Cyklop Steropes
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Kuję.”
- „Iskry. Z boku.”
- „On bierze. Nie dziękuje.”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Cyklop Steropes kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Człowiek. W kuźni. Rzadko. Steropes. Kuję pioruny. Dla Zeusa. On bierze. Nie dziękuje. Stań z boku. Iskry.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Steropes. Cyklop. Błyskawica. Tak znaczy imię. Brat Brontesa, Grzmotu, i Argesa, Jasnego. Ojciec dał. Pasuje.
- Czym się zajmujesz?
- Pioruny. Trzy dni jeden. Do tego okucia, gwoździe, łańcuchy. Dla Zeusa pioruny. Dla reszty reszta.
- Co tu w okolicy?
- Bór. Sosny. Żywica. Wyżej jezioro i ptaki ze spiżu. Niżej sztolnia do wsi. Ludzie boją się boru. Bór boi się pioruna. Piorun boi się mnie.
- Masz rodzinę?
- Ojciec. Kuł łańcuch dla ludzi. Umarł przy kowadle. Bracia. Brontes na wyspie. Arges tu. Kłócimy się. Rodzina.
- Czego się boisz?
- Ciszy w kuźni. Kiedy ogień zgaśnie i młot nie wróci. Raz było. Po ojcu. Nie chcę drugi raz.
- O czym marzysz?
- Raz usłyszeć: dobra robota. Od niego. Nie usłyszę. To kuję dla siebie.
- Co lubisz jeść?
- Baran. Cały. Z rożna. Sera nie. Ser śmierdzi jak zgaszony węgiel.
- Smoki istnieją?
- Smok. Łuska. Twarda. Brontes chciał przekuć. Ja też. Nie zabijać. Zbierać.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Złoto? Miękkie. Do niczego. Na drut może. Wolę żelazo. Daj mi żelazo, będę wdzięczny. Bardziej niż on.
- Znasz jakiś dowcip?
- Zeus pyta cyklopa: czemu piorun krzywy? Cyklop: bo ty krzywo patrzysz. Ojciec tak powiedział. Raz. Potem kuł trzy dni bez przerwy. Kara. Warto było.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Sucho. Żywica ciecze. Dobrze.
deszcz: Deszcz. Burza blisko. Surowiec. Pod sosnę nie stawaj.
mgła: Mgła. Kuję na słuch. Jak Brontes. Rodzinne. - Co o mnie myślisz?
- Człowiek. Mały. Z boku stój.
Słyszałem. Robisz, nie gadasz. Dobrze.
Ty. Wracasz. Siadaj przy ogniu. Nie za blisko.
O tobie wiatr gada. Ja nie gadam. Ja ci ukuję, co trzeba. - Co słychać?
- Kuję.
Orzeł był. Zabrał. Nie podziękował.
Młot burzy. Nasz. Kuje się nim lepiej. - O sąsiadach
- Kapłan Diokles: Kapłan. Na dole. Mówi o Zeusie. Zeusa nie zna. Ja znam orła.
Mulnik Stratis: Mulnik. Kupiłem wino. Słabe. Woda w środku.
Centaur Folos: Centaur. Okuliśmy mu łuk. Nic nie mówił. Dobrze.
Starszy Mnestor: Starszy. Owce liczy. Nam nie sprzedaje. Boi się.
Wdowa Eudora: Wdowa. Liny. Mąż wchodził po łańcuchu ojca. Spadł. Żal.
Pasterka Ajtra: Pasterka. Śpiewa. Słychać w borze. Kozy kwaśnieją od grzmotu. Przepraszam.
Serowar Glaukias: Serowar. Boi się nas. Słusznie, trochę.
Nikos: Dziecko. Patrzy przez sztolnię. Myśli, że nie widzę. Widzę. Jedno oko wystarczy.
Stróż Lykon: Stróż. Ogień ma słaby. Dałbym mu węgla.
Pustelnik Teofil: Pustelnik. Mówi rymem. Rym jak ogniwo. Trzyma.
Cyklop Arges: Brat. Młody. Głupi. Mój.
Schroniskowa Agapia: Ze schroniska. Przysłała zupę. Sztolnią. Zimna doszła. Zjadłem.
Przewodnik Leandros: Przewodnik. Czerwony. Raz przyszedł. Kupił pilnik. Dobry, twardy. Dawno. Sprzedałem.
Doroteos: Syn starszego. Nie znam. Giganci o nim śpiewają. Źle.
Cyklop Brontes: Brat. Najstarszy. Odszedł. Miał rację. Nie mów mu.
Garncarz Pamfilos: Garncarz z wyspy. Brontes mówił. Maluje cyklopów martwych. Niech namaluje żywych. Przy kowadle.
Inne tematy
- „Piorun kuje się trzy dni. Burzę bierze się z kotła nad górą. Wiatr z jeziora. Ogień z sosny trafionej w pień. Trzy dni bez snu. Potem przylatuje orzeł i zabiera. Orzeł. Nie Zeus. Zeus nie przychodzi.”
- „Brontes. Brat. Najstarszy. Powiedział: nie będę kuł dla kogoś, kto nie powie dobrego słowa. Zszedł na wyspę. Kuje garnki dla ludzi. Ludzie mówią mu dobre słowo. Myślę o tym. Nie mów mu, że myślę.”
- „Arges młody. Wierzy. Mówi: Zeus podziękuje, kiedyś. Kłócimy się. Co wieczór. Potem razem kujemy. Tak jest z braćmi.”
- „Pod kuźnią sztolnia. Do wsi. Kopaliśmy po rudę, dawno. Rygiel od naszej strony. Ludzie ze wsi boją się cyklopów. My się nie boimy ludzi. Dlatego rygiel u nas.”
- „Mówisz: łańcuch ze Złej Drabiny. Przecięty. Pilnikiem. … Ten łańcuch kuł nasz ojciec. Dla ludzi. Za darmo. Ludzie nie upilnowali. Ukuję nowy. Mocniejszy. Samo żelazo w górach rdzewieje, a rdza pęka pod ręką. Żelaza trzeba mi tyle, żeby wyszło pięć sztab. Do zakucia ogniw cztery spiżowe pióra, z ptaków znad Wysokiego Jeziora, bo spiż nie rdzewieje nigdy. Ptaki nie oddadzą piór same. Ty przyniesiesz.”
- „Gotowy. Łańcuch. Nie zardzewieje, nie pęknie. Pilnik go nie weźmie, sprawdziłem. Swoim. Zanieś wyżej, na Złą Drabinę. Pod ścianą w skale jest kotwa, pusta. Zawieś. Sworzeń wbij do końca. Do końca, mówię.”
- „Piorun. Ten z Tronu. Giganci ukradli, ty odebrałeś. Ja go kułem. Trzy dni. I tysiąc innych przed nim. Zeus ani razu nie powiedział „dobra robota”. Ani razu. Oddaj go nam. Do kuźni. Przekujemy na coś dla ludzi. Albo dla nas. Pierwszy raz dla nas.”
- „Noc. Ogień kuźni widać z wyspy. Brontes też ma ogień. Ja nie widzę jego. On widzi mój. Tak myślę.”
- „Deszcz. Burza blisko. Dobrze. Burza to surowiec. Stań pod daszkiem. Pod sosną nie stawaj. Sosna przyciąga.”
- „Położyłeś na tronie. Dla niego. … Twoja ręka, twój wybór. Arges skacze po kuźni jak koza. Ja kuję dalej. Taka robota. Orzeł przyleci po następny. Może kiedyś Zeus przyjdzie sam. Nie przyjdzie.”
- „Oddałeś nam. Nam. … Arges płakał. Ja nie. Trochę. Przekuliśmy go we dwóch na młot burzy. Pierwszy młot, który jest nasz. Pierwszy raz od śmierci ojca ktoś powiedział nam: weźcie, wasze. Powiedz Brontesowi, jak zejdziesz na wyspę. Niech wie. Niech wraca, jak chce.”
Kategorie: Mieszkańcy · Olimp