Strona gryGraj ▸

Królowa Arete

Zwykle na swoim miejscu.

Co woła, gdy przechodzisz

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Królowa Arete kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Podejdź bliżej, do ognia. Nie bój się, nie gryzę, tylko przędę. Arete. Żona Alkinoosa i jego bratanica, tak wyszło. Ludzie przychodzą do mnie ze sporami, mężowie też, i ja mówię, kto ma rację. Mąż mówi, że tak jest prościej, bo jego i tak nikt nie słucha. Kłamie, ale ładnie. Skąd jesteś? Nie musisz mówić. Patrzę na twój płaszcz. Szyty daleko stąd i dawno nie prany.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Arete, córka Reksenora, żona Alkinoosa. Królowa Feaków. Ludzie mówią, że mądra. Ja mówię, że uważna. To prawie to samo.
Czym się zajmujesz?
Przędę purpurę przy ogniu. Rozstrzygam spory. Pilnuję pięćdziesięciu służących i jednego męża.
Co tu w okolicy?
Pałac jest piękny, bo budowali go ludzie, którzy nie musieli walczyć. Spiż, złoto, srebro. Ale najpiękniejsze są kobiety przy krosnach. Nigdzie nie tkają lepiej.
Masz rodzinę?
Mąż. Pięciu synów, córka. Ojciec nie żyje od dawna, Apollo go zabrał. Brata nie mam. Wszystko, co mam, jest tutaj.
Czego się boisz?
Że córka pokocha kogoś, kto odpłynie. Kobiety z tej rodziny nie zapominają łatwo.
O czym marzysz?
Żeby choć raz ktoś przyniósł mi spór, którego nie umiem rozstrzygnąć. Byłoby ciekawie.
Co lubisz jeść?
Chleb z oliwą, oliwki z sadu, ser. Na ucztach jem mało. Królowa patrzy, jak jedzą inni, i liczy, kto pije za dużo.
Smoki istnieją?
Nie wierzę w smoki. Wierzę w ludzi, którzy o nich opowiadają, bo chcą coś ukryć. Zwykle długi.
Co zrobisz z workiem złota?
Kupiłabym purpurę. Prawdziwą, ze ślimaków morskich, z dalekich portów. Resztę dałabym mężowi, żeby miał co rozdawać gościom.
Znasz jakiś dowcip?
Mąż zapytał mnie kiedyś, kto u nas rządzi. Powiedziałam: ty, kochanie. Zapytał, czemu się śmieję. Powiedziałam: ty rządzisz, a ja się śmieję. Tak jest od lat.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Ładnie. Pranie wyschnie.
deszcz: Deszcz. Córka wróci z rzeki mokra i wesoła.
mgła: Mgła od portu. Okręty wrócą bez trudu, one mgły nie widzą.
Co o mnie myślisz?
Obcy. Płaszcz z daleka.
Słyszałam o tobie od żeglarzy.
Ty jesteś uczciwy. Widzę po tym, jak patrzysz w oczy.
O tobie mówi całe miasto. Dobrze mówi. Pilnuj tego.
Co słychać?
Wrzeciono się kręci.
Dwóch żeglarzy kłóci się o sieć.
Obcy w moich szatach. Ciekawe.
Jeszcze pruje. Dobrze.
O sąsiadach
Król Alkinoos: Mój mąż. Dobry, hojny i za dużo mówi przy winie. Kocham go.
Nausykaa: Córka. Myśli, że nie wiem, co myśli. Wiem.
Stary Echeneos: Echeneos pamięta więcej niż my wszyscy razem. Słucham go zawsze.
Euryalos: Euryalos ma matkę, która go za bardzo chwali. Widać.
Stara Eurymedusa: Eurymedusa wychowała mi córkę. Lepiej, niż ja bym umiała.
Obcy z morza: Obcy w moich szatach. Prosił o drogę do domu. Kto tak prosi, ten ma dom, którego warto bronić.
Penelopa: Królowa z Itaki, co tka i pruje? Rozumiem ją lepiej, niż by chciała.
Aojda Demodokos: Demodokos śpiewa tak, że mąż zapomina o winie. To dużo.

Inne tematy

  • „Ten obcy przy kolumnie. Wiesz, w czym przyszedł? W chitonie i płaszczu, które sama tkałam z moimi służącymi. Poznałabym ten splot po ciemku. Zapytałam go od razu: kim jesteś i kto ci dał te szaty? Na pierwsze nie odpowiedział. Na drugie powiedział prawdę: moja córka, nad rzeką. To dobrze o nim świadczy. Mógł skłamać. Nie skłamał tam, gdzie łatwo było skłamać. Na resztę poczekam.”
  • „Obcy przyszedł i objął mi kolana. Tak mu radziła córka, wiem, nie muszę pytać. Prosił o drogę do domu. Nie o złoto, nie o łóżko. O drogę. Takich próśb się nie odmawia. Mówię ci to, bo ty też jesteś obcy. Jakbyś kiedyś potrzebował, wiesz, gdzie siedzę.”
  • „Wczoraj dwóch żeglarzy kłóciło się o wiosło. Każdy mówił, że jego. Kazałam im wiosłować tym wiosłem na zmianę przez całą zatokę. Pierwszy zmęczył się w pół drogi i powiedział, że to jednak nie jego. Drugi dowiosłował. Jego. Mąż mówi, że to niesprawiedliwe. Mąż nie wiosłował.”
  • „Mój ojciec, Reksenor, zginął zaraz po weselu, od strzały Apollina. Syna nie miał. Zostałam ja. Stryj, Alkinoos, wziął mnie za żonę i czci mnie, jak żadna kobieta nie jest czczona na ziemi. Tak mówią ludzie. Ja mówię: czci mnie, bo mu się opłaca. Ktoś musi rozstrzygać spory, kiedy on ucztuje.”