Strona gryGraj ▸

Przewodnik Leandros

Nocą idzie gdzie indziej.

Co woła, gdy przechodzisz

Rozmowa

Spoiler: co mówi Przewodnik Leandros kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „O, nowy! Leandros, przewodnik, najlepszy na całym Olimpie, zapytaj, kogo chcesz. Ten płaszcz poznasz z daleka, czerwony jak wino. A kolczyk złoty, prawdziwy, z Pelorii. Na górę prowadzę za uczciwą cenę. No, prowadziłbym, gdyby był łańcuch. Ale pogadać możemy za darmo.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Leandros, najlepszy przewodnik na Olimpie. Czerwony płaszcz, złoty kolczyk, nogi jak u kozicy. Reszta to szczegóły.
Czym się zajmujesz?
Prowadzę pielgrzymów na górę. To znaczy prowadziłem. Teraz ich pocieszam, że nie dojdą, i biorę za to połowę ceny. Pocieszanie też jest pracą.
Siedzę przy ołtarzu i noszę Dioklesowi wodę. Za chleb. Kiedyś prowadziłem ludzi na górę. Teraz prowadzę wiadro do studni.
Prowadzę. Znowu. Komin, łańcuch, Tron. Biorę mniej niż kiedyś. Dużo mniej. Wiesz czemu.
Co tu w okolicy?
Płaskowyż, schronisko, kamienie Muz, wyżej Zła Drabina i turnie, gdzie siedzą giganci. Znam każdy kamień od schroniska do Tronu. Każdy. To akurat prawda.
Masz rodzinę?
Nie mam rodziny. Agapia mnie karmi, to tyle. Ojciec… nie mam ojca. Następne pytanie.
Czego się boisz?
Niczego! Przewodnik się nie boi. … Kości. Nie tych na stole, tych pod ścianą. Następne pytanie.
O czym marzysz?
Kiedyś chciałem mieć dom w Pelorii, z widokiem na port, i żeby całe miasto znało moje imię. Teraz chciałbym, żeby nikt go nie znał.
Co lubisz jeść?
Zupa Agapii. Jem ją za rzadko, ona to wie. Wino jem częściej.
Smoki istnieją?
Smok? Na Olimpie? Widziałem gryfy, Chimerę i gigantów. Jak trzeba, zobaczę i smoka. Pielgrzymi lubią smoki w opowieściach.
Co zrobisz z workiem złota?
Złoto… Ze złotem bywa tak, że człowiek je ma i wtedy dopiero wie, ile kosztowało. Nie chcę worka złota.
Znasz jakiś dowcip?
Pielgrzym pyta przewodnika: czy to bezpieczne? Przewodnik: oczywiście, jeszcze nikt nie spadł dwa razy. Ha. Kostas tak mówił. … Następny dowcip innym razem.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Jasno. Dobra pogoda na Drabinę. Dla kogoś.
deszcz: Deszcz. Skała jak szkło. Dziś nikt nie idzie, a ja mam wymówkę.
mgła: Mgła. W taką mgłę Kostas nigdy nikogo nie prowadził. Ja też nie.
Co o mnie myślisz?
Nowy? Prowadzę za uczciwą cenę. Prawie uczciwą.
Słyszałem o tobie. Mocny jesteś. Zła Drabina lubi mocnych. Najpierw.
Ty jesteś… w porządku. Lepszy niż ja. Nie mów nikomu, że to powiedziałem.
Cały Olimp gada o tobie. Ja ciebie prowadziłbym za darmo. Ty mnie, prawdę mówiąc, już poprowadziłeś.
Co słychać?
Pielgrzym zawrócił. Pocieszyłem. Za pół ceny.
Diokles dał chleb. Nie patrzył.
Zaprowadziłem dziś kogoś pod Drabinę. Komin trzyma.
O sąsiadach
Kapłan Diokles: Kapłan wie o górze tyle, ile mu powiedzą pielgrzymi. A pielgrzymi wiedzą tyle, ile ja im powiem. Wychodzi, że kapłan wie ode mnie.
Mulnik Stratis: Mulnik. Pije po drodze to, co wiezie. Szczery człowiek.
Centaur Folos: Centaur z równiny. Patrzy na mnie, jakby coś widział. Stary, pewnie nic nie widzi.
Starszy Mnestor: Starszy. Twardy. Nosiłem jego syna na barana, jak był mały. Nie rozmawiajmy o tym.
Wdowa Eudora: … Nie. Inny temat.
Pasterka Ajtra: Śpiewa, jak przechodzę. Mówi, że kozom. Wiem swoje.
Serowar Glaukias: Serowar. Boi się wszystkiego. Ja niczego. Prawie niczego.
Nikos: Mały chce kolczyk jak mój. Niech nie chce. Mówię serio. Pierwszy raz mówię coś serio.
Stróż Lykon: Stróż. Patrzy na mnie, jak przechodzę nocą obok ogniska. Za długo patrzy.
Pustelnik Teofil: Pustelnik. Nie znam go. Nie znam, mówię.
Cyklop Steropes: Cyklop. Kowal. Sprzedaje narzędzia. Więcej nie wiem.
Cyklop Arges: Młody cyklop zapytał mnie raz, czemu mam smutne oczy, skoro się śmieję. Cyklopi są niegrzeczni.
Schroniskowa Agapia: Ona myśli, że jestem lepszy, niż jestem. Nie mów jej, że nie jestem.
Doroteos: Syn Mnestora. Wszyscy wiedzą, że na halach.
Karczmarka Ione: Karczmarka z Pelorii. Ma tablicę. Kiedyś na niej byłem. Już nie jestem.
Archont Kleon: Archont przemawia o herosach. O przewodnikach w jego przemowach nie ma słowa. Przewodnik prowadzi herosa, a potem nikt nie pamięta, kto prowadził.
Rapsod Melitos: Rapsod. Ułożył kiedyś zwrotkę o Złej Drabinie. Zaśpiewał mi ją. Na drugą nie przyszedłem.

Inne tematy

  • „Zła Drabina? Byłem na niej setki razy. Ściana prosto w niebo, wiatr z boku, a pod tobą nic, przez pół dnia nic. Bez łańcucha nie wejdzie nikt. Nawet ja. No, ja może bym wszedł, ale po co, skoro pielgrzymi i tak nie dadzą rady za mną.”
  • „Płaszcz farbowany w Pelorii, barwnikiem ze ślimaków. Wiesz, ile ślimaków idzie na jeden płaszcz? Ja też nie, ale dużo. Jak schodzę do wsi, dziewczyny idą do studni. Schodzę często. Woda w Kaliwii jest bardzo dobra.”
  • „Kolczyk? Od jednej takiej z Pelorii, na pamiątkę. Albo sam sobie kupiłem, po dobrym sezonie, już nie pamiętam. Dobry był sezon. Dawno.”
  • „Agapia karmi mnie, jakbym był jej synem. Ma rację, kto by nie karmił takiego przewodnika. Ostatnio nie jestem głodny. Ona się martwi. Nie mów jej, że nie jestem głodny.”
  • „Eudora? Ta od lin? … Dobra kobieta. Nie rozmawiajmy o niej. Jej mąż był… nie. Nie rozmawiajmy. Napijesz się? Ja się napiję.”
  • „Pustelnik z wąwozu? Gada wierszami, nikt go nie rozumie. Kiedyś był kimś na płaskowyżu. Nie znam go dobrze. Nikt go nie zna dobrze. Sam tak chciał.”
  • „Nocą nie śpię. Siedzę na progu i patrzę na Złą Drabinę w księżycu. Wygląda jak plecy kogoś, kto odchodzi. Nalej mi. Nie, sam sobie naleję.”
  • „W deszczu na Drabinę nie chodzi nikt. Mówię pielgrzymom, że przez deszcz nie prowadzę. Mówię tak też, jak świeci słońce. Słońce też jest niebezpieczne. Oślepia.”
  • „Czerwony płaszcz, złoty kolczyk. Wiem, co ci powiedział chłopak z obozu. Nie patrz tak, usiądź. … To ja. Grałem w kości u Ione w Pelorii, z marynarzami, i przegrałem więcej, niż miałem. Ione zapisała mnie kredą na tablicy, na samym dole, wielkimi literami. W Pelorii lepiej leżeć w grobie niż na tej tablicy, całe miasto ją czyta. Giganci przyszli pod schronisko i powiedzieli: przynieś łańcuch, zapłacimy. Złotem z rabunku, starym, zdartym z pielgrzymów. Naciąłem ogniwo przy kotwie, żeby zdjąć łańcuch nocą, po cichu. Nie wiedziałem, że Kostas pójdzie rano. Nie wiedziałem! Łańcuch puścił pod nim. W nocy zebrałem go spod ściany i zaniosłem im. A Kostas uczył mnie węzłów… Zrób, co uznasz. Ja już nie umiem nic uznać.”
  • „Przyszedłeś aż tutaj, pod sanktuarium. Wieś mnie wygnała. Mnestor powiedział „precz” i nawet na mnie nie spojrzał. Siedzę przy ołtarzu jak błagalnik, bo stąd nie wolno nikogo przegnać. Diokles daje mi chleb i nie rozmawia. Zasłużyłem. Kolczyk chciałem wrzucić do morza. Stoję nad brzegiem trzeci dzień i nie umiem. Nawet tego nie umiem.”
  • „Nic nie powiedziałeś. Nikomu. … Nie wiem, czy to łaska, czy kara. Zostaję w schronisku. Płacę, jak umiem: Eudorze drewnem, Agapii dachem, pielgrzymom drogą. I tobie coś pokażę, co znałem tylko ja. Za schroniskiem, w skale, jest Komin, wąska szczelina, którą się wychodzi prosto pod Złą Drabinę. Kostas mi go pokazał, jak byłem mały. Teraz ja tobie. Może to coś znaczy.”
Kategorie: Mieszkańcy · Olimp