Eurymachos
Nocą idzie gdzie indziej.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Tu wino lepsze.”
- „Ja wszystko słyszę.”
- „Królowa wybierze. Mnie.”
- „Melanto, gdzie jesteś?”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Eurymachos kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Witaj, witaj. Eurymachos, syn Polybosa. Nie słuchaj Antinoosa, on ma maniery dzika, a ja staram się mieć maniery człowieka. Siadaj obok, tu wino lepsze. Ty jesteś ten z Pelorii, prawda? Słyszałem. Ja zawsze wszystko słyszę, choć nikt mi nic nie mówi. Ludzie sami chcą mi mówić. Ciekawe, dlaczego.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Eurymachos, syn Polybosa. Najbogatszy z zalotników i najlepiej wychowany. Obie rzeczy się przydają.
- Czym się zajmujesz?
- Daję dary. Ładne słowa, ładne naszyjniki. Królowa przyjmuje. To już coś.
- Co tu w okolicy?
- Wyspa piękna, jak się na nią patrzy z pałacu. Z dołu, od świniopasa, mniej. Ja patrzę z góry.
- Masz rodzinę?
- Ojciec Polybos ma złoto i pole. Matka nie żyje. Ja mam ambicje. Wszystko się zgadza.
- Czego się boisz?
- Że Antinoos wygra. Albo że ktoś trzeci. Ktoś, kogo się nie spodziewamy.
- O czym marzysz?
- Królowa przy moim boku, wyspa w moich rękach, a Antinoos przy drzwiach. Jako odźwierny.
- Co lubisz jeść?
- Wino z miodem i ser z Sycylii. Nie jem wieprzowiny, za tłusta. Antinoos jada.
- Smoki istnieją?
- Smoki to bajki dla dzieci i dla Halithersesa. Pod słońcem lata dużo ptaków i nie każdy jest smokiem.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Dałbym królowej. Cały worek. Niech zobaczy, kto daje najwięcej.
- Znasz jakiś dowcip?
- Ilu zalotników potrzeba, żeby zmienić królową zdanie? Jednego. Bogatego. Ja się śmieję, ty też się śmiej.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Piękny dzień. Na dziedzińcu można się przechadzać z królową. Gdyby zeszła.
deszcz: Deszcz. W sali tłoczno. Melanto przynajmniej blisko.
mgła: Mgła. W mgle wszyscy wyglądają tak samo. Nawet ja. Nie lubię. - Co o mnie myślisz?
- Witaj, przyjacielu. Każdy jest moim przyjacielem, dopóki nie przestanie.
Słyszałem o tobie. Ludzie sami mi mówią.
Mógłbyś stać po mojej stronie stołu. Tam jest wygodniej.
Śpiewają o tobie. Pewnie z wdzięczności. Ja też umiem być wdzięczny. - Co słychać?
- Melanto ma dla mnie nowiny. Zawsze ma.
Dałem królowej naszyjnik. Bursztyn.
Dary policzone. Czekam.
Ktoś tu jest ślepy. Szkoda. - O sąsiadach
- Antinoos: Antinoos ma maniery dzika. I siłę dzika. Lepiej z nim nie zaczynać, lepiej go wyprzedzić.
Melanto: Melanto. Śliczna. Przydatna. Wie wszystko, co się dzieje w izbach.
Penelopa: Królowa. Najpiękniejsza na wyspach. I najbardziej uparta. Złamię ten upór darami.
Wróżbita Halitherses: Stary dziad. Wróży ze wszystkiego, co lata.
Telemach: Telemach. Biedny chłopak. Chętnie zostanę mu ojcem.
Amfinomos: Amfinomos to dobry człowiek. Dobrzy ludzie przegrywają.
Agelaos: Agelaos chce, żeby wybrała. Ja też. Mnie.
Leodes: Leodes się brzydzi. A siedzi. Ja przynajmniej się nie brzydzę.
Inne tematy
- „Melanto przyniosła mi ładną nowinę. Mówi, że od ciebie. Doceniam ludzi, którzy wiedzą, po której stronie stołu siedzi się wygodniej. Królowa nie ma już czym zwlekać. Wybierze. A kogo wybierze? Kogoś, kto da najwięcej. Ja dam najwięcej. Mam ojca, co ma złoto, i nie mam wstydu, co by mi przeszkadzał.”
- „Melanto mówi, że nocą jesteś ślepy. Szkoda. Ślepcy rzadko dostają złoto, a jeszcze rzadziej wino przy dobrym stole. Ale nic. Ja się nie obrażam. Ja czekam. Wszyscy tu czekamy. Ty też. Tylko nie wiem na co.”
- „Królowa powiedziała nam przy wszystkich, że tak się nie zaleca do kobiety. Że zalotnicy przywożą dary, a nie jedzą cudze. Następnego dnia każdy przyniósł coś. Ja dałem naszyjnik z bursztynu, złoty, jak słońce. Antinoos dał płaszcz. Królowa wzięła wszystko i poszła na górę. Mądra kobieta. Nawet ją za to lubię.”
- „Halitherses znowu wróżył z ptaków? Stary dziad. Pod słońcem lata dużo ptaków i nie każdy coś znaczy. Powiedziałem mu to przy ludziach. Niech lepiej wróży swoim dzieciom, żeby nie zostały sierotami. Żartuję. Pół żartem.”
Kategorie: Mieszkańcy · Morze Wina i wyspy