Strona gryGraj ▸
Spoiler: postać, która pojawia się w trakcie opowieści kliknij, żeby odsłonić

Cień Elpenora

Zwykle na swoim miejscu.

Co woła, gdy przechodzisz

  • „Ja pierwszy!”
  • „Wiosło stoi?”
  • „Pij mniej niż bogini.”
  • „Drabina. Pamiętaj o drabinie.”
  • „Muszla! Ładnie.”

Rozmowa

Spoiler: co mówi Cień Elpenora kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Ej! Ej, ty, z mieczem! Ja pierwszy, ja zawsze pierwszy. Pieszo doszedłem tu szybciej niż oni czarnym okrętem, słyszałeś o tym? Elpenor jestem. Najmłodszy z ludzi Odyseusza. Byłem. Nie z najdzielniejszych w boju i nie z najmądrzejszych przy stole, wiem, co o mnie mówili. Ale młody. Ty jesteś z góry, żywy, tak? Ja mam do ciebie pytanie. Na Ai, na plaży, jest kopiec. Mój. Z wiosłem na wierzchu. Wiosło stoi? Nikt mi nie mówi. Umarli nie wiedzą, co się dzieje na górze.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Elpenor. Wioślarz. Najmłodszy na okręcie Odyseusza. Ten, co spadł z dachu. Jak mnie ktoś pamięta, to z tego.
Czym się zajmujesz?
Wiosłowałem. Na trzeciej ławce od rufy, po lewej. Dobrze wiosłowałem. Teraz stoję przy dole i pytam o wiosło. Też praca.
Co tu w okolicy?
Mgła. Asfodele. Szaro. Tam Achilles chodzi, tam Agamemnon się złości, a tam stoi Ajaks i milczy jak skała. Wesoło tu, nie powiem.
Masz rodzinę?
Matka w Itace, na wsi pod Nejonem. Ojciec rybak. Siostra. Nikt nie wie, że spadłem z dachu. Myślą, że zginąłem w bitwie. Niech myślą.
Czego się boisz?
Że wiosło się przewróci i ludzie zapomną, że tu leży wioślarz. Że zostanie tylko kopiec piasku, jak każdy inny.
O czym marzysz?
Jeszcze raz popłynąć. Nie gdzieś. Po prostu popłynąć. Z chłopakami, ze śpiewem, z wiatrem w plecy.
Co lubisz jeść?
Wino było najlepsze. No i właśnie. Jedzenie? Mięso u Kirke. Świnie, ale nie te, co myślisz. Chyba.
Smoki istnieją?
Smoki? Nie widziałem. Widziałem cyklopa, Lajstrygonów i czarownicę. Smoka nie. Jakbyś spotkał, powiedz mi. Mam tu czas słuchać.
Co zrobisz z workiem złota?
Kupiłbym drabinę. Najlepszą na świecie. Z poręczą. Ha! … Nie, nie wiem. Złoto zostało na górze. Tu go nikt nie potrzebuje.
Znasz jakiś dowcip?
Wiesz, czemu nie spadnę drugi raz z dachu? Bo tu nie ma dachów. Ha! Tu nie ma nic, z czego można spaść. Bezpieczne miejsce.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Pogoda? Tu nie ma pogody. Jest szaro.
deszcz: Pada na górze? Na moim kopcu? Wiosło zmoknie. Nic mu nie będzie, jest ze smołą.
mgła: Mgła. Jak na Ai rano, kiedy spadłem. Nie lubię.
Co o mnie myślisz?
Żywy! Z mieczem! Hej!
Słyszałem o tobie. Że płyniesz za nami.
Ty jesteś w porządku. Byłbyś dobry na ławce.
O tobie gadają nawet cienie. A cienie gadają mało.
Co słychać?
Achilles znowu chodzi.
Nowi przyszli. Nikt z naszej ławki.
Wiosło stoi! I muszla!
Wieszcz gadał do ciebie długo. Ja bym nie wytrzymał.
O sąsiadach
Cień Antyklei: Matka wodza. Płacze cicho. Raz mi powiedziała, że jestem za chudy. Na umarłego!
Cień Tejrezjasza: Wieszcz. Straszny. Ale mówi do mnie „dziecko”, i to nawet miło.
Cień Achillesa: Achilles! Pod Troją widziałem go z daleka. Teraz stoi obok. Nie odzywa się do wioślarzy.
Cień Agamemnona: Agamemnon się złości na kobiety. Na wszystkie. Ja tam kobiet nie miałem czasu poznać.
Kirke: Kirke nalewała mi z uśmiechem. Dobre wino. Za dobre.
Nimfa Melite: Ta płochliwa od kąpieli? Grzała wodę najlepiej. Bała się mnie żywego, to co dopiero teraz.
Nimfa Polidora: Polidora krzyczała na mnie za brudne nogi na purpurze. Miała rację.

Inne tematy

  • „Byłeś przy kopcu? Wiosło stoi? Prosto? Wbite głęboko? … Dobrze. Dobrze! Bo jak ono stoi, to ludzie, co przepływają, widzą, że tu leży wioślarz, a nie byle kto. Sam o to prosiłem. Prosiłem już po śmierci, ale prosiłem. I muszla, mówisz? Ktoś mi położył muszlę? Ładnie. Za życia nikt mi nic nie kładł, najwyżej kubek. Dziękuję ci. Pierwszy raz od dziesięciu lat ktoś zajrzał do mojej rzeczy. Teraz mogę tu stać spokojnie. Nie odejdę, bo tu nie ma dokąd. Ale spokojnie.”
  • „Jak spadłem? Głupio. Wieczór przed odpłynięciem, w sali gorąco, wina tyle, że się z kielichów wylewało. Poszedłem spać na dach, bo tam chłodno i gwiazdy. Rano budzi mnie hałas, chłopaki się zbierają, ktoś woła, że odpływamy. Zerwałem się. Nie pomyślałem o drabinie. Po prostu poszedłem prosto, przed siebie. Na dachu prosto znaczy w dół. Kark mi trzasnął, jak sucha gałąź. Nikt nie zauważył. Wszyscy się spieszyli do domu Hadesa, a ja byłem tu pierwszy. Śmieszne, nie?”
  • „Rada od umarłego, za darmo: jak pijesz u bogini, pij mniej niż ona. One mają głowy z brązu. Kirke nalewa z uśmiechem, a wino z Pramnos jest ciężkie jak kamień. Ja piłem z nią równo. No i proszę.”
  • „Na ławce siedziałem przy Eurylochu. Krewny Odyseusza, gaduła i tchórz, ale wiosłował dobrze. Mówił zawsze, co myśli, nawet jak nikt nie pytał. Ciekawe, co z nim. Tu go nie widziałem. Albo żyje, albo jest gdzie indziej. Tu jest dużo gdzie indziej.”