Antinoos
Nocą idzie gdzie indziej.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Wina dla gościa!”
- „Mówię grzecznie. Raz.”
- „Świnie same się nie zjedzą.”
- „Niech królowa wybiera.”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Antinoos kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „O, nowa twarz! Siadaj, siadaj, wina dla gościa! Nie moje, ale nalewam chętnie. Antinoos, syn Eupejtesa. Pewnie już ci o mnie nagadali. Że gruby, że zuchwały, że jem cudze świnie. Prawda, prawda i prawda. Ale świnie same się nie zjedzą, a królowa sama nie wybierze. Ktoś musi jej pomóc. Ty tylko nie wchodź mi w drogę, przyjacielu. Mówię to grzecznie. Raz.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Antinoos, syn Eupejtesa. Pierwszy przy stole, pierwszy przy kielichu i pierwszy do królowej. Tak będzie.
- Czym się zajmujesz?
- Zalecam się. Bardzo pracochłonne zajęcie. Codziennie trzeba zjeść świnię i wypić dzban, żeby królowa widziała, że się staram.
- Co tu w okolicy?
- Itaka? Skały i kozy. Ale port dobry, a z portu da się rządzić wyspami. Pałac też ładny. Będzie mój.
- Masz rodzinę?
- Ojciec, Eupejtes. Ciągle mi przypomina, że Odyseusz uratował mu życie. Jakbym nie wiedział.
- Czego się boisz?
- Niczego. A jak ktoś mówi, że się boję, to niech powie mi to w oczy.
- O czym marzysz?
- Siedzieć na tym tronie. Na tym, a nie na ławie obok.
- Co lubisz jeść?
- Wieprz od Eumajosa, ten najtłustszy. Cudzy smakuje najlepiej.
- Smoki istnieją?
- Smoki? Niech przyjdą. Zjem i smoka, jak będzie z czym go podać.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Złoto mam od ojca. Chcę władzy. Złoto przychodzi samo, jak się ma władzę.
- Znasz jakiś dowcip?
- Królowa pyta: Antinoosie, kiedy wyjedziesz? Ja mówię: jak skończysz tkać. Ona: a jak nigdy nie skończę? Ja: to nigdy nie wyjadę. Ha! Uczciwy układ.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce. Na dziedzińcu można rzucać dyskiem. Dobry dzień.
deszcz: Deszcz. Wszyscy w sali, wina więcej. Też dobry dzień.
mgła: Mgła. Kiepski dzień na łowy. Na inne rzeczy dobry. - Co o mnie myślisz?
- Nowa twarz. Nie wchodź mi w drogę, a będziemy przyjaciółmi.
Słyszałem o tobie. Za dużo, jak na obcego.
Gadają o tobie przy stole. Nie lubię, jak przy moim stole gada się o kimś innym.
Śpiewają o tobie? Niech śpiewają. O mnie zaśpiewają głośniej. - Co słychać?
- Królowa znowu nie zeszła.
Świnia była chuda. Powiem świniopasowi.
Ktoś mi pokrzyżował plany. Ty wiesz kto.
Królowa pruje! Wiedziałem! - O sąsiadach
- Eurymachos: Eurymachos. Gładki jak węgorz. Kiedyś mi się wyślizgnie, a ja go przytrzymam.
Amfinomos: Amfinomos za miękki. Zapytajmy bogów, mówi. Bogowie są daleko, ja jestem blisko.
Telemach: Telemach. Chłopiec, który myśli, że jest mężczyzną. Wyleczę go z tego.
Penelopa: Królowa. Mądra kobieta. Zbyt mądra. Mądre żony to kłopot, ale przynajmniej ładny.
Kozopas Melantios: Melantios przynajmniej wie, komu służyć. Lepszy niż cały ten świniopas.
Wróżbita Halitherses: Halitherses niech wróży swoim dzieciom.
Leodes: Leodes wróży z wątroby i robi miny. Niech je i milczy.
Ktezippos z Same: Ktezippos rzuca kośćmi i się śmieje. Przynajmniej nie myśli.
Agelaos: Agelaos rozsądny. Rozsądni nie zostają królami.
Pisander: Pisander. Chłopak patrzy na mnie jak szczeniak. Przyda się.
Amfimedon: Amfimedon liczy świnie. Niech liczy. Ktoś musi.
Eurynomos: Eurynomos coś ukrywa. Wszyscy coś ukrywają.
Demoptolemos: Demoptolemos przegrywa w kości od trzech lat. Wytrwały.
Elatos: Elatos pije za dwóch. Gdyby myślał za jednego, byłoby lepiej.
Inne tematy
- „Siadaj. Nie, siadaj, mówię. Moi ludzie siedzieli na Asteris tydzień, w deszczu, na gołej skale, i nikt nie przepłynął. A Telemach jest w domu. Przybił z drugiej strony wyspy i przyszedł lądem, jakby ktoś mu powiedział. Ktoś mu powiedział. Ktoś, kto pachnie Pelorią. Zapamiętam. Przy tym stole wszyscy mają dobrą pamięć. Jedz, póki możesz. Gość jest święty. Do czasu.”
- „Słyszałeś nowinę? Królowa pruje nocą! Drugi raz! Trzy lata wodziła nas za nos za pierwszym razem, a my, durnie, czekaliśmy na nitkę. Teraz koniec. Eurymachos już liczy dary, a ja liczę dni. Podobno to ktoś obcy widział. Ktoś, kto lubi złoto. Mądry człowiek. Napij się ze mną.”
- „Myślisz, że chcę królowej? Królowa jest piękna, mądra i stara jak ten tron. Chcę tronu. Wyspy. Okrętów. Ojca, który by mnie wreszcie przestał porównywać do Odyseusza. Odyseusz to, Odyseusz tamto, Odyseusz uratował mi życie. Uratował. A teraz go nie ma, a ja jestem. Tak się kończą długi.”
- „Wiesz, ile zjada stu chłopa przez trzy lata? Ja wiem, bo liczę. Nie dla wstydu, dla zabawy. Trzysta wołów, tysiąc świń, kozy, owce, wino. Ten dom był najbogatszy na wyspach. Teraz jest najbogatszy na wyspach w kości. Jak królowa wybierze, to przestaniemy jeść. Niech wybiera szybciej. Dla dobra świń.”
Kategorie: Mieszkańcy · Morze Wina i wyspy