prawda? Słyszałem. Ja zawsze wszystko słyszę, choć nikt mi nic nie mówi. Ludzie sami chcą mi mówić. Ciekawe, dlaczego.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Eurymachos, syn Polybosa. Najbogatszy z zalotników i najlepiej wychowany. Obie rzeczy się przydają.
Czym się zajmujesz?
Daję dary. Ładne słowa, ładne naszyjniki. Królowa przyjmuje. To już coś.
Co tu w okolicy?
Wyspa piękna, jak się na nią patrzy z pałacu. Z dołu, od świniopasa, mniej. Ja patrzę z góry.
Masz rodzinę?
Ojciec Polybos ma złoto i pole. Matka nie żyje. Ja mam ambicje. Wszystko się zgadza.
Czego się boisz?
Że Antinoos wygra. Albo że ktoś trzeci. Ktoś, kogo się nie spodziewamy.
O czym marzysz?
Królowa przy moim boku, wyspa w moich rękach, a Antinoos przy drzwiach. Jako odźwierny.
Co lubisz jeść?
Wino z miodem i ser z Sycylii. Nie jem wieprzowiny, za tłusta. Antinoos jada.
Smoki istnieją?
Smoki to bajki dla dzieci i dla Halithersesa. Pod słońcem lata dużo ptaków i nie każdy jest smokiem.
Co zrobisz z workiem złota?
Dałbym królowej. Cały worek. Niech zobaczy, kto daje najwięcej.
Znasz jakiś dowcip?
Ilu zalotników potrzeba, żeby zmienić królową zdanie? Jednego. Bogatego. Ja się śmieję, ty też się śmiej.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Piękny dzień. Na dziedzińcu można się przechadzać z królową. Gdyby zeszła.
deszcz: Deszcz. W sali tłoczno. Melanto przynajmniej blisko.
mgła: Mgła. W mgle wszyscy wyglądają tak samo. Nawet ja. Nie lubię.
Co o mnie myślisz?
Witaj, przyjacielu. Każdy jest moim przyjacielem, dopóki nie przestanie.
Słyszałem o tobie. Ludzie sami mi mówią.
Mógłbyś stać po mojej stronie stołu. Tam jest wygodniej.
Śpiewają o tobie. Pewnie z wdzięczności. Ja też umiem być wdzięczny.
Co słychać?
Melanto ma dla mnie nowiny. Zawsze ma.
Dałem królowej naszyjnik. Bursztyn.
Dary policzone. Czekam.
Ktoś tu jest ślepy. Szkoda.
O sąsiadach
Antinoos: Antinoos ma maniery dzika. I siłę dzika. Lepiej z nim nie zaczynać, lepiej go wyprzedzić.
Melanto: Melanto. Śliczna. Przydatna. Wie wszystko, co się dzieje w izbach.
Penelopa: Królowa. Najpiękniejsza na wyspach. I najbardziej uparta. Złamię ten upór darami.
Wróżbita Halitherses: Stary dziad. Wróży ze wszystkiego, co lata.
Telemach: Telemach. Biedny chłopak. Chętnie zostanę mu ojcem.
Amfinomos: Amfinomos to dobry człowiek. Dobrzy ludzie przegrywają.
Agelaos: Agelaos chce, żeby wybrała. Ja też. Mnie.
Leodes: Leodes się brzydzi. A siedzi. Ja przynajmniej się nie brzydzę.

Inne tematy

  • „Melanto przyniosła mi ładną nowinę. Mówi, że od ciebie. Doceniam ludzi, którzy wiedzą, po której stronie stołu siedzi się wygodniej. Królowa nie ma już czym zwlekać. Wybierze. A kogo wybierze? Kogoś, kto da najwięcej. Ja dam najwięcej. Mam ojca, co ma złoto, i nie mam wstydu, co by mi przeszkadzał.”
  • „Melanto mówi, że nocą jesteś ślepy. Szkoda. Ślepcy rzadko dostają złoto, a jeszcze rzadziej wino przy dobrym stole. Ale nic. Ja się nie obrażam. Ja czekam. Wszyscy tu czekamy. Ty też. Tylko nie wiem na co.”
  • „Królowa powiedziała nam przy wszystkich, że tak się nie zaleca do kobiety. Że zalotnicy przywożą dary, a nie jedzą cudze. Następnego dnia każdy przyniósł coś. Ja dałem naszyjnik z bursztynu, złoty, jak słońce. Antinoos dał płaszcz. Królowa wzięła wszystko i poszła na górę. Mądra kobieta. Nawet ją za to lubię.”
  • „Halitherses znowu wróżył z ptaków? Stary dziad. Pod słońcem lata dużo ptaków i nie każdy coś znaczy. Powiedziałem mu to przy ludziach. Niech lepiej wróży swoim dzieciom, żeby nie zostały sierotami. Żartuję. Pół żartem.”