Centaur Folos
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Pij, gościu, potem mów.”
- „Kopyta pękają, stary jestem.”
- „Duży dzban zostaje zamknięty.”
- „Agrios, wracaj…”
Prośby
- Znak gigantów na równinie (poziom 46)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Centaur Folos kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Wejdź pod płachtę, gościu, słońce na równinie bije jak młot. Folos. Stary jestem, kopyta mi pękają, a ogon siwieje od końca. U centaura gość najpierw pije, potem mówi, skąd przyszedł. Taki zwyczaj, starszy od pieśni.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Folos. Centaur. Ostatni z tych, co pamiętają, jak równina była cicha.
- Czym się zajmujesz?
- Goszczę. Kiedyś polowałem, uczyłem młodych, leczyłem rany ziołami. Teraz goszczę. Kto przejdzie przez równinę żywy, ten u mnie odpocznie.
- Co tu w okolicy?
- Równina od morza po las. Trawa, wiatr, kurz spod kopyt. Na wschodzie Dolina Nemei, na południu zarośla dzika, na północy góra. Giganci mówią, że cała równina będzie nasza. Ona już jest. Nie potrzebowała ich do tego.
- Masz rodzinę?
- Ojciec dawno w ziemi, pod tym dzbanem prawie. Siostra odeszła z równiny na zachód. Został mi siostrzeniec, Agrios. Strzela teraz do ludzi. Wciąż jest mój.
- Czego się boisz?
- Że otworzę kiedyś duży dzban, bo będę bardzo samotny. I że wszyscy przybiegną. I że będzie jak wtedy.
- O czym marzysz?
- Żeby młodzi usiedli przy moim ogniu z ludźmi. Wszyscy razem, na jednej równinie. Śmiałbyś się, jak młodzi się złoszczą, gdy przegrywają w kości z człowiekiem.
- Co lubisz jeść?
- Pieczony jęczmień, miód i małe dzbanki wina. Mięso jedzą młodzi. Ja już nie, żołądek mam starszy niż kopyta.
- Smoki istnieją?
- Smok? Na równinie latało kiedyś coś wielkiego, za moim dziadkiem. Dziadek mówił, że smok. Babka mówiła, że wielka wrona. Babka częściej miała rację.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kupiłbym gigantom inną równinę, gdzieś daleko, żeby tam obiecywali komu innemu. I zostawił resztę młodym na łuki. Do zająca.
- Znasz jakiś dowcip?
- Pyta człowiek centaura: wygodnie ci tak, pół na pół? Centaur: a tobie wygodnie na dwóch nogach, cały czas na krawędzi upadku? Mój ojciec go lubił. Ja też.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce bije w równinę jak w kowadło. Siadaj w cieniu, tu zawsze trochę chłodniej.
deszcz: Deszcz. Trawa pije, kurz się kładzie, młodzi chowają cięciwy. Najspokojniejszy dzień na równinie.
mgła: Mgła od morza. Młodzi nie widzą celu. Dziś możesz iść drogą bez strachu. Prawie bez strachu. - Co o mnie myślisz?
- Gość. Najpierw pij, potem mów.
Słyszałem o tobie od wiatru i od Stratisa. Wiatr mówi mniej, ale prawdziwiej.
Siadaj bliżej ognia. Ty już nie gość, ty przyjaciel.
Młodzi mówią o tobie przy swoim ogniu. Ze strachem i z szacunkiem. To ładnie brzmi w ich ustach. - Co słychać?
- Agrios znowu nie przyszedł do ognia.
Młodzi śpiewają o górze. Ładnie i źle.
Agrios był wczoraj. Bez łuku. - O sąsiadach
- Kapłan Diokles: Kapłan od Zeusa. Dużo mówi o bogach. Bogowie rzadko mówią o nim.
Mulnik Stratis: Wesoły człowiek. Śpiewał mułowi pieśni miłosne. Muł nie protestował.
Starszy Mnestor: Starszy wsi. Był tu kiedyś po zgubioną owcę. Grzeczny. Zmęczony jak ja.
Wdowa Eudora: Nie znam jej. Stratis mówi, że kręci liny. Dobra robota. Lina łączy.
Pasterka Ajtra: Pasterka, co śpiewa? Wiatr mi ją raz przyniósł z góry. Młodzi przestali strzelać, żeby posłuchać.
Serowar Glaukias: Ser od niego przywiózł mi Stratis. Dobry. Słyszałem, że on się mnie boi. Mądry człowiek.
Nikos: Chłopiec z góry? Nie znam. Wszystkie dzieci chcą na szczyt. Potem dorastają i chcą na dół.
Stróż Lykon: Stary wojak z Pelorii. Kiedyś mnie gonił. Teraz by nie dogonił. Ja jego też nie.
Pustelnik Teofil: Kapłan od Muz. Przyszedł raz na równinę i czytał mi wiersze do rana. Najlepsza noc od lat.
Cyklop Steropes: Kowale z boru okuli mi kiedyś łuk. Bez słowa. Dobra robota bez słowa to rzadkość.
Cyklop Arges: Młodszy cyklop zszedł raz aż tutaj, zobaczyć konia. Zobaczył mnie. Był rozczarowany i zachwycony naraz.
Schroniskowa Agapia: Ze schroniska. Znosiła mi kiedyś zioła na kopyta. Teraz nikt nie znosi.
Przewodnik Leandros: Ten w czerwonym? Widziałem go raz nocą na skraju równiny, gadał z kimś bardzo wielkim. Stary jestem, oczy słabe. Może to był dąb.
Doroteos: Słyszałem od młodych, że giganci trzymają jakiegoś chłopca. Młodzi się z tego śmiali. Ja nie.
Lysandra: Amazonka z wyspy. Przyszła się mierzyć z młodymi. Odeszła z trzema strzałami w tarczy i z honorem. Rzadko widuję jedno i drugie naraz.
Heros Aristeas: Ten od lwa. Lew z Nemei pamiętał go inaczej niż pieśń.
Inne tematy
- „Widzisz ten wielki dzban, zakopany do połowy? Wino od samego Dionizosa, mówił ojciec. Otworzył go raz dla gościa, dawno. Zapach poszedł po równinie i z całej doliny zbiegły się centaury, oszalałe od jednego wdechu. Było dużo krwi. Od tamtej pory dzban stoi zamknięty, a gościom leję z małego. Mały pachnie skromniej.”
- „Młodzi mnie nie słuchają. Przyszli z góry giganci, wielcy i uprzejmi, i obiecali im całą równinę, od morza po las, jak tylko ludzie odejdą z gór. Młodym się spodobało. Strzelają teraz do każdego na drodze, żeby ludzie odeszli szybciej. Mój siostrzeniec Agrios strzela najlepiej. Kiedyś przynosił mi maki z łąki.”
- „Uważaj na równinie. Młodzi strzelają z daleka, zanim ich zobaczysz, i odbiegają szybciej, niż ty biegniesz. Uczyłem ich strzelać do zająca. Ludzie są wolniejsi od zająca, więc im się wydaje, że to nawet nie polowanie.”
- „Dalej na wschodzie, w Dolinie Nemei, lew ma legowisko. W Pelorii mówią, że żelazo się go nie ima, i tym razem nie kłamią. Raz przyszedł do mojego ognia. Popatrzyliśmy na siebie, dwóch starych, i poszedł. Nie podchodź do niego bez potrzeby.”
- „W zaroślach na południu ryje dzik, ten kalidoński. Ryje tak, że jęczmień rośnie potem krzywo przez trzy lata. Młodzi chcieli go upolować, żeby pokazać gigantom, że są dorośli. Wrócił jeden, z rozprutym bokiem. Zszyłem go. Dalej uważa, że to był dobry pomysł.”
- „Mulnik Stratis był u mnie raz na noc. Wypił z małego dzbana trzy kubki i zaczął śpiewać mułowi pieśni miłosne. Muł słuchał. Dobry gość. Nie wiedział tylko, że trzeci kubek nalewam koniom.”
- „Nocą młodzi siedzą przy swoim ogniu, tam, za kamieniami, a ja przy swoim. Słyszę, jak śpiewają nowe pieśni, o górze, którą zabiorą ludziom. Ładne melodie. Złe słowa. Ja śpiewam stare, cicho. Czasem któryś przestaje śpiewać swoją, żeby posłuchać mojej.”
- „Deszcz na równinie. Trawa pije, ja piję, wszyscy piją. Siadaj pod płachtą, tu sucho. Mokry gość to wstyd dla gospodarza.”
- „Lew z Nemei nie żyje. Ty go? Hm. Był stary jak ja. Pewnie i tak szukał już końca, tylko takiego, żeby nie było wstyd. Napij się ze mną. Za niego.”
- „Wczoraj przyszedł Agrios. Sam, bez łuku. Usiadł przy moim ogniu i długo nic nie mówił. Potem powiedział, że król gigantów nie żyje, a obietnica umarła razem z nim. Nalałem mu z małego dzbana. Pił jak dziecko. Nie wiem, czy zostanie. Ale przyszedł.”
Kategorie: Mieszkańcy · Peloria